சிவஞான சுவாமிகள் அருளிய
காஞ்சிப் புராணம் - பகுதி 4b
படலம் 61 - 65 (2023 - 2742 )

kanchip purANam of civanjAna munivar
part 4b / paTalam 61 -65 /verses 2023 - 2742
In tamil script, Unicode/utf-8 format




Acknowledgements:
Our Sincere thanks go to Mr. Muthukkumaraswamy of SIngapore for the preparation of the etext.
Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland.
© Project Madurai, 1998-2008.
Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation
of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet.
Details of Project Madurai are available at the website
http://www.projectmadurai.org/
You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.

திருவாவடுதுறை யாதீனம்
சிவஞான சுவாமிகள் அருளிய
காஞ்சிப் புராணம்

பாகம் 4b - (2023 -2742)

61. தழுவக்குழைந்த படலம் 2023-2449
62. திருமணப்படலம் 2450-2531
63. விம்மிதப்படலம் 2532-2553
64. ஒழுக்கப்படலம் 2554-2621
65. சிவபுண்ணியப்படலம் 2622-2742

    காஞ்சிப் புராணம்
    61. தழுவக்குழைந்த படலம் (2023- 2449)

    2023 எண்சீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கம்ப மால்கரி யுரித்தவர் சிரமேற் கம்ப
          தித்தவர் பசும்பொழில் தலத்துக்
    கம்ப லம்விரித் தெனமலர் பரப்புங் கம்பம்
          மேவிய தொருசிறி துரைத்தாம்
    கம்ப லைத்ததிர்த் தெழுந்துமீக் கடுகுங்
          கம்பை மாநதிப் பெருக்கினைக் காணூஉக்
    கம்பம் உற்றுமை தழுவ மெய் குழைந்த
          கருணை மேன்மையுங் கட்டுரைத் திடுவாம்
    கம் பதித்தவர்.-நீரை வைத்தவர். கம்- நீர்.
    1
    2024 பொற்ற தாமரைப் பொகுட்டனைக் கிழவன்
          புகுத லுற்றதற் புருடகற் பத்தில்
    பற்றும் வைகறைத் துயிலொழிந் திமயப் பாவை
          பாகனார் அடிதொழு தெழுந்தான்
    முற்றும் வெள்ளநீர்ப் பரப்பிடை யவனி
          முழுது மாழ்ந்தது கண்டுளங் கவன்று
    மற்றி னிச்சக வகிலமும் படைக்கும்
          வண்ணம் யாதென மயங்குறும் பொழுது
    2
    2025 பூதி மேனியார் திருவருள் கூடிப் புரிந்த
          முன்னிகழ் உணர்ச்சிவந் தெய்த
    ஆதி கற்பத்தில் எதிரெழுந் தருளி யண்ண
          லார்கற்பந் தொறுந்தொறும் நின்பால்
    சோதி சேரெழிற் குமாரநல் வடிவால் தோன்றி
          நாமுனக் கருளுது மென்னாப்
    பேதி யாவகை தனக்கு முன்னளித்த
          பெருவ ரத்தினைத் தெளிந்தனன் பிரமன்
    3
    2026 அன்ன தன்மையி னின்றுமங் கவரே யருள்செய்
          வாரெனத் துணிபுடை மனத்தால்
    தன்னு தற்றலத் தடியிணை கருதித்
          தவங்கள் பல்பக லாற்றுழித் திகழுஞ்
    சென்னி யாற்றின ருத்திர காயத் திரியி
          னோடெழிற் குமாரநல் வடிவாய்
    முன்ன ரெய்திட நோக்கியம் மனுவான்
          முதல்வ னார்தமை யுணர்ந்துகை தொழுது

    உருத்திர காயத்திரி- ருத்திர காயத்திரி மந்திரத்துக்குரிய தேவி. அம்மந்திரம்- 'தத்புருஷாய வித்மஹே மஹாதேவாயதீமஹீ தந்நோருத்ர ப்ரசோதயாத்'` தற்புருடற்கு... ... அருளுக` என்பது இதன்பொருள்
    4
    2027 ஏற்ற தற்புரு டற்குற நினைது மெமக்கு
          ருத்திர னருளுக வென்னும்
    ஆற்றல் சான்றகா யத்திரி மனுவை யனைத்து
          மாக்குவான் முறையுளி கணித்துப்
    போற்ற வார்ந்திழி யருவியங் குவட்டுப் பொருப்பு
          வில்லவர் கருணைகூர்ந் துலகந்
    தோற்று மாறருள் கொடுத்தெழுந் தருளத்
          தோட்டு வெண்மலர்க் கலைமகள் துணைவன்
    5
    2028 ஒருமை யன்பினப் புருடனை நினைந்தாங்
          குலக மாக்குழி யாண்மையே தோன்ற
    முருகு லாங்குழற் பெண்மையும் படைப்பான்
          முயன்றும் எய்திலன் புந்தியின் தேர்ந்து
    புருட னுக்கெனத் தற்பொருட் டெய்தும்
          பொருண்மை நீத்தனன் சகத்திர நயனப்
    புருடன் றன்னுடைப் பேரருள் நினைகே
          முருத்தி ரப்பிரா னெமக்கருள் புரிக
    அப்புருடன் - தன் முன் தோன்றிய குமாரவடிவ இறைவனை.
    ஆண் என்னாமல் `ஆண்மை` என்றார், எப்பிறப்பினும் ஆண் பெண் என வேறு
    நிற்பனவன்றி, அவ்விருதிறப் பொருள்களில் தனித்தனியும் ஆண்மை பெண்மை என்னும்
    இருதன்மையும் உள;அவ்விருதன்மையின் கலப்பினாலேயே எப்பொருளும்
    நிலைபெறும். இப்பொழுது, பிரமன் இறைவனது குமாரவடிவே நினைவில் நின்றதால்,
    பெண்மை தோன்றாது ஆண்மையே தோன்றிற்று. தற்பொருட்டு எய்தும்
    பொருள் என்றது,’தனக்கு’ என நான்காம் வேற்றுமையாகப் பொருந்தும் பொருள் என்க.
    6
    2029 என்னும் வேறுகா யத்திரி மனுவை யெழிற்பு
          ணர்ச்சியி னுலகமுண் டாக்க
    மன்னு சீர்க்கிழ மைப்பொருள் வாய்ப்பக்
          கணித்து மாதவம் புரிவுழி வகிர்நாப்
    பன்ன கம்புனை சடைமுடிப் பிரானார் பாதி
          பெண்ணுருத் திகழ்தரு வடிவான்
    முன்ன ரெய்தியிம் மனுவினைக் கணித்தாய்
          முளரி வாழ்க்கைநீ வேட்டது தெளிந்தேம்.

    கிழமைப் பொருள்- சம்பந்தப் பொருள். இது ஆறாம் வேற்றுமைக்குரியது. தற்புருடனுக்கு
    என்னும் பொருளுடைய காயத்திரியைச் செபிக்குங்கால் ஆண் கூறாகிய
    இறைவனையே நினைத்தமையின் ஆண் தன்மையே தோன்றிப் பெண் தன்மை
    தோன்றிலது. அதனை அறிந்து புருடனுடைய அவ்விறைவனுடைய சத்தியையும்
    உடன் நினைத்து இம் மந்தரத்தைக் கூறினார். இறைவன் அமையப்பராகத்
    தோன்றி பிரமன் விரும்பியவரத்தை அருளினார் என்க
    7
    2030 நினக்கு நாயகி யிவளெம திடப்பால்
          நின்று நீங்குபு தன்னொரு கூற்றால்
    உனக்குப் பெண்ணுருப் படைத்திடு
          மாற்ற லுதவு மென்றுரைத் தருளவக் கணமே
    தனக்கு நேர்வரும் பிராட்டியு மங்குத்
          தணந்து தோன்றுபு தன்னொரு கூற்றின்
    வனப்பு மிக்கவே றணங்கினைப் படைத்து
          மலர்ப்பொ குட்டனை யவற்கிது வகுப்பாள்
    8
    2031 இவளை நாள்தொறும் நீவழி பட்டுப் பெண்கள்
          யாரையும் படைத்தியென் றியம்பி
    அவளை நோக்கிநின் கூற்றினிற் பெண்க
          ளனைத்தும் நீபகுத் திடுகென வருளித்
    தவள முண்டகக் கிழத்திதன் கொழுநன்
          றனக்கு நல்கித்தன் தலைவரை மணந்தாள்
    கவள வெங்கரி யுரித்தவர் தாமுங் கருணை
          செய்துபோயக் கயிலையைப் புக்கார்
    9
    2032 புக்க பின்தனைத் தொழுதுபோற் றிசைக்கும்
          போதி னானையவ் வளைக்கையாய் நோக்கி
    நெக்க சிந்தையோய் நினக்கியான் புரியும்
          நிகழ்ச்சி யாதென மலரவன் வணங்கித்
    தொக்க பேரருள் எந்தையாரிடத்துத் தோன்று
          மன்னைநீ பெண்ணுரு முழுதுந்
    தக்க வாபடைத் தருள்கதில் லன்றேற் படைக்கு
          மாற்றலென் றெனக்கருள் புரியாய்
    10
    2033 இறைவி தக்கன் மகளாதல்
    உம்பர் போற்றுநின் திருவடிப் பொடியை யுச்சி
          மேற்கொண்டு நான்படைக் கின்றேன்
    அம்பை யின்னமோர் விண்ணப்ப முளதா
          லடிய னேன்பெறு தக்கன்றன் மகளாய்
    இம்பர் நீயவ தரித்திடல் வேண்டு மென்று
          வேண்டலு முலக மீன்றளித்த
    கொம்பர் நுண்ணிடை யெம்பெரு மாட்டி
          கூர்த்த பேரருட் கருணையி னுணர்த்தும்
    11
    2034 முழுது மாயுயிர்க் குயிரெனத் திகழும்
          முதலு ருத்திர னென்றிடுஞ் சுருதி
    தழுவி யாங்கவ னிடப்புறம் மேவுஞ்
          சத்தி யானவன் சத்தி யனதனால்
    தொழுத குந்திற லவன்திரு வடிவாம்
          தொல்ச கங்களி னிடப்புற மெனதாம்
    பழுதி லாளநின் வடிவினைப் பகுத்துப்
          பாதி பெண்மையாண் பாதியில் திகழ்தி
    12
    2035 அண்ண லாரருட் சத்தியுஞ் சிவனு மாய
          தன்மையி னன்றுதொட் டுலகம்
    பெண்மை யாண்மையென் றிருவகைப் புணர்ப்பாற்
          பெண்ணு மாணுமாய்ப் பிறங்குமென்றியம்பிப்
    பண்ணை மாமறைக் கடவுளுக் கருளிப்
          பாவை யம்பிகை யாயிடைக் கரந்து
    மண்ணெ லாமுய்யச் சதியெனும் பேரால்
          வயங்கு தக்கனுக் கொருமக ளானாள்
    13
    2036 ஆய நங்கையை விதியுளி யரனார்க்
          களித்து நான்முகன் அன்னணந் திகழ
    மாயி ருஞ்சக மாணொடு பெண்ணா
          வயக்க முற்றன அகிலநா யகியும்
    பாயும் வெள்விடைப் பாகரை மணந்து
          பழித்த தக்கனை வெறுத்தவன் மகண்மை
    மேய மேனியை நீத்திம கிரிக்கு
          மேனை பால்மக ளாயவ தரித்து
    14
    2037 அங்கண் மேவிய பிஞ்ஞக னேவற் பணியின்
          மேவின ளாகமற் றந்நாள்
    பங்க யத்தவன் நல்கிய வரத்தால் தாரு
          காசுர னெனெனப்பயில் கொடியோன்
    பொங்கு மாண்மையி னுலகெலாம் வருந்தப்
          பொன்ந கர்க்கிறை குரவனை முதலோர்
    தங்கு ழாத்தொடு முசாவிநான் முகத்தோன்
          றன்னை யெய்தியக் கொடுந்தொழி லியம்பி
    15
    2038 எந்தை நீயிது தீர்திறம் புகலென் றிறைஞ்சி
          வேண்டலுந் திசைமுகப் புத்தேள்
    அந்த வெந்திறல் தாருகன் செருக்கை யடக்கு
          மாண்மையன் முருகவே ளன்றிக்
    கந்த மென்றொடைக் கடவுள ரேனோர்
          வல்ல ரல்லரக் கந்தனைத் தருவான்
    இந்து சேகர னுமையினை மணக்கு
          முபாயம் நீபுரி கெனவிடை கொடுத்தான்
    16
    2039 மீண்டு வாசவன் மாரனை நினைப்ப
          வேனில் வேள்சிலை பகழிகைக் கொண்டு
    காண்ட குங்கவி னிரதியும் மதுவும்
          மருங்கு மேவரக் கடுகிவந் திறைஞ்சி
    ஈண்டு நின்னரு ளாணையின் வலியால்
          யாது மாற்றுவல் செய்பணி யருளாய்
    மாண்ட புப்புரம் பொடித்தவர் தமையும்
          வெல்ல வல்லுநன் மற்றுரை யெவனோ .
    மது -வசந்தன். இவன் மன்மதனின் தோழன்.
    17
    2040 ஈதி யம்புழி யிந்திர னுவகை யெய்தி
          விண்ணவ ரிடும்பையு மவுணன்
    நீதி யில்லன புரிவதும் மலரோன் நிகழ்த்தும்
          மாற்றமும் வகுத்துரை செய்து
    பேதி யாவகை பெருந்தகை யின்னே பிஞ்ஞ
          கன்றனை யுமையொடுஞ் சேர்த்தி
    போதி யென்றலு மைங்கணைக் கிழவன்
          பொன்ந கர்க்கிறை விடைகொடு மீண்டான்
    18
    2041 இறைவன் இறைவியை மணத்தல்
    மீண்டு செம்மலா ரிருந்துழி யணுகி மெல்ல
          வெஞ்சிலை வாங்கலு மவனை
    மாண்ட குந்திரு நுதல்விழி நெருப்பின்
          மடுத்து வார்குழ லிரதிநின் றிரப்பக்
    காண்ட காவகை யுருவிலி யாக்கிக்
          கடுந்த வம்புரி மலைமகள் மணந்து
    தூண்டு வேற்படைக் குரிசிலை யுதவித் தாரு
          கன்றனைத் தொலைத்தருள் செய்தார்
    19
    2042 அறுசீர்க் கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    ஆங்கதன் பின்னர்ச் செங்கே ழலங்கொளி வடிவின் நஞ்சந்
    தூங்கிய மிடற்றி னாருஞ் சுரிகுழ லிமய மாதும்
    ஓங்குயர் பலவுஞ் சந்தும் வேரொடு மொடியத் தள்ளி
    வீங்கொலி யருவி தாழும் மந்தர வெற்பின் மேலால்
    20
    2043 உலகெலா முய்யு மாற்றா லுவளகத் தைந்து மூன்றாச்
    சிலதிய ரடுக்கி யிட்ட செழுந்தவி சணையின் மன்னி
    விலகரு மகிழ்ச்சி மீதூர் திருவிளையாடற் செய்கைக்
    கலவியின் நயந்து தம்முட் களித்தினி திருக்கு மேல்வை.
    உவளகம் -அந்தப்புரம்
    21
    2044 கலிநிலைத்துறை
    மும்மைப்புவ னங்களுஞ் செய்தவப் பேறு முற்றச்
    சும்மைத்திரை நீருடை மேதினி தோற்றம் எய்தச்
    செம்மைத்திசை யெட்டினுந் தென்றிசை மிக்கு வெல்ல
    மம்மர்த்தொகை நூறிய வண்டமிழ் நாடு வாழ
    22
    2045 நலம்மன்னிய தண்டக நாடு செழித்து மல்கப்
    பலரும்புகழ் காஞ்சி வளம்பதி மேன்மை சாலக்
    குலவுஞ்சம யங்களொ ராறும் மகிழ்ச்சி கூர
    உலகெங்கணும் வைதிக சைவம் உயர்ந்து மன்ன
    23
    2046 எவ்வெத்தவத் துஞ்சிவ பூசனை யேற்ற மென்னப்
    பௌளவப்புனல் சூழ்படி மேலவர் தேறி யுய்யத்
    தெவ்வுத்தொழில் பூணு மறக்கடை தேய நல்கூர்
    எவ்வத்திறம் நீங்கி யுயிர்ப்பயி ரெங்கு மோங்க
    24
    2047 முப்பான்முத லிட்ட விரண்டற முந்த ழைப்ப
    எப்பாலுல கத்தொளி யாவையு மெம்பி ரானார்
    தப்பாவிழி யின்னொளிச் சால்பென யாருங் காண
    அப்பார்சடை யாரடித் தொண்ட ரகங்க ளிப்ப
    அப்பு ஆர் சடை- கங்கைநீர் பொருந்திய சடை
    25
    2048 இறைவன் திருக்கண்களை இறைவி புதைத்தல்
    கைமிக்கெழு காதல் விருப்புமீ தூர்கு றிப்பின்
    விம்மிப்பணைத் துப்புடை வீங்கி யெழுந்த கொங்கைப்
    பொம்மற்பெரு மாட்டி வெரிந்புறத் தெய்தி வல்லே
    செம்மற்பிறை வேணிய னார்திருக் கண்பு தைத்தாள்
    26
    2049 அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    இருண்டபூங் குழலாள் செங்கை இறுகுறப் புதைத்த லோடும்
    இருண்டகந் தரத்தார் நோக்கின் இருசுடர் மறைந்த வாற்றால்
    இருண்டது புவனம் முற்றும் இருண்டவெண் டிசையும் என்றும்
    இருண்டறி யாத விண்ணோர் இருக்கையும் இருண்ட தந்நாள்
    27
    2050 அழுங்கவே தன்னை நாளுங் காய்ந்துலாம் அருக்கர் தம்மோ
    டொழுங்குறத் திரட்டி நீட்டிச் செருகிவைத் திட்டா லொக்குஞ்
    செழுங்கதிர் மதியஞ் செந்தீ உடுமணித்திரளை யெல்லாம்
    விழுங்கித்தன் வீறு காட்டிப் படர்ந்தது திமிர வீக்கம்
    28
    2051 சிறைபடு கூகை யாதி கருங்கொடித் திரள்க ளொத்த
    மறமலி புலிக ளாதி வானரக் குலங்க ளொத்த
    நறைகமழ் குமுதப் போதும் நளினமுந் தம்மு ளொத்த
    உறுதுயர் நேமிப் புள்ளுஞ் சகோரமு மொருங்கே யொத்த
    நேமிப்புள் - சக்கரவாளப் பறவை
    29
    2052 அலர்தலை யுலகங் காணா ரதற்படு பொருள்கள் காணார்
    நிலைபெறு தத்தம் யாக்கை நீர்மையுங் காணார் முந்நீர்க்
    கலிதிரை வரைப்பி னோருங் கண்டறி யாத வானத்
    தலைவருந் திமிரம் ஒன்றே தணப்பறக் காண்டல் பெற்றார்.
    30
    2053 இறந்தது படைப்பி னாக்க மிகந்தன வேள்விச் செய்கை
    பறந்தன தவந்தா னங்கள் பறைந்தன கடவுட் பூசை
    துறந்தன கலவி யின்பந் தொலைந்தன அறிவின் தேர்ச்சி
    மறந்தன மறைநூற் கேள்வி மயங்கின வுலக மெல்லாம்.
    31
    2054 இறைவி கைநீப்ப இறைவன் கண்திறத்தல்
    கடவுளர் முனிவர் மக்கள் யாவருங் கவன்றாங் காங்குப்
    படலைவல் லிருளின் மூழ்கிப் பதைபதைத் தாவா வென்னக்
    கடலொலிக் கிளர்ச்சி நாண முறையிடுங் காலை வெற்பின்
    மடவரல் கரங்கள் நீப்ப மலர்விழி திறந்தார் ஐயர்
    32
    2055 அல்கின வொளிக ளெங்கு ம•கிய திருளின் வீக்கம்
    மல்கின படைப்புங் காப்பும் வயங்கின அறத்தி னீட்டம்
    பல்கின வேள்வி யெங்கும் பரந்தன யிறைவர் சீர்த்தி
    புல்கின வேத வாய்மை பொலிந்தன வுயிர்க ளெல்லாம்
    33
    2056 வெறிமலர்த் தளவ மூரல் விழியிணை மறைத்து நீக்குஞ்
    சிறுபொழு துலகுக் கெல்லா மெண்ணில்பல் லூழி சென்று
    மறைநெறி படைப்புச் செய்கை யாதிய மறுத்த வாற்றால்
    இறைவிதன் வதனம் நோக்கி யேந்தலா ரருளிச் செய்வார்
    34
    2057 இறைவன் இறைவிக்குப் பணித்தல்
    இருசுடர் நமக்கா தார மாகிய வெமது கஞ்சத்
    திருவிழி புதைத்த வாற்றால் படைப்பாதிச் செய்கை மாறி
    உருகெழு தீமை நின்னையுற்றதா லதற்குத் தீர்வு
    மருமலர்க் குழலி னாய்நீ மரபுளி யியற்ற வேண்டும்
    35
    2058 இகப்பருங் கருணை பூண்ட வெமக்கும்நின் றனக்கும் நந்தம்
    அகத்தடி யவர்க்கும் பாவ மணுகுவ தில்லை யேனும்
    வகுத்தவா புரிதி யெல்லாக் கருமமும் மரபி னால்யாம்
    நிகழ்த்திய வாறே பற்றி நிகழ்த்திடு முலகங் கண்டாய்
    36
    2059 என்றருள் செய்யக் கேட்டு நடுக்கமுற் றிறஞ்சி நின்று
    மன்றலங் குழலாள் கூறும் வள்ளலே கழுவாய்ச் எய்கை
    என்றதி யாது செய்யுங் காலமே திடமே தெல்லாம்
    நன்றெனக் கருளா யென்ன நம்பனார் வகுத்துச் சொல்வார்
    37
    2060 கலிநிலைத்துறை
    வில்லிழை பூண்டிறு மாந்தெழு கொங்கை விரைக்கோதாய்
    அல்லன செய்துபின் னஞ்சுப வர்க்குறு கழுவாய்தாம்
    நல்லற நூல்களின் மாதவர் நாட்டின ரவையெல்லாஞ்
    சொல்லிய தீர்வு மிகச்சிறு மைத்திது துணிவாயால்
    38
    2061 எத்துணை வன்மை யறக்கடை முற்று மிறச்செய்யும்
    அத்தகு சீர்க்கழு வாயெமை யன்பி னருச்சித்தல்
    சித்த மொருக்கி நினைத்தல் பழிச்சுதல் பேர்செப்பல்
    பத்தியி னெம்மடி யார்வழி பாடெனு மிவையாமால்
    39
    2062 முற்றிய சீரிரு முப்பரு வங்களும் முறையானே
    அற்றமில் கால மெனப்படும் யாம்பெரி தானந்தம்
    உற்றுறை கின்ற விடங்க ளிடங்க ளெம்முறு மன்பர்
    பற்றிய தானமு மத்தகை மைத்தென அறிவாய்
    40
    2063 ஆதலின் நாமுறை வைப்பிடை யாயினு மெம்மன்பர்
    மேதக வைகும் வரைப்பிடை யாயினும் மீப்பொங்குங்
    காதலி னாலெமை யர்ச்சனை யாற்றுதி யிதுகாணூஉப்
    பாதலம் மண்னகம் விண்ணக முய்வது பண்பென்றார்
    41
    2064 என்றலு மங்கணர் பங்கய பாத மிறைஞ்சித்தாழ்ந்
    தொன்றிய சிந்தையி னாளுடை நாயகி யுரைசெய்வாள்
    அன்றிய நெஞ்சுரை செல்லருநீ யவரவர் தத்தம்
    பொன்று முணர்ச்சியி னர்ச்சனை பூணவு மெளிவந்தாய்
    42
    2065 நானும் மகிழ்ந்துனை யர்ச்சனை செய்யும் நலம்பெற்றேன்
    தேனமர் கொன்றை மிலைச்சிய செஞ்சடை வள்ளால்நின்
    ஊனமில் பூசனை செய்திற மெத்திற முரையென்ன
    ஆனுடை யூர்தி யருட்கட லன்னவர் புகல்கிற்பார்
    43
    2066 கரிசறு நித்தநை மித்திக காமிய மெனமூன்றாம்
    உரிமையி னெம்மடி யர்ச்சனை யேனைய வுலகத்துப்
    புரிதரு பூசனை நித்திய பூசனை யாமன்றித்
    தெரிதரி லின்னவை காமியம் நைமித் திகமாகா
    44
    2067 பொருவறு மூன்று முறும்கரு மம்புரி நிலமீதே
    கரும நிலந்திகழ் பாரத மாம்வரு டங்கண்டாய்
    திரைகெழு கீழ்க்கடல் மேற்கடல் சேதுவொ டிமயத்துள்
    மருவிய மேதினி பாரத மால்வருடம் மாமால்
    45
    2068 இத்தகு பாரத மாம்வரு டத்தி னெமக்கான
    உத்தம வைப்பின் விதிப்படி யெம்மை யிலிங்கத்தின்
    முத்துறழ் வெண்ணகை முற்றிழை மூதுல கெல்லாமெய்ச்
    சித்தி பெறும்படி வல்லை யருச்சனை செய்கிற்பாய்
    46
    2069 காஞ்சியே தவம் செயற்கு இடமெனல்
    என்றலு மாவயி னெண்ணில் தலங்களு ளெம்மான்நீ
    நன்று மகிழ்ந்துறை மிக்குயர் நற்றலம் யாதென்னக்
    குன்று குழைத்து வடிக்கணை பூட்டினர் கோல்கோடி
    அன்றின ரிஞ்சி யழித்தரு ளங்கணர் தாம்சொல்வார்
    47
    2070 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    ஆயிடை நாமகிழ்ந் துறையும் திருப்பதிகள்
          பலகோடி யவற்றுள் மேலாம்
    ஆயிரத் தெட்ட வற்ற திகமொரு நூற்றெட்
          டவற்றதிக மறுபத் தெட்டாம்
    ஆயினவற் றுயர்காசி காஞ்சியெனு
          மிரண்டதிகம் அறிவான் மிக்கோர்
    ஆயினவை யிரண்டுள்ளும் சால
          நமக்கினி யநகர் அணிநீர்க் காஞ்சி
    48
    2071 இவ்வண்ணம் தானங்கள் பலவகுத்த
          தெற்றுக்கேல் இயம்பக் கேளாய்
    மைவண்ண இருள்ம லத்தின்
          இருவினையாற் பிணிப்புண்டு மருளின் மூழ்கி
    உய்வண்ணம் அறியாத பசுக்கள்தமை
          அம்மலத்தின் உறாத நாமே
    மெய்வண்ணப் பெருங்கருணைத்
          தன்மையினால் விடுவிக்க வேண்டு மாற்றான்
    49
    2072 மருவாரும் பூங்குழலாய் ஐவகைய
          சத்திகளை வகுத்துப் பின்னர்
    அருநான்கும் உருநான்கும் அருவுருவந்
          தானொன்றுமாக ஒன்பான்
    திருமேனி தோற்றுவித்துத் தோற்றமுதல்
          ஐந்தொழிலும் செய்வான் உன்னி
    இருவேறு மாயைகளின் உடல்கருவி
          இடமனைத்தும் உயிர்கட் கீந்து
    50
    2073 உள்ளமுதல் விகாரத்தின் எய்துமிரு
         வினைக்குரிய பிறவி காட்டிப்
    பள்ளநீர் நடுக்கீழ்மே லூசலெனக்
         கொட்புறுத்துப் பருவம் நோக்கி
    மெள்ளவினைப் பயனூட்டி நஞ்சோடு
         சுவையமிழ்தம் விரவித் தீற்றித்
    தெள்ளுதவம் அறிந்தறியா துபாயத்தும்
         உண்மையினும் சேரச் செய்வேம்
    51
    2074 தீக்கையின் வகை
    சரியையெனக் கிரியையென யோகமென
         ஞானமெனச் சாற்று நான்காம்
    இரியமலத் துகளறுத்து நமைக்காட்டும்
         அருந்தவங்கள் இவற்றிற் சேறற்
    குரிமைதரும் உயர்தீக்கை சமயமுதல்
          மூன்றவை தாமுதவும் முத்தி
    அரிலகன்ற எம்முலகத் துறலாதி
         நான்கென்ன அறையும் நூல்கள்
    52
    2075 தேக்கூறு தேமொழியாய் மலம்சீக்கும்
         தீக்கைபல விதமாம் அங்கண்
    நோக்கூறு மொழியெண்ணம் நூல்யோகம்
         அவுத்திரியா நுவலும் ஏழுள்
    மீக்கூறும் அவுத்திரிதான் வியன்கிரியை
         ஞானமென விருபா லாய்முப்
    பாற்கூறு படுஞ்சமய விசேடநிரு
         வாணமெனும் பகுப்பி னாலே
    53
    2076 மருவுபுற மகமென்னும் மதத்துழன்று
         வருணநிலை வழாது நின்று
    மிருதிமறை நெறிவேள்வி பலபுரிந்து
         வேதாந்தப் பொருண்மை தேறி
    வருமுறையா னிவையனைத்தும்
         முற்றியபின் மேனோக்கும் மதியான் மிக்கோர்
    தெருளுதவு சைவநெறிப் படுஞ்சமய
         தீக்கைதனக் குரிய ராவர்
    54
    2077 சரியா பாதமும் அதன்பயனும்
    அவ்வாற்றான் யாமருவும் திருக்கோயி
         லலகிடுதல் மெழுகல் அன்பின்
    செவ்வாற்றான் மலர்கொய்து தார்மாலை
         தொடுத்தணிதல் தீப மேற்றல்
    மெய்வாய்ப்பச் சிவனடியார் பணித்தபணி
         தலைநின்று மேவ லாதி
    இவ்வாற்றில் தாதநெறிச் சரியையினைப்
         புரிவோரெம் உலகின் வாழ்வார்
    55
    2078 கிரியாபாதமௌம் அதன் பயனும்
    ஈதியற்றி முற்றியபின் மகநெறிக்காம்
          விசேடத்தை யெய்திப் பூசைக்
    கோதியகொண் டாதார சத்திமுதல்
         சத்தியீ றோங்கு கஞ்சத்
    தாதனமே மூர்த்திமுதல் பாவித்தா
         வாகித்தா வரண பூசை
    ஆதியசெய் தழலோம்பு மிக்கிரியை
         வழாதாரெம் மருகு வாழ்வார்
    56
    2079 யோகபாதமும் அதன்பயனும்
    இக்கிரியை முற்றியபின் இயமாதி யெட்டுறுப்பின்
         இயல்பு வாய்ந்து
    பக்கவளி தனையடக்கி நடுநாடி
          யுறப்பயிற்றி யாறா தாரந்
    தொக்கபொரு ளுணர்ந்தேகி மதிவரைப்பின்
         அமுதுண்டு சோதி யுள்ளால்
    புக்கழுந்துஞ் சகமார்க்க யோகுழப்போ
         ரெம்முருவம் பொருந்தி வாழ்வார்
    57
    2080 ஞானபாதமும் அதன் பயனும்
    முறையானே யிம்மூன்றும் முற்றியருள்
          பதிந்துவினை யொப்புவாய்ந்து
    நிறைவாய பருவத்தி னுயிர்க்குயிராய்
          நின்றருளும் யாமே தோன்றி
    மறைவாய்மை நிருவாண விதியாற்றால்
          வழியாறும் தூய்மை செய்து
    குறையாத பேரருளி னறிவுறுக்கு
          மஞ்செழுத்தின் கொள்கை தேற்றி
    58
    2081 அருவுருவங் குறிகுணங்கள் முதலீறு
          கட்டுவீ டனைத்து மின்றிப்
    பெருமையதாய் நுண்ணியதாய்ப்
          பேருணர்வா யானந்தப் பிழம்பா யெங்கும்
    ஒருமுதலா யழிவின்றி யோங்கொளியாய்
          நிறைந்துளதா யுயிர்கள் தோறும்
    விரவியுடன் தொழிற்படுத்துப் புலங்கொளுத்தி
          வீடுய்க்கும் பதியா மெம்மை
    59
    2082 எண்ணிலவாய் வகைமூன்றாய் வெண்சிலைபோல்
          பற்றியவை தாமா யென்றும்
    உண்மையவாய்ச் சத்தசத்தும் பகுத்துணர்சத்தா
          யிருளுமொளியு மல்லாக்
    கண்ணியல்பாய் வசிப்பவரு நிறைவாயெம்
          மருளாற்கட்டறுத்து வீடு
    நண்ணுபவாய் உணர்த்தவுணர் சிற்றறிவிற்
          பலவாம்நற் பசுக்கள் தம்மை
    60
    2083 ஒன்றாகி யழிவின்றிப் பலவாற்ற
          லுடைத்தாய்ச்செம் புறுமா சென்னத்
    தொன்றாகி யருள்விளைவின் நீங்கு
          மிருள்ம லத்துடனத் தொடக்கு நீப்ப
    மின்றாவு முடலாதி நல்குமிரு
          மாயை யிருவினைகட் கேது
    என்றோது கருமமிவை நிகழ்த்து
          திரோதமு மெனுமை வகைப்பா சத்தை
    61
    2084 திரிபுணர்வு பொதுமாற்றிச் சிறப்பியல்
          பானுணர்ந் தெண்ணித் தெளிந்து தேறும்
    அரியபெறற் சன்மார்க்க ஞானநிலை
          யிதுகிடைத்த வறிவான் மிக்கோர்
    பெரியமலப் பிணியவிழ்த்துச்
          சிவானந்தப் பெரும்பேறு மருவிப் பாசம்
    இரிவதூஉம் புகுவதூஉம்
          இன்றியொரு நிலையாமவ் வியல்பு தன்னில்
    62
    2085 உணர்பொருளு முணர்வானு முணர்வுமெனும்
          பகுப்பொழியா தொழிந்து பானுப்
    புணர்விழியும் நீர்நிழலும் தீயிரும்பும்
          புனலுவரும் பரிதி மீனுந்
    துணையவிரண் டறுகலப்பின் னெம்முடனாய்ப்
          பேரின்பம் துய்த்து வாழ்வார்
    இணர்விரைந்த மலர்க்கோதா
          யவர்வடிவே யெமக்கினிய கோயி லாமால்
    63
    2086 முத்திமுடி பிதுகண்டாய் முன்னியம்பு
          மூன்றும் முத்திப் பதங்களாகும்
    இத்தகைய முத்திகளை யிம்முறையான்
          முயன்றவரே யெய்தற் பாலார்
    அத்தகைய வலியில்லோ ரெளிதாக
          வீடுபே றடைவா னெண்ணி
    வைத்தபெருங் கருணையினான்
          மேதினிமேற் பலதானம் வயங்கச் செய்தேம்
    64
    2087 அங்கவற்றில் வதிவோர்கள் முயலாதெம்
          முலகாதி பதங்கள் சேர்வர்
    கொங்குயிர்த்த மலர்க்குழலா யவற்றுள்ளும்
          குருமாடக் காசி வைப்பில்
    தங்குபவ ரெமதுருவந் தனைப்பெறுவர்
          திருக்காஞ்சித் தலத்தில் வாழ்வார்
    மங்கரிய மலந்துமித்து நம்முடனாம்
          பேரின்ப வாழ்வு சேர்வார்
    65
    2088 எம்முலகத் துறைவதனி லெம்மணிமைக்
          கண்ணமர்த லேற்ற மாகும்
    எம்முருவந் தனைப்பெறுத லதற்கதிக
          மதற்கதிக மிறவா யின்பத்
    தெம்முடனா யொற்றித்த லிம்முறையால்
          வதிவோர்க ளெவர்க்கும் மாறா
    தெம்முடனாம் பேறளிக்குங் காஞ்சியெவற்
          றினுமதிக மென்னத் தேறாய்
    66
    2089 மறைமுடிவு மிவ்வாறே வீடுதவும்
          வளநகரம் காஞ்சி யென்ன
    அறைதருமா லன்னதூஉம் வகுத்துரைப்பக்
          கேட்டியென அருளிச் செய்வார்
    மிறைபுரியுந் தக்கனார் வேள்வியகத்
          திமையவர்தம் மேனி முற்றும்
    குறைபடுத்துத் துகைத்துழக்கிச் சவட்டியபின்
          னிரங்கியருள் கொடுக்க வல்லார்
    67
    2090 கேசாந்த முத்தி
    தன்னிகரில் கேசாந்த முறுமாவி தன்சிரத்துக் கபாலம் கீறி
    வன்னியினில் பூவெனப்போய் வாயுவினில் புவவெனப்போய் இரவி மாட்டுப்
    பின்னமறு சுவவெனப்போய் விண்ணரசின் மகவெனப்போய்ப் பிரமத் தொன்றாய்
    மன்னியிடுமிக் கேசாந்த முத்தியினை யெவ்வுயிர்க்கும் வழங்கும் காஞ்சி .
    மண்டலத்தில் 'பூ' எனவும், வாயுமண்டலத்தில் 'புவ்' எனவும், சூரிய மண்டலத்தில்
    'ஸ்வ': எனவும், இந்திரலோகத்தில் 'மஹ' எனவும், சென்று பரப்பிரமத்தினிடத்தில்
    ஒன்றும். பக்குவம் வாய்ந்து அரிதில் அடையத் தக்க அக்கேசாந்த முத்தியைக்
    காஞ்சியம்பதி எல்லா உயிர்களுக்கும் கொடுக்கும் என்பது கருத்து.
    68
    2091 கவ்வெனச்சொல் விதிக்கீச னாயவெமைக் கேசனெனக் கழறும் வேதம்
    எவ்விடத்தி லாருயிர்க ளெம்பாலே யந்தத்தை யெய்தா நிற்கும்
    அவ்விடத்தி லதுமுத்தி கேசாந்த முத்தியெனப் படுமா லந்தச்
    செவ்விடமும் நமக்கென்று மரசிருக்கை யெனத்திகழும் காஞ்சி மூதூர்.
    க- பிரமன். க+ஈசன்=கேசன். பிரமனுக்கு ஈசன் இறைவன். அவனிடத்தில்
    அந்தத்தை அடைவது கேசாந்தம் என இப்பெயரின் உண்மைப் பொருளை அறிவித்தவாறு.
    69
    2092 இன்னுமொரு வாறியம்பக் கேண்மதிநீ கம்மென்றல் சிரமா மந்தச்
    சென்னிமிசைச் சயனமுறு வதுகேச மதுதனையஞ் சித்தல் காஞ்சி
    அன்னதனால் காஞ்சியோடு கேசமொரு பொருட்கிளவி யாகும் தேம்பு
    மின்னிடையாய் கேசாந்த மாவதுமே தகுகாஞ்சி யந்த மாமால்

    கம்+சயனம்=கேசம்.>சிரசின்மேலிருப்பது என்பது பொருள். கம்+அஞ்சி= காஞ்சி. சிரசின் மேல் அஞ்சிப்பது. இதனால் கேசம், காஞ்சி ஒருபொருட் சொற்களாவதற்கு உரிய. கேசாந்தமுத்தி, காஞ்சி முத்தி என்பன ஒருபொருட்சொற்கள். அதாவது காஞ்சியில் முத்தியடைவது கேசாந்தமுத்தியாம்.
    70
    2094 என்றுநமக் கினியதனால் முதன்மையால் தானங்கட் கெல்லாம் சென்னி
    யென்றியம்பப் படுங்காஞ்சி யித்திறத்துக் கேசாந்தப் பெயர்சால் வைப்பின்
    ஒன்றுணரா மடவோர்கள் விலங்குமர முதலனைத்து முயிர்போங் காலை
    மன்றமிசைத் தலையோடு கீறியுடல் விடுத்தேகும் மலர்ப்பூங் கோதாய்
    71
    2094 ஆதலினங் கிறந்தவர்கட் குடல்வேங்கால் சிரமளவில் வெடியா தின்றும்
    வேதமெலா மெடுத்தியம்பு மந்நகரின் பெருமை யெவர்விளம்பற் பாலார்
    ஏதமற வங்கெய்திக் கழுவாய்நீ யியற்றுதிமுன் னிடப வேறும்
    கோதகலக் கழுவாயங் காற்றியது கோதாயென் றருளிச் செய்தார்
    72
    2095 கலிநிலைத்துறை
    அருளுந்திரு வாய்மொழி கேட்டலு மங்கை கூப்பிப்
    பெருவெல்விடை யாதது செய்பிழை என்னை தீரப்
    புரியுங்கழு வாயெவ னோபுகல் கிற்றி யென்றாட்
    கிருள்கண்டன் வல்விட மேந்திய கண்டர் சொல்வார்
    73
    2096 இடபேச்சர வரலாறு
    முன்னோர் கடைநாள் முளரிக்கண் முகிழ்த்த புத்தேள்
    முன்னாஞ் சகமுற்று நம்மான் முடிவுற்ற தாகப்
    பொன்னேர் சுணங்கின் பொலம்பூண் முலைப்பூவை யன்னாய்
    அந்நாளறத் தெய்வத மத்திற முற்று நோக்கி .
    அறத்தெய்வதம்- தருமதேவதை
    74
    2097 நில்லா வுலகத் துளவாய சரிப்ப நிற்ப
    எல்லா மழிவுற்றன யானு மிறப்ப லோவென்
    றல்லாந் தினிச்செய்வகை யாதென் றிறைஞ்சி நம்பாற்
    கொல்லே றுருவங்கொடு வந்தது போற்றி யென்ன
    75
    2098 கண்டா மதனைக் கவலாதியென் றூர்தி யாக்கிக்
    கொண்டாம் கொளப்பெற் றுலவாக்களி கூர்ந்த தாக
    வண்டார் அளகக்கொடி யவ்விருள் மாண்ட காலைத்
    தண்டா வருளாலதற் கின்னது சாற்ற லுற்றேம்
    76
    2099 தரிப்பித் தலின்நீ தருமந்தரிப் பித்தி டாமை
    தெரிப்பிக் குமதன்ம மெனப்பெயர் செப்பு மாலெம்
    பொருட்டுப் புரிபாவமும் புண்ணிய மாக்கி யெம்பால்
    விருப்பற் றவர்செய் யறமுமற மாக்கு விப்பாய்
    77
    2100 இவ்வேற் றிடப்பப் படிவத்துட னெங்கு மெம்முன்
    செவ்வே வதிகென் றருள்செய் திடுநல் வரம்பெற்
    றவ்வாறு நமக்கெதிர் நித்தலும் வைகு மங்கேழ்ச்
    செவ்வாய்க் கருமென்குழல் வெண்ணகைச் செம்பொற் பூணாய்
    78
    2101 வீறார் தருமக் கடவுட்சின வெள்வி டைக்கோர்
    கூறாதலின் மாயனும் முப்புரங் கொன்ற அஞ்ஞான்
    றேறாயெமைத் தேரொடு தாங்கினன் ஏறு வந்த
    வாறாமிது மேலது செய்பிழை மற்றுஞ் சொல்வாம்
    79
    2102 கருடன் செருக்கடைதல்
    கலிவிருத்தம்
    பின்னொரு காலத்துப் பிறங்கு மாற்றல்சால்
    பன்னகப் பகைமைகொள் பறவை நாயகம்
    பொன்னமர் மார்பனைப் பொறுத்து வல்லையே
    அந்நிலை யுலகெலா மணுகி மீண்டதால்
    80
    2103 மீண்டபின் தருக்குமீக் கொண்டு வீறுடன்
    ஆண்டகை மாயனை நோக்கி அண்ணலே
    காண்டகு மாற்றலிற் கதழ்வி னென்நிகர்
    மாண்டவ ருளர்கொலோ வையம் மூன்றினும்,
    கதழ்வு- விரைவு. மாண்டவர் - மாட்சிமைப்பட்டவர்.
    81
    2104 நிற்பன சரிப்பன யாவு மாய்நிறை
    நிற்பொறுத் தரைக்கணப் பொழுதின் நீடியோய்
    பொற்பமூ வுலகினும் போந்து மீளுமிவ்
    வற்புத மெனக்கலா தார்க்குண் டாகுமோ
    82
    2105 என்றிது புள்ளர சியம்பக் கேட்டலும்
    நன்றெனக் குறுநிலா நகைமு கிழ்த்தரோ
    இன்றிதன் செருக்கெலா மிடப நாயகம்
    ஒன்றறக் களையுமென் றுளத்தி லெண்ணினான்
    83
    2106 மெய்யுரை விளம்பி னுலக மீமிசை
    ஐயநிற் கினையெவ ராரு மில்லெனக்
    குய்யம்வைத் தணிமுடி துளக்கிக் கூறினான்
    செய்யவள் வனமுலை திளைக்கு மார்பனே .
    குய்யம்-வஞ்சனை
    84
    2107 வார்சடைப் பிரானடி வணங்கு வாமெனாப்
    போர்வலிப் புள்ளொடும் கயிலை புக்கனன்
    ஏர்கெழு போகமா புரத்தி னெல்லையவ்
    வூர்தியின் இழிந்துசென் றுங்க ணெய்தினான்
    85
    2108 ஐந்ததா மாவர ணத்தி னெம்மெதிர்
    ஐந்துகோ மாதர்சூழ்ந் தணுகி வைகவாழ்
    மைந்துடை விடையவண் மாய னோடுறும்
    வெந்திறல் புட்குல வேந்தைக் கண்டதால்
    86
    2109 கருடன் துன்பம்
    தன்னெதி ரிகழ்ச்சியால் தருக்கு மாங்கதன்
    புன்னிலை நோக்குபு பொருக்கெ னச்சிரம்
    தன்னிடக் குறங்கினிற் சார்த்தித் துஞ்சுவ
    தென்னநெட் டுயிர்ப்பினிற் சிமிழ்த்த தேந்திழாய்
    87
    2110 மாயவ னெம்மடி வணங்கி யன்பினான்
    ஆயிடை நெடும்பொழு தமர்ந்து வைகினான்
    பாய்விடை யூர்திநெட் டுயிர்ப்பிற் பட்டுழல்
    காய்சினக் கலுழனும் கழிய நொந்ததே
    88
    2111 விட்டுவிட் டடக்குதோ றுயிர்ப்பின் வேகத்தால்
    அட்டநூ றியோசனை யவதி போந்துபின்
    கட்டெழில் நாசியின் நுனிக்கண் சார்தரக்
    கொட்புறுத் தலைத்தது பறவைக் கோவினை
    89
    2112 ஒய்யென நெட்டுயிர்ப் புதைந்து மீள்தொறும்
    மெய்வயிற் சு••றென விரிந்து கூம்பிடுஞ்
    செய்யபொற் சிறைகளிற் சிதைந்து புன்மயிர்
    துய்யென வெளியிடைச் சுழன்ற யாங்கணும்
    90
    2113 அதிர்ந்தன விண்னெலாம் அயர்ந்த திக்கயம்
    உதிர்ந்தன தருத்தழை உக்க மீன்கணம்
    பிதிர்ந்தன வரைக்குலம் பெயர்ந்த கோள்களும்
    உதிர்ந்தெழும் சினவிடை உயிர்ப்பின் மொய்ம்பினான்
    91
    2114 எதிருற விலங்கிய வரையு மெனவும்
    மதலையிற் பற்றுவான் மனத்தின் எண்ணுமுன்
    கதழ்வின்நூ றியோசனை கடத்தி மீட்குமால்
    மதனுடைக் கலுழனை உயிர்ப்பின் வாயுவே.
    மதலையின் - தூணாக. பற்ருவாந் பிடிட்துக் கொள்வதற்கு. மதன்- வலி
    92
    2115 சரிந்தது தருக்குடல் சழங்க லுற்றதால்
    இரிந்தது மிடலிறு மாப்பு மிற்றது
    முரிந்தன பொலஞ்சிறை முதிர்ந்த தின்னல்நோய்
    கரிந்தது மாமையும் கருடற் கென்பவே
    93
    2116 பருவரும் புடையினிற் கழியப் பார்க்குமீ
    தொருவருந் தகைத்தெனு மூக்க மின்மையின்
    தெருமரு முணங்குறும் திகைக்கும் தேம்பிடும்
    வெருவரும் மாயனை விளிக்கு மென்செயும்
    94
    2117 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    ஐயவோ வுலகங் காக்கு மடிகளோ காயாம் பூவின்
    மெய்யவோ யென்னை யாண்ட விமலவோ திகிரி யேத்துங்
    கையவோ எய்ப்பின் வைப்பாம் களைகணோ கலந்தார்க் கென்றும்
    மெய்யவோ கலவா தார்க்கு வெய்யவோ வேந்த னேயோ
    95
    2118 விடையர சுயிர்ப்பிற் பட்டு மெலிகின்றே னோல மிந்தத்
    தடைவிடுத் தடிய னேனைத் தாங்குவா யோலம் மன்றேல்
    கடையனே னாவி யின்றே கழிந்திடு மோல மென்னை
    உடையவா வோல மென்றென் றோலமிட் டழைத்த தாலோ
    96
    2119 இறைவன் பணித்தல்
    சீறுவெம் பணிவாய்ப் பட்ட தேரையின் மறுகி யோசை
    வேறுபா டெய்தி மாலை விளிப்பதெம் செவியில் கேட்டே
    மாறடு திகிரி யோயீ தென்னென வட்கார் தம்மை
    நூறிய சீற்றத் துப்பின் நோன்றகை நெடியோன் செல்வான்
    வட்கார்- பகைவர். நூறிய- அழித்த. நோந்தகை- வலிமை.
    97
    2120 இன்றுநின் னடிகள் போற்று மிச்சையி னென்னோ டிங்கு
    வன்றிறல் கலுழன் போந்தான் வாய்தலில் துயிலும் வெள்ளிக்
    குன்றுறழ் இமிலேற் றண்ண லுயிர்ப்பினிற் கோட்பட் டாவி
    பொன்றுவா னென்ன நொந்து விளிக்கின்றான் புனித என்றான்
    98
    2121 மாதவன் விளம்பக் கேளா மற்றிது நிகழ்தற் கேது
    ஏதுநீ யறிந்த துண்டே லியம்புதி விடுத்து மென்ன
    நாதனே கலுழன் சாலத் தருக்கினா னதனைப் போக்கும்
    காதலா லீங்கு வந்தேன் காரண மிதுவா லென்றான்
    99
    2122 உள்ளது புகன்றா யென்ன நந்தியை யூங்கு நோக்கிக்
    கள்ளவிழ் தொடையாய் நம்மை வழிபடுங் கருத்தா னெய்தும்
    புள்ளர சினையா வண்ணம் பொருக்கெனப் போந்து சீற்ற
    வெள்விடை யுயிர்ப்பி னின்றும் விடுவித்துக் கொணர்தி யென்றாம்
    100
    2123 இத்தகு மாணை தாங்கி யாவயி னெய்தி நந்தி
    பொய்த்துயில் கொள்ளு மேற்றைப் புடைத்தன னெழுப்ப லோடும்
    மெய்த்துயி லுணர்ந்தான் மான வல்விரைந் தெழுந்து கண்கள்
    அத்துறு கலக்கம் காட்டி யாங்ஙனம் நின்ற காலை
    101
    2124 போற்றுசீர் நந்திப் புத்தேள் புண்ணுறு முடம்பிற் புள்ளின்
    ஏற்றொடு விடையி னேற்றை யெம்மெதி ருய்த்தா னாகச்
    சீற்றமும் செருக்கு மாண்மைத் திட்பமும் வீறும் குன்றி
    மாற்றரு மதுகைப் புள்ளே றெம்மடி வணங்கிப் போற்றி
    102
    2125 ஒடுங்கியுள் ளுடைந்து தண்டா துயிர்ப்பெறிந் திரங்கி மேனி
    நடுங்கிடக் கண்ணீர் வார முரிசிறை மருங்கு நால
    நெடுங்கைதன் சிரமேற் கூப்பி மால்புடை நிற்ப நோக்கிக்
    கொடுங்கொலைப் பகழிக் கண்ணாய் விடைக்கிது கூற லுற்றாம்
    103
    2126 எம்முடை யாணை யின்றி யெம்மெதிர் நீயே யிந்நாள்
    மம்மரி னிதனைச் செய்தாய் மானிட வடிவம் தாங்கிக்
    கம்மைநீர் வரைப்பிற் காஞ்சித் தொன்னகர் எய்தி யங்கண்
    நம்மைநீ புரிதி பூசை நவையிது கழியு மாறே
    104
    2127 விடை காஞ்சியில் விமலனை வழிபடல்
    எனவிடை யளிப்பப் போற்றிப் புடைபரந் தெழுந்து வஞ்சி
    யனவிடை துவள வீங்கு மலர்முலைக் கொம்ப ரன்னாய்
    சினவிடை யரசு வல்லே நரவுருத் திகழக் கொண்டு
    மனவிடை யிழைத்த செம்பொன் மாளிகைக் காஞ்சி
    105
    2128 கவிழிணர்த் தனிமா மூலத் தெம்மெதிர் கமலப் பூந்தோ
    டவிழ்சிவ கங்கைக் கோட்டி னாங்கது வைகும் வைப்பிற்
    குவிவரும் பெருமை சான்ற குடதிசை முகமாத் தன்பேர்ப்
    புவிபுக ழிலிங்கம் தாபித் தருச்சனை புரிந்து போற்றி
    106
    2129 காட்சியீத் தருளும் நம்பால் வரம்பல கருதிப் பெற்று
    மாட்சியி னுலக மெல்லாம் மனுமுறை வழாது பன்னாள்
    ஆட்சிசால் அரசு செய்து கடைமுறை யானேற் றண்ணல்
    மீட்சியி னருள்பெற் றிங்கு மேவிவீற் றிருந்த தன்றே.
    107
    2130 இறைவி இறைவனருள் வழி யேற்றல்
    ஆதலின் நீயு மங்க ணகிலமு முய்வா னெம்மை
    மேதகு கழுவாய் நீரின் விதியுளிப் பூசை செய்யப்
    போதரா யென்று நல்கப் புரிகுழ லணங்கு தாழ்ந்து
    நாதனா ரிசைவு பெற்று நயந்தெழுந் தருள லுற்றாள்
    108
    2131 நம்பனார் தம்மை யின்ப நகையிடைத் தணக்கும் நோயும்
    கம்பரைப் பூசை செய்யுங் காதலு மிருபா லீர்ப்ப
    எம்பிரா னருளா யென்று தாழ்ந்துதாழ்ந் தெழுந்து நின்று
    கொம்பரி னொல்கிப் பல்காற் புறவிடை கொண்டு போற்றி
    109
    2132 மின்கொண்டல் மிடற்றார் காட்சி விழிக்கெதிர் மறையுங் காறும்
    பின்கொண்டு நடந்து சென்று பெருமுதல் வாய்தல் நீங்கி
    முன்கொண்டு நடவா நின்றாள் முக்குறும் படக்கி யைவர்
    வன்கொண்டி கந்தமேலோர் காண்டக வயங்கு மம்மை
    110
    2133 ஆயிடை யரிதின் நீங்கி யங்கண ரருளா லங்கண்
    பாயபல் கணங்க ளுய்த்த படரொளி யெறிக்கு மங்கேழ்
    மாயிரு விமானத் தும்பர் மன்னுயிர்த் தோழி மார்தம்
    ஆயமும் தானு மேறி வழிக்கொண்டா ளனைய காலை
    111
    2134 எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    உலகெலா மீன்ற வெம்பெரு மாட்டி
          யோங்குயர் விழுப்புகழ்க் கம்பத்
    தலைவரை விதியா னருச்சனை
          செய்யச் சார்கின்றா ளென்றுபே ரோகை
    மலியெடுத் தியம்பு மங்களங் கேளா
          வுருத்திர மடந்தையர் முதலோர்
    அலகிலா மகிழ்ச்சி மீக்கொளும் களிப்பி
          னார்த்தெழுந் தொருங்குவந் திறுத்தார்
    112
    2135 தாமரை மடவார் புடைபரந் தணுகத் தாமரை மடவரல் வந்தாள்
    நாமிசைக் கிழத்தி பற்பல வெள்ள நாரியர் புடைவர வந்தாள்
    கோமளவனப்பி னாம்பல்மெல் லியலார் குழாத்துட னுயர்சசி வந்தாள்
    காமரு மாதர் எழுவரும் சங்கக் கன்னியர் சூழ்தர வந்தார்
    113
    2136 வான்மட மகளிர் வேறுபல் வகுப்பின் மங்கையர் பற்பலா யிரவர்
    ஊன்மலி சூலத் திடாகினி காளி யோகினித் திறத்தவ ரனேகர்
    நீன்முகிற்கூந்தல் முனிவர்பன் னியரும் நிரந்தரம் மிடைந்தன ருவகை
    பான்மையி னிறைஞ்சி யவரவர்க் கடுத்த பணிதலை நின்றுடன் போத
    114
    2137 உரகர்கந் தருவ ரிராக்கத ரியக்க
          ருருத்திரர் மருத்துவர் வசுக்கள்
    கருடர்கிம் புருடர் சாரணர் சித்தர்
          கடவுள ரயனரி முனிவர்
    மருவுபல் சமய தேவர்கண் முதலோர்
          வந்தன ரடிதொழு திறைஞ்சிப்
    பொருவருங் களிப்பாற் சயசய போற்றி
          போற்றியென் றேத்திமுன் செல்ல
    115
    2138 தண்ணுமை முருடு குடமுழா மொந்தை தகுணிச்சம் பேரிகை தக்கை
    அண்ணலம் பதலை அதிர்குரல் முரச மாதிய எழுப்புவ பிறவும்
    பண்ணமை சின்னம் காகளம் கோடு பணிலமே தீங்குழல் முதலா
    எண்ணருந் திறத்தின் ஊதுவ பலவு மெழுகடல் முழக்கினை யடக்க
    116
    2139 பயின்மணிக் கவரி கவிகைசாந் தாற்றி
          படரொளி யாலவட்டங்கள்
    வயின்வயின் வயங்கக் கற்பகத் தாரு
          மலர்மழை யெங்கணு மிறைப்பக்
    குயின்மொழி மடவார் குழாங்குழா மாகிக்
          குலவுபல் லாண்டெடுத் திசைப்பக்
    கயின்மணிக் குழையார் ஆணுடை
          தாங்கிக் கதிர்த்தவா ளேந்தின ரேக
    117
    2140 வேதகம் பயக்குஞ் சிலைமுதலான
          விம்மிதத் திறத்தன பலவும்
    பூதிமிக் களிக்கும் கடவுளர் தருக்கள்
          புண்ணிய தீர்த்தங்கள் நதிகள்
    ஏதமில் சிறப்பின் இனையன பிறவும்
          உடன்செலச் சிந்தொடு குறள்கள்
    காதலின் முன்னே கையிணை
          வீசிக் கதமெனக் குறுகுறு நடப்ப
    118
    2141 கலகல முழக்கும் களகள முழக்கும்
          கலின்கலின் முழக்கமும் கருவிச்
    சலசல முழக்கும் சளசள முழக்கும்
          சடசட முழக்கமும் ஏனைச்
    சிலசில முழக்கும் அரகர முழக்கும்
          சயசய முழக்குமெண் டிசைவாய்ப்
    பலபல முழக்கும் அடைத்துமேல்
          ஓங்கிப் படியொடு வானமும் நிறைப்ப
    119
    2142 மறைமுத லொருபால் மணந்தவள்
          வந்தாள் வானவர்க் கரியவள் வந்தாள்
    நிறைபெருங் கருணை நாயகி
          வந்தாள் நிருமலப் பேரொளி வந்தாள்
    அறைபுனல் காஞ்சிக் கம்பரை
          வணங்க அகிலமும் ஆதிநாள் பயந்த
    இறைவியே வந்தாள் என்றுபல்
          சின்னத் தெழுமொலி யாங்கணும் விம்ம
    120
    2143 அலவிலாக் கருணைப் பெருங்கட லென்ன
          அடர்ந்தவல் லிருளுடைந் தோடுங்
    கிளைவழி துருவித் துரந்துகொண்
          டெய்தும் கேழ்கிளர் ஒளிக்குழா மென்ன
    வளமலி தென்பால் செய்தவந் திரண்டு
          வருவதே என்னவும் உலவாக்
    களிவரு சிறப்பின் வான்நெறிப் படர்ந்தாள்
          கணவனார் அருள்வழி நின்றாள்
    121
    2144 வேறு
    எண்ணி லார்மி டைந்து விண்ப ரப்ப டைத்தி யங்கலால்
    அண்ணல் ஞாயி றாதி வாள்ம றைந்திரு ளடர்ந்திடக்
    கண்ணு றுத்தயிர்க்கு முன்க டுப்பி னெய்து வோரொளி
    வண்ண மவ்வி ருள்கி ழிப்ப நோக்கி ஞால மாந்தர்தாம்
    122
    2145 மாலு றுக்கு நீர்மை யோடு தோன்றி யிங்கு மாய்ந்தது
    நீல மின்னல் போலு மென்ப ரென்னு முன்னர் நீளிடை
    சால மிக்க ஓதை கேட்டு மின்ப யந்த தண்முகில்
    காலு மோதை யாங்கொ லென்று காதி னோர்த்து நிற்பரே
    123
    2146 செல்லு வோர்நெ ருக்கி டைத்தெ றித்தி டும்பொ லஞ்சுடர்ப்
    பல்ல ணிக்க லன்க ளுக்க பன்ம ணித்தி ரள்களை
    ஒல்லை நோக்கி யார்த்த மேக மொன்ப திற்று மாமணிக்
    கல்லின் மாரி பெய்வ தென்று காண்தொ றும்வி யப்பரே
    124
    2147 முறையி னாலடுக்க நண்ணும் மொய்கு ழாத்தை நோக்குவார்
    இறைவி யென்று சின்ன மெங்கு மெங்குமோசை கேட்குவார்
    நிறைம கிழ்ச்சி யிற்கி ளர்ந்து நீடு மின்ப வெள்ளநீர்த்
    துறைப டிந்து கண்கள் நீர்து ளிப்ப நின்று போற்றுவார்
    125
    2148 எம்பி ரான்த னிப்ப வம்மை யிங்கு வந்த தென்னெனக்
    கம்ப வாணர் பூசை செய்க ருத்தின் வந்த தாமென
    நம்பி னேங்கள் வீடு பேறு நண்ணு கால மீதென
    இம்பர் ஞால எத்த வம்ப டைத்த தென்ன விள்ளுவார்
    126
    2149 மண்ண கத்து வைகும் மாந்த ரின்ன ராக மாணிழைப்
    பெண்ணின் நல்ல வள்வி மான நின்று மிப்பெ ரும்புவிப்
    புண்ணி யத்த லங்கள் தோறி ழிந்தி ழிந்து போர்விடை
    அண்ண லாரி லிங்க பூசை செய்து காசி யண்மினாள்
    127
    2150 முச்ச கம்பு கழ்ந்து போற்று மொய்கொள் காசி மாநகர்
    விச்சு வேசர் பூசை யாற்றி வேறி லிங்க மொன்றமைத்
    தர்ச்ச னைத்தி றத்தி னேத்தி வைகி யங்க கன்றுசீர்க்
    கச்சி யம்ப திக்கண் வைத்த காத லுய்ப்ப வேகினாள்
    128
    2151 அங்க ணங்க ணெந்தை யார மர்ந்து வாழி டந்தொறும்
    பொங்கு கின்ற காத லோடு பூசை செய்து செய்துபோய்
    மங்க லத்த மிழ்ப்பு விக்கு வாண்மு கம்மெ னத்தகும்
    துங்க மிக்க கீர்த்தி பெற்ற தொண்டை நாட்டை நண்ணினாள்
    129
    2152 அம்மையார் காஞ்சியை அடைந்த நாள்
    அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    அண்ணலந் துலைசே ரென்றூழ் ஐப்பசித் திங்கட் பூரம்
    வெண்மதி யாட்சி மூன்றாம் பின்பக்கம் நந்தை மேய
    புண்ணியத் திருநா ளெல்லாப் புவனமும் பெருவாழ் வெய்த
    விண்ணவர் பிராட்டி காஞ்சி வியனக ரெல்லை சேர்ந்தாள்
    130
    2153 பார்த்தனள் கடைநாள் செல்லாப் பழம்பதி மகிழ்ச்சி மேன்மேற்
    கூர்த்தனள் சிரமேற் செங்கை குவித்தனள் புளகம் மேனி
    போர்த்தனள் விழிநீர் மாரி பொழிந்தன ளங்கோர் வாவித்
    தீர்த்தநீர் குடைந்து மூழ்கிச் சங்கற்பஞ் செய்து முற்றி
    131
    2154 கங்கணதீர்த்தம் -கங்கணேச்சரம்
    அலங்கொளிக் கரத்துச் செம்பொற் காப்புநா ணணிந்து மூவா
    இலிங்கமாண் டிருவிப் பூசை யியற்றினா ளனைய தீர்த்தம்
    நலங்கெழு காப்புத் தீர்த்த மெனப்பெயர் நவில்வர் சேர்ந்தார்
    குலங்களோ டுய்யச் செய்யு மிலிங்கமுங் கொள்ளு மப்பேர்
    132
    2155 கடகேச்சரம்
    நவமணிக் கடகம் பூணும் ஞாங்கருங் கடகே சானச்
    சிவபரஞ் சுடரைப் பூசை செய்துதன் கரத்திற் பூண்டாள்
    அவிர்மணி நகையாள் போற்று மக்குறி யிரண்டுங் கண்டோர்
    தவலரு மலநோய் மாற்றி முத்தியில் தவிர்ந்து வாழ்வார்
    133
    2156 அன்னண மருச்சித் தேத்தி யாளுடை யெம்பி ராட்டி
    உன்னுவோர் பிறவி மாய்க்கு முள்நகர் வரைப்பின் முற்ற
    மன்னிய வளங்க ளெல்லாம் மனங்களி பயப்ப நோக்கிப்
    பன்னரும் பெருமை சான்ற பரவெளிப் பிலத்தை யுற்றாள்
    134
    2157 உலகாணித் தீர்த்தம்
    ஐம்பெரும் பூதம் முன்னா ளாயிடை மலர்ப்பூம் பொய்கை
    தம்பெயர் நிறுவித் தொட்டுத் தடந்திரை கொழிக்குந் தூநீர்ப்
    பைம்புனல் படிந்து பன்னாள் மெய்த்தவம் பரிக்குங் காலைக்
    கம்பனார் கருணை கூர்ந்து காட்சிதந் தருளப் போற்றி
    135
    2158 மூவருந் தம்முட் கூடல் முதலிய வேறு பாட்டான்
    மேவருங் கரணம் யாக்கை விடயமா தார மெல்லாம்
    ஆவகை வரங்கள் பெற்ற வத்திறத் துலக முற்றும்
    பாவுதன் வடிவாய் ஓங்கு முலகாணிக் கரையின் பாங்கர்
    136
    2159 ஆங்கினி தமர்ந்து வைகித் தவம்புரி கருத்த ளாகி
    ஊங்குட னணைந்த விண்ணோர்க் கருள்விடை யுதவி யங்குத்
    தேங்குநீ ருலக முய்யத் திருவறச் சாலை யாக்கி
    மாங்குயிற் கிளவி நங்கை யறமெலாம் வளர்க்க லுற்றாள்
    137
    2160 அம்மையார் அறம் வளர்த்தல்
    தெய்வம்தென் புலத்தார் பூதம் மானிடம் பிரமம் என்றோர்
    ஐவகை எச்சம் பூர்த்தம் துறந்தவர் மடங்கள் அன்பு
    செய்யுமில் வாழ்வார்க் கில்லம் மனைக்குப கரணம் தேம்பூப்
    பெய்தமை தண்ணீர்ப் பந்தர் எங்கணும் பிறங்கு சோலை
    பூர்த்தம்- தருமம், வறியார்க்கு ஈதல்.
    138
    2161 இரப்பவர் குருடர் எவ்வ முற்றவர்ப் புரத்தல் வெந்நோய்
    துரக்குநன் மருந்து தூவாய் மகவினை ஓம்பல் சுண்ணம்
    பரித்தபா கடையே எண்ணெய் பைம்புனல் குளிப்ப வேண்டும்
    மருக்கிளர் துவர்க ளாதி மலரணை நிலனான் கன்னி
    139
    2162 கடிமணம் விளக்கு மாறாக் கடனொழித் திடுத லீசன்
    அடியவர் விழைவ வீகை அக்கமா மணிவெண் ணீறு
    படியிலாக் கடவுட் பூசை உபகர ணங்கள் பாசந்
    தடிதரு வேத வாய்மைச் சைவநூல் புராணம் நல்கல்
    140
    2163 சிவபிரா னடிக்கீழ் பத்தி செவியறி வுறுத்த லோடும்
    உவகையி னபயம் யார்க்கும் வழங்குத லுள்ளிட் டோதும்
    நவையிரி யறமெண் ணான்கும் நாள்தொறும் நிகழ்ச்சி மாணப்
    பவநெறி துரக்கும் ஞானப் பைந்தொடி நிறுவிப் பின்னர்

    இப்பாடல்களிற் கூறப்பட்ட 32 அறங்கள் (1) தேவயாகம்
    (2) பிதிர்யாகம் (3) பூதயாகம் (4) மானிடயாகம் (5) பிரமயாகம் (6) வறியார்க்கு ஈகை.
    (7) துறந்தவர்க்கு மடம் (8) இல்வாழ்வார்க்கு இல்லம் (9) இல்வாழ்க்கைக்குரிய
    கருவிப்பொருள்கள் (10) தண்ணீர்ப்பந்தல் (11) பூஞ்சோலை (12) யாசிப்பவர்,
    குருடர் முதலிய உறுப்புக் குறையுடையவரை ஆதரித்தல் (13) நோய்க்கு மருந்து கொடுத்தல்
    (14) குழவியை வளர்த்தல் (15) சுண்ணாம்பு கொடுத்தல் (16) தாம்பூலம் கொடுத்தல்
    (17) தலைக்கு எண்ணெய் வார்த்தல் (18) முழுகுதற்கு அரைப்புப் பொடிகள் கொடுத்தல்
    (19) படுக்கையளித்தல் (20 பூதானம் (21) கோதானம் (22) கன்னியா தானம்
    (23) மணம் செய்வித்தல் (24) விளக்குக் கொடுத்தல் (25) தீராக்கடன்
    (26) சிவனடியார் வேண்டுவன கொடுத்தல் (27) உருத்திராக்கமளித்தல்
    (28) திருவெண்ணீறு கொடுத்தல் (29) பூசைக்குரிய பொருள் கொடுத்தல்
    (30) சைவநூல் புராணம் முதலிய நூல்களைத் தருதல், ஓதுவித்தல்
    (31) சிவபத்தியை உபதேசித்தல் (32) அபயமளித்தல் என்பன.
    141
    2164 அம்மையார் திருவேகம்பத்திற் கெழுந்தருளுதல்
    வீங்குநீர்க் கம்பை யாற்றின் கரைமிசை விரிமா நீழல்
    ஓங்கொளிப் பொருளைக் காணும் உறுபெருங் காத லீர்ப்ப
    வாங்குநுண் மருங்குல் நோவ வளரிளங் குவவுக் கொங்கைப்
    பாங்கியர் முதலோர் சூழப் படரொளி மறுகிற் போந்தாள்
    142
    2165 எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    மலையான் மடமகள் மறுகூ டணைதலும்
          வளமா நகரவர் தொழுதாடி
    உலவா நசையொடு பணிவார் மனமகி
          ழுறுவார் வயின்வயின் அணிசெய்வார்
    குலைநீள் கதலிகள் கமுகந் துகில்விரி
          கொடியென் றினையன நடுவார்கள்
    மலர்மா லிகைநவ மணிமா லிகையெழில்
          மலிதோ ரணநிரை நிறைவிப்பார்
    143
    2166 மறுகெங் கணும்விரை கமழும் படிகுளிர்
          பனிநீர் விடுவர்கள் மறையோதி
    நிறுவுந் தவநிலை முனிவோர் கரமிசை
          நிறைபொற் குடமுடன் எதிர்கொள்வார்
    சிறுநுண் ணிடைமறை மடவார் வாழ்த்திசை
          திகழ்மங் கலமொழி யுரைசெய்வார்
    நறவம் பயில்குழ லரமங் கையரொடு
          நரமங் கையர்நட மிடுவாரால்
    144
    2167 பொங்கும் பெருகெழில் புனையுந்
          திருநகர் புரிவின் வலம்வரு முறையானே
    தங்குங் கலைமகள் மலர்மா திமையவர்
          மடவார் காளிகள் சாத்தன்சீர்
    எங்கும் பரவிய திறல்யோ கினிகளை
          எழுமா தர்களை யிடந்தோறும்
    அங்கங் கிருவினள் என்னெஞ்
          சிருவிய அம்பொற் றிருவடி பிறர்காணாள்
    145
    2168 குணபால் முதல்நிதி முடியார் இனிதமர்
          கோயில் முழுவதும் முறையிற்சென்
    றிணரார் மலர்கொடு வழிபட் டருளொடும்
          எனையா ளுடையவள் எய்துற்றாள்
    உணரா தரியயன் முதலோர் அலமரும்
          ஒருபே ரொளிமரு மலர்தூவும்
    மணமா நிழலிடை வெளியே
          எளிவர மாகம் புவிதொழும் ஏகம்பம்
    146
    2169 ஏணிற் பொலிமலை அரசன் தருமயில்
          உள்ளங் களிவர எம்மானார்
    ஆணைப் படிமன நினைவிற் கடவுளர்
          யவனன் புரியும் அருட்கோயில்
    மாணப் பலமணி குயிற்றுந் தமனிய
          வடிவிற் புரிசையி னோக்கத்தைக்
    காணப் பெறுகளி காதற் கடலிடை
          மூழ்கித் துளைபவள் கரைகாணாள்
    147
    2170 விழிநீர் பொழிதர உள்ளங் குழைவுற
          மெய்யிற் புளகமுகிழ்ப் பெய்தப்
    பொழிகார் மழைநிகர் கற்றைப் புரிகுழல்
          மிசையே கையிணை குவியப்போய்க்
    குழுவா னவர்மிடை விண்வத் துயரிய
          கொடிநீள் கோபுர நெடுவாய்தல்
    தொழுநீர் மையினி லிறைஞ்சிப் பன்முறை
          துதிசெய் துவகையின் உள்புக்காள்
    148
    2171 அங்கட் சகமுழு தடையப் பொலிவுரும்
          ஐந்தாம் ஆவர ணந்தன்னில்
    தங்கித் திகழ்சிவ மறையோர் முதலிய
          சைவர்க் கருள்செய் துவலம் வந்து
    செங்கட் கதிரவர் காலத் தீயிறை
          யவர்மா லயனொடு செறிநான்கின்
    எங்கட் கிறையவ ளெய்தித் தென்புடை
          விண்டுத் தளியெதிர் கண்டுற்றாள்
    ஆவரணம் -பிரகாரம். சிவமறையோர்- ஆதிசைவர்கள், சிவாச்சாரியர்கள்.
    149
    2172 விண்டுவீச்சர வரலாறு
    கலிநிலைத்துறை
    என்று கூறிய சூதனை இருந்தவத் தலைவர்
    நன்று போற்றினர் நலிதரும் ஐம்புலக் குறும்பு
    வென்ற மேதகாய் விண்டுவீச் சரமென்ற தென்னை
    இன்று நீவிரித் துரையெனக் கடாவலு மிறுப்பான்
    150
    2173 அள்ளி லைப்படைக் கடவுளார்க் காரமு தளிக்கும்
    வெள்ளி வெண்டிரை விரிகடல் வரைப்பினில் மாயோன்
    முள்ளெ யிற்றரா வணைமிசை நாடகம் முயலும்
    வள்ள லாரடி மனத்திடைத் தழீஇயினன் துயில்வான்
    அள்- கூர்மை.
    151
    2174 அனைய தன்மையின் அறிதுயில் அமர்பவன் ஒருநாள்
    கனைவி ளங்கொளி இதயமென் கவிழ்நனைக் கமலந்
    தனைம லர்ந்துமேல் நோக்குறச் செய்தனன் தணவா
    வினைஇ கந்துயர் யோகினால் வளிமிசை எழுப்பி
    152
    2175 பகரு முந்தியின் மேலிடத் தலருமப் பதுமத்
    திகழ ருந்திறத் திலங்குநுண் குகையத னிடத்து
    நகரு மூண்பகுத் தமருகோன் தழலதன் தலையில்
    திகழ மேவரும் நுணங்குபூஞ் சிகையதன் நடுவண்
    153
    2176 சாற்று மெய்ப்பரப் பிரமமாம் சதாசிவப் புத்தேள்
    வீற்றி ருப்பது யோகத்திற் கண்டனன் விரைத்தேன்
    ஊற்று பூந்துழாய்ப் பண்ணவன் உவகையின் வல்லே
    போற்றி போற்றியென் றிறைஞ்சினன் அன்புமீப் பொங்க
    154
    2177 அன்பி னுக்கெளி யார்பெருங் கருணைகூர்ந் தருளி
    இன்ப வானந்தத் திருநட மாயிடை யியற்ற
    வன்ப ழம்பகை மலவிருள் கடிந்தது காணூஉ
    என்பு நெக்குநெக் குருகினான் முரனையன் றிருத்தோன்
    155
    2178 புளக மெங்கணும் போர்த்துமெய் பனித்துவாய் குழறி
    இளகி யின்பநீர் விழியுகக் கம்பனம் எய்தித்
    தளர்வி லார்வத்தால் தனைமறந் தறிதுயில் மேவும்
    அளவி லாங்கயல லிருந்தவ ரன்னது கண்டார்
    156
    2179 கண்டு நெஞ்சும் பதைத்தனர் திகைத்தனர் கவலை
    கொண்ட ழுங்கினர் அஞ்சினர் இரங்கினர் குறிப்பின்
    வண்ட லர்த்திரு முதலியோர் மற்றிது நிகழ
    அண்டர் நாயகற் கடுத்தவா றென்னெனத் தெரிவார்
    157
    2180 மென்ற ளிர்ச்செழுங் கோமளத் திருவடி வினையேன்
    வன்ற னிக்கரம் வருடலான் வருந்தின கொல்லோ
    அன்றி யென்மடித் தலமிசை யசைந்துநொந் தனவோ
    என்று தன்னுள மயிர்த்தன ளிலங்கெழில் மலராள்
    158
    2181 மெல்ல னிச்சமும் குழைக்குமெம் பிரான்திரு மேனி
    கல்லெ னக்கடுந் திட்பமும் தட்பமும் கதுவும்
    புல்லி யேனுடல் வைகலா னுளைந்தது போலும்
    அல்ல தொன்றறி யேனென வெரீஇயினன் அனந்தன்
    159
    2182 எருத்த மீதுகொண் டுலகெலாம் கொட்புறு மென்னான்
    மருத்து ழாய்முடி மாமறு மார்பினான் மேனி
    வருத்த முற்றதே யாங்கொலென் றெண்ணினன் வலியால்
    உருத்த மாற்றலர் முனைகெடப் பொருதிற லுவணன்
    160
    2183 இன்ன வாறிவர் யாவரும் வேறுவே றெண்ணிப்
    பன்ன ரும்பெருங் கவலைகூர் வுழிவரை பயந்த
    கன்னி பாகனார் திருநடக் கருணையில் திளைத்த
    பின்னை நாயகன் யோகமாத் துயில்பிரிந் தெழுந்தான்
    161
    2184 கண்ட பேரின்ப அனுபவக் கருத்தினோ டெழுந்து
    மண்டு வெள்ளநீர் அருவிகண் பொழியமன் றுடையார்
    தொண்ட னேற்கெளி வந்தவா றெனக்களி துளும்பிக்
    கொண்ட காதலால் அஞ்சலி சென்னிமேற் குவித்து
    162
    2185 ஐய னேயருள் புரிகவா ரழற்சிகை யேந்தும்
    கைய னேயருள் புரிகபல் கதிரொளி பரப்பும்
    மெய்ய னேயருள் புரிகமெய்க் கூத்தெனைக் காட்டும்
    செய்ய னேயருள் புரிகெனச் செப்பினன் பலகால்
    163
    2186 விண்டுவடைந்தவின்பம் விளம்பல்
    அன்ன பெற்றிகண் டியாவரு மதிசய மெய்தி
    என்னை யென்னைமற் றிதுவெனக் குதுகுதுப் போடும்
    பொன்ன டித்தலம் போற்றினர் வினாதலும் நெடியோன்
    மன்னு றும்பெரு மகிழ்ச்சியா னவர்க்கிது வழங்கும்
    164
    2187 செறியும் நான்மறைச் சிரமிசைப் பரம்பொருள் இந்நாள்
    அறிஞர் காண்கிலா அற்புதத் திருநடம் எனக்குப்
    பிறிவ ரும்பெருங் கருணையாற் காட்டிடப் பெற்றேன்
    மறியு மிவ்வுடல் வருபயன் கிடைத்ததென் றனக்கே
    165
    2188 அவ்வ ருட்டிருக் கூத்தினைக் கண்டவார் வத்தால்
    இவ்வு றுப்பெலாம் விதிர்விதிர்ப் பெய்தின கண்டீர்
    செவ்வ னோர்மினென் றியம்புசொற் செவித்துளை நிறைப்பக்
    கொவ்வை வாய்த்திரு முதலியோ ராதரங் கொண்டார்
    166
    2189 கேட்ட வப்பொழு தேயெதிர் கண்டெனக் கிளர்ந்து
    காட்டும் வேணவா மீமிசை யெழக்கழல் வணங்கி
    நாட்டு மத்திருக் கூத்தினை நாங்களுங் காண
    வேட்ட னங்கள்மற் றதுபெறு நெறிவிரைந் தருளாய்
    167
    2190 என்று பன்முறை வேண்டலு மீர்ந்தொடைத் துளவோன்
    நன்று நுங்கருத் தெனமிக நகைமுக மலர்ந்து
    குன்ற வில்லியார் சேவடி சிந்தையிற் கொண்டாற்
    கன்று நம்பர்தம் மருளினா லறிவுவந் துதிப்ப
    168
    2191 விண்டு முதலியோர் தில்லையடைந்து போற்றல்
    மல்லல் தெண்டிரை மறிகடல் மணிகள்கொண் டொதுக்கும்
    தில்லைக் கானுடைச் சிதம்பர வரைப்பிலெஞ் ஞான்றும்
    செல்வத் தாண்டவம் நவிற்றுமெம் பிரானெனத் தெளிந்தான்
    அல்லிப் பூமகள் முதலியோர்க் கன்னது செப்பி
    169
    2192 அங்க ணெய்திநா மாளுடை நாயகன் திருமுன்
    பொங்கு காதலா னடைக்கலம் புகுந்துபோற் றிசைத்துத்
    தங்கி மெய்த்தவ மியற்றிடின் தண்ணருள் சுரந்து
    நங்க ளுக்கெதிர் காட்டுவ னானந்த நடனம்
    170
    2193 யோகி யோர்களு மெய்தருந் திருநட முரிமை
    யாகு மன்புடை யடியவர்க் கெளியது கண்டீர்
    ஏகு வாமினி வம்மினென் றவருட னெழுந்து
    மாக வாற்றினால் வயங்கொளித் தில்லைவந் தடைந்தான்
    171
    2194 கலிநிலைத்துறை
    சேர்ந்துதிரு மூலட்டந் தொழுது போற்றிச் சிந்தைகளி
    கூர்ந்துதிருப் பாப்பரசு கலுழன் முதலோ ருடன்குழும
    நேர்ந்ததவ யோகத்தின் நெடுநாள் முயன்றா னக்காலை
    வார்ந்தசடைப் பிரானாரும் மகிழ்ந்து காட்சி கொடுத்தருளி
    172
    2195 ஒன்னாதா ருயிர்பருகி யொளிருந் திகிரித் தனிப்படையோய்
    என்நீமற் றிவரோடு மெம்பால் விழைந்த தியம்புகெனப்
    பொன்னாடை யுடைத்தோன்றல் புவியின் வீழ்ந்து பணிந்தெழுந்து
    நன்னாம மெடுத்தோதிப் புகழ்ந்து போற்றி நவில்கின்றான்
    173
    2196 அண்ணலே யானந்தத் தெள்ளா ரமுதே யடியேங்கள்
    புண்ணியநின் திருக்கூத்தி னமுதம் பருகிப் பொலிவெய்த
    உண்ணிறைந்த பெருங்காத லுடையேம் கருணை செய்தருளாய்
    எண்ணியா ரெண்ணமெல்லாம் முடிக்க வல்ல வெம்மானே
    174
    2197 விண்டுவைக் காஞ்சியிற் சிவபூசை செய்துவரப் பணித்தல்
    குறளுருவா யுலகளந்தா னியம்புங் கூற்றுக் கேட்டருளி
    அறவனா ரெதிர்மொழிவா ராழிப் படையோ யெவ்வெவரும்
    பெறலரிய நடங்காணப் பெட்டா யாகி லெம்மிலிங்கம்
    மறனணுகாத் திருக்காஞ்சி வரைப்பி னெய்தித் தாபித்து
    175
    2198 நறுமலர்கொண் டருச்சித்து வல்லை யீண்டு நண்ணுதிநின்
    உறுகருத்தை முடிக்கின்றே மென்றாங் கருளு முரைகேளா
    மறுவிகந்த மனத்தன்பின் மாயோன் அங்கண் யாவரையும்
    நிறுவிவள வயற்காஞ்சி நெடுநீர் நகரங் கடிதடைந்தான்
    176
    2199 ஏகம்பத் தொளிமணியை யின்பத் தொழும்பர் செய்தவங்கள்
    ஏகம்பத் தெனக்கொள்ளு மிறையைக் குறளாய் மாவலிமுன்
    ஏகம்பத் தாற்புரிசை யொருமூன் றிருத்த தனிமுதலை
    யேகம்பத் தொடும்புளக மெய்த வணங்கித் தொழுதெழுந்து

    இப்பாடல் மடக்கணி. ஏகம் பத்தென- ஒன்று பத்தாக.
    ஏகு அம்பு அத்தால் - சென்ற திருமாலாகிய அம்பினால்.
    முதலையே கம்பத்தோடும் - முதற்பொருளையே நடுக்கத்தோடும்
    177
    2200 அக்கம்ப முடையார்க்குத் தென்பா லங்கண் சிவலிங்கம்
    மிக்கன்பு தழைத்தோங்க விண்டு வீசன் எனவிருவிப்
    பொக்கங்கள் முழுதகலப் போற்றி வேண்டி யருள்பெற்றுத்
    திக்கெங்கும் புகழ்பரப்புந் தில்லை வனத்தை மீண்டணைந்தான்
    178
    2201 விண்டு முதலியோர் திருக்கூத்துக் காணல்
    ஆண்டணைந்த திருமாலுக் கருளா ரமிழ்த மனையாரும்
    தூண்டரும்பே ரொளிப்பிழம்பாய்ச் சுடருந் திருச்சிற் றம்பலத்துள்
    காண்டகைய வானந்த நிருத்தங் காட்டக் கழியன்பு
    பூண்டதிருப் பாப்பரசு புள்ளேற் றண்ண லொடுங்கண்டான்
    179
    2202 கண்டளவில் பெருங்காத லின்ப வெள்ளங் கரையிகப்பக்
    கொண்டநிறை மகிழ்ச்சியினா லாடிப் பாடிக் கும்பிட்டு
    பண்டைநிலை மறந்துமதுப் பருகுஞ் சுரும்பிற் பரவசனாய்
    மண்டியபே ரார்வத்தால் வணங்கித் தொழுது களிசிறந்தான்
    180
    2203 இறைவனார் திருக்கூத்துக் கிசையக் கணங்க ளியமுழக்கும்
    முறையுணர்ந்து பெருங்களிப்பால் தானும் படகம் முழக்குதலும்
    மறைமுதல்வ ரதுநோக்கி மகிழ்ந்து படகப் பணிதனக்கே
    நிறைவிருப்பி னருள்செய்யப் பெற்று வாழ்ந்தான் நெடியோனே
    181
    2204 விதுவொன்றுஞ் சடைமுடியார் விண்டு வீசம் மந்தவா
    றிதுகண்டீர் முனிவீர்கா ளீண்டுத் தொழுது வழிபட்டுத்
    துதிசெய்து கணநாதர் திருமா ளிகைசூழ் தருமுன்றின்
    மதுவிள்ளும் மலர்க்கூந்தல் மலையான் மடந்தை எய்தினாள்
    182
    2205 அகத்தியேச்சர வரலாறு
    பண்ணிசைந்த வரிச்சுரும்பர் பாடல் பயிலும் மலரிலைஞ்சித்
    தண்ணிசைந்த சிவகங்கைத் தழங்குந் திரைநீர் குடைந்தாடிப்
    பெண்ணிசைந்த பெருவனப்பின் பிராட்டி யாங்குப் பிறங்கொளியால்
    கண்ணிசைந்த களிசிறப்ப வகத்தி யேசங் கண்டணைந்தாள்
    183
    2206 வேறு
    என்ற சூதனை மாதவர் யாவரு மேத்தியே
    பன்றி காணருஞ் சேவடிப் பற்றிய சிந்தையோய்
    துன்று சீர்மை யகத்தியே சத்தியல் சொல்கென
    நன்று முள்ளம் மகிழ்ந்து விளங்க நவிற்றுவான்
    184
    2207 நாரதர் விந்தமலைக்கு மேன்மை கூறிப் போதல்
    கடவுள் மாமுனி நாரதன் முன்னொரு காலையின்
    இடனு டைத்திருக் காஞ்சியி னேகம்ப நாதரைச்
    சுடரும் மாடக யாழிசை யாற்றொழு தேத்துவான்
    தடவு வெள்ளிப் பருப்பத நின்றுந் தணந்தனன்.
    185
    2208 அண்ண லார்தம் அடியிணை தைவரு சிந்தையான்
    நண்ணு கின்ற நரப்புக் கருவித் தலைவனை
    விண்ணின் நோக்குபு வெய்தென விந்த நெடுங்கிரி
    எண்ணம் வாய்ப்ப வியங்கு முருக்கொடு முன்னுறா
    186
    2209 அருக்கி யம்முத லாயின கொண்டு வழிபடூஉப்
    பெருத்த காதலிற் பேணித் தொழுது வணங்கலும்
    கருக்க டிந்துயர் காழறு மாதவ னோகையான்
    மருத்த பூஞ்சுனை விந்த வரைக்கிது பேசுவான்
    187
    2210 மன்னும் மெய்த்தவர் பாற்புரி யும்வழி பாட்டினில்
    நின்னை யொப்பவர் கண்டில னித்தகு நின்னையும்
    பொன்னி னாட்டவர் போத விகழ்ந்தன ரன்னதை
    உன்னி யுன்னி வருந்திடு கின்றதென் னுள்ளமே
    188
    2211 என்ற தாபத வேந்தனை மீள இறைஞ்சிமுன்
    நின்று தேவருள் யாவர் இகழ்ச்சி நிகழ்த்தினார்
    என்ற னக்கிகழ் யாதுகொல் கூறினை யேலது
    மன்ற மாற்றுவன் யானென விந்தம் வகுத்ததால்
    189
    2212 முனிவ னவ்வுரை கேட்டு மொழிதரு மேன்மையிற்
    புனித நின்னொடு பொன்வரை நேரெனும் நூலெலாம்
    பனிம திச்சடைப் பண்ணவர் தேவர் குழாத்தொடு
    நனிம கிழ்ந்தவண் வைகுவர் நாள்தொறும் ஆதலால்
    190
    2213 இயங்கு கோள்கள் உடுக்கள் இராசி யெவற்றொடும்
    வயங்கு சந்திர சூரியர் தாம்வட மேருவை
    நயந்து சுற்றுவர் நாடொறும் அத்திறம் நோக்கியே
    உயங்கு கின்றனன் யானெனப் பின்னரும் ஓதுவான்
    191
    2214 தனக்கு நேர்வரி யாய்பல சாற்றுவ தென்கொலோ
    எனக்கு நீநனி நண்பினை யாதலி னித்திறம்
    உனக்கி யம்பினே னின்னினி யேகுவ லொய்யென
    மனக்கு வேண்டிய செய்கென மாதவன் நீங்கினான்
    192
    2215 விந்தம் ஓங்கி எழுதல்
    எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    பத்தர் மெய்க்கிளை மகதி யாழ்பயில் படிம உண்டியன் நீங்கலும்
    மெய்த்த வெஞ்சினம் மீக்கொள் மால்வரை வீயும் எல்லை விளக்கினைச்
    செத்தி றப்ப வளர்ந்தெ ழுந்து விசும்பு சென்று நிவந்ததால்
    மைத்த வல்லிருள் கீறி வாள்கள் வயங்கும் ஆறு தடுத்தரோ.
    வீயும் எல்லை விளக்கினைச் செத்து - அவியும்போது சுடர்விடும் விளக்கினை
    ஒத்து. நிவந்து - உயர்ந்து. ஆறு- வழி.
    193
    2216 துருவ மண்டல எல்லை கீழ்ப்பட மேக்கெ ழுஞ்சுடர் வெற்பினைத்
    தருநி லத்தவர் நோக்கி முந்து தழற்ப டைக்குலி சக்கொடுங்
    கருவி யிற்சிற கரிவ லாரி யுடன்செ ருச்செய் கருத்தினால்
    வருவ தாங்கொல் எனத்தி கைத்து மருண்டு தம்முள் வெரீஇயினார்
    194
    2217 தங்கள் ஒப்புமை கொண்டு நண்ணு தருக்கு ணர்ந்து வெகுட்சியால்
    பொங்கி விம்மி மதர்த்தெ ழுந்தெதிர் போர்செ யப்புகு தன்மையின்
    கொங்கை வம்பு சழங்க மார்பம் அலைத்து வீறு கொளக்கதழ்
    தங்கண் மங்கையர் வெற்பின் ஒக்கமுன் நோக்க விண்மிசை அண்மினார்
    195
    2218 சிட்டி நாள்முதல் ஓய்வி லாது தினம்பொ லங்கிரி சூழ்வர
    வட்ட மிட்ட கறங்கினோலை எனச்சு ழன்றல மந்துநைந்
    திட்ட கோள்கள் இராசி நாள்களும் அன்று தன்னம் இளைப்பொழிந்
    துட்ட தும்பு களிப்பின் வைகின ஓங்கு மால்வரை யாலரோ.
    கறங்கு - காற்றாடி. தன்னம் - சிறிது.
    196
    2219 வேறு
    மாயி ருங்கனக மாம லைத்தலையின்
          மன்னி வன்குயவன் நேமியின்
    ஞாயி றாதிகளை யிடைய றாதுகடு
          கச்சு ழற்றிநனி தளர்வுகூர்
    பாய சீர்த்திமிகு துருவ னுஞ்சிறிது
          பணியொ ழிந்துறை நலம்பெற
    மீயு கந்தமணி அருவி தாழ்நெடிய
          விந்த வெற்புதவி செய்ததால்
    197
    2220 அருவி தாழ்சயிலம் ஒளிவ ழங்குநெறி
          தனைய டைத்துமிசை யணவலால்
    ஒருபு டைத்திமிரம் மொய்ப்ப மற்றையொரு
          புடையுறக் கதிர்கள் மொய்த்திடும்
    இருதி றத்தினொடு மருவு பெற்றிமை
          இசைந்த மன்னுலகம் அற்றைநாள்
    மரும லர்க்குழலி பாக மாகவளர்
          மறைமு தற்பொருள் நிகர்த்ததால்
    198
    2221 இகழ்ந்த நீரினி நடப்ப தெங்கணென
          எள்ளி வாள்களை நகைப்பதூஉம்
    திகழ்ந்த மேருவொடு செருவி ளைப்பவறை
          கூவி வீரநகை செய்வதூஉம்
    உகந்தெ ழுந்தனது சீர்த்தி பல்குவதும்
          ஒப்ப எங்கணும் அடித்தலம்
    அகழ்ந்து கல்லென இரைத்து வெள்ளென
          விளர்த்து வீங்குபுனல் அருவியே
    199
    2222 இறவு ளர்க்குமிசை யுலக வாழ்க்கையர்
          விருந்தளித் துவகை எய்தினார்
    குறம டந்தையரும் அரமடந்தையரும்
          அளவ ளாயுறவு கொண்டனர்
    முறைநி றுத்துசுர முனிவர் வெற்புறையும்
          முனிவர் நல்வர வெதிர்ந்தனர்
    மறைமு ழைப்பணிகள் வானு லாம்பணி
          புலம்பு தீர்ந்திட மணந்தன
    200
    2223 அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    மிளைபடு சாரற் குன்றம் மேக்குற நிவத்த லோடும்
    ஒளிவழங் காமைக் கால வேறுபா டொழிந்த வாற்றான்
    வளமலி தவந்தா னங்கள் முதலிய மறுத்துப் பைங்கூழ்
    விளைவுகள் அ•கி ஞாலம் வெறுவிய தாயிற் றன்றே
    201
    2224 தேவர்கள் துன்புறுதல்
    அங்கது நோக்கி வல்லை புரந்தர னாதி விண்ணோர்
    தங்குலக் குரவ னோடுஞ் சதுமுகன் இருக்கை சார்ந்தார்
    பங்கயக் கிழவன் நோன்றாள் பணிந்தனர் பரசிப் போற்றி
    எங்களை வெருவா வண்ணம் புரத்தியென் றிதனைச் சொற்றார்
    202
    2225 இருசுடர் வழங்கு மாற்றை யிரும்புசூழ் சோலை விந்தப்
    பருவரை தடுத்த லாற்றாற் பகலிராத் தொடக்க மின்றித்
    திருநெறி வேள்வி மாறித் தெருமந்த துலக மன்னோ
    மருமலர்க் கமல வாழ்க்கை வயங்கெழு கடவு ளேறே
    203
    2226 இனியெமக் குறுதி யென்னே யென்றலு னமிளவண் டூதூம்
    பனிமலர்க் கதுப்பி னைம்பாற் பாரதி கொழுநன் கேளாத்
    தனிமிடல் படைத்த விந்தத்தருக்கினைப் பௌளவ முண்ட
    முனிவனே யடக்க வல்லும் என்றுள முன்னிச் சொல்வான்
    204
    2227 நடலையின் றுயர்ந்தோய் கேட்டி காசிமா நகரம் வைகுங்
    குடமுனி தன்னை விண்ணோர் குழாத்தொடும் நணுகி விந்தத்
    தடவரைத் தருக்கு நீப்பான் வேண்டுக தவத்தான் மிக்கோன்
    கடலெலாங் குடங்கை யேற்றுப் பருகினான் முன்னங் கண்டாய்
    205
    2228 என்றிது வியாழப் புத்தேட் கியம்பினா னியம்பிப் பின்னும்
    தன்றிரு வுளத்தி னெண்ணிச் சயிலவீ றடக்க யானே
    மன்றலம் பொழில்சூழ் காசி வரைப்பினைக் குறுகி யந்த
    மின்றிகழ் சடையாற் கோதி விடுப்பலென் றெழுந்து சென்றான்
    206
    2229 பொன்னவ னாதி தேவர் புடையுறப் போந்து செங்கால்
    அன்னமுங் கருமென் கூந்த லன்னமும் மறலி யாடும்
    கன்னிவெண் டரங்கத் தெண்ணீர்க் கங்கையா றுடுத்த காசி
    நன்னெடு நகரம் புக்கான் நகைமலர்க் கமலத் தோன்றல்
    207
    2230 அயன் அகத்தியருக்கு உரைத்தல்
    அவ்வயி னகில நாத ரடியிணை தொழுது போற்றித்
    தெவ்வலி யடுபோ ராண்மைத் தேவர்தங் குழாத்தி னோடும்
    எவ்வமில் கேள்வி சான்ற குறுமுனி யிருக்கை நண்ணிப்
    பௌளவநீர் பருகி னானைக் கண்டிது பகர லுற்றான்
    208
    2231 முக்குறும் பெறிந்த காட்சி முனிவரே றனையாய் சால
    மிக்குயர் விந்த நாகந் தருக்குமீக் கொண்டு நாளும்
    பொக்கமி லிரவி திங்கள் புகுநெறி தடைசெய் தன்றால்
    அக்கிரி யிறுமாப் பெல்லா மகற்றுவான் நீயே வல்லை
    209
    2232 இன்னினி விரைக வல்லே தாழ்க்கலை யென்று வேண்டும்
    அன்னவே றுயர்த்த புத்தேட் கருந்தவக் கிழவன் கூறும்
    என்னிது புகன்றா யையா வெம்பிராற் கினிய காசி
    தன்னைவிட் டகலேன் வீடு தருவதித் தலங்கா ணென்ன
    210
    2233 வண்டொடு ஞிமிறுந் தேனும் வரிச்சிறைச் சுரும்பு மார்ப்பத்
    தண்டுளி நறவ மூற்றுந் தடமலர்ப் பொகுட்டுத் தெய்வப்
    புண்டரீ கத்தின் மேய புண்ணியன் கேட்டு முந்நீர்
    உண்டுயர் முனிவர் கோமா னுளங்கொள உணர்த்து கின்றான்
    211
    2234 வெறுப்பொடு விருப்பொன் றில்லாய் விண்ணவர் இடுக்கண் தீர்க்கும்
    திறத்தினை எவ்வாற் றானும் முடிப்பதே சீரி தன்றி
    மறுப்பது தகாதால் மற்று வயங்கொளி உலகம் மூன்றும்
    பெறத்தகு கருமம் என்றால் என்னினிப் பேசு மாறே
    212
    2235 சீருடைத் ததீசி முன்னோர் தேவர்தம் பொருட்டுத் தங்கள்
    ஆருயிர்க் கிறுதி நோக்கா துடம்பையு மளித்தா ரன்றே
    காரிய மிதுமற் றம்ம சிறிதெனக் கருதல் வேண்டா
    ஓரின்வே றுன்னை யொப்பா ருலகமூன் றிடத்து மில்லை
    213
    2236 வேசற வொழிதி வெள்ளை விடையவர்க் குவகை நல்கிக்
    காசியின் மேன்மை சான்ற கடிநகர் அங்கண் உண்டால்
    மூசிள ஞிமிறு பாய முகையுடைந் தொழுகுந் தேறல்
    வாசமென் மலர்ப்பூம் பொய்கை வளவயற் காஞ்சி மூதூர்
    214
    2237 மதுமலர்ப் பொழில்சூழ் காசி யிறந்திடின் வழங்கும் முத்தி
    அதுவும்நம் பெருமா னார்தம் அருளுருப் பெறுவ தாகும்
    முதுநகர்க் காஞ்சி தன்னை நினைப்பவே முத்தி நல்கும்
    கதுவருஞ் சிவபி ரானார் திருவடி கலப்ப தாமால்
    215
    2238 அத்தலப் பெருமை முற்றும் அழலவிர் சடைமேற் கங்கை
    வைத்தவர் அறிவ தல்லால் மற்றெவர் அறியற்பாலார்
    சித்திகள் அனைத்தும் நல்கும் ஆயிடைச் சென்றா யாகில்
    உத்தம குணத்தாய் மற்றும் பெருநலம் உனக்குண் டாமால்
    216
    2239 சிமிழ்விடப் பாம்பு சுற்றித் திரைகடல் கலக்கிப் பெற்ற
    அமிழ்தினை இமையோர்க் கூட்டும் அரியெனக் கம்பம் மேய
    குமிழ்மறி விழியாள் பாகர் அருளினாற் கொழிக்கு மின்பத்
    தமிழ்மொழிப் பாடை யொன்று தரைமிசை விளங்கச் செய்வாய்
    217
    2240 பாணித்த லமையு மின்னே படர்கெனும் பவளச் செவ்வாய்
    வாணிக்கு மணாளன் றன்னை விடைகொண்டு மகிழ்ச்சி கூர
    ஆணிப்பொன் மாடக் கோயி லகிலநா யகரை யன்பாற்
    பேணித்தாழ்ந் தெழுந்து காசிப் பெரும்பதி தணந்து போந்தான்
    218
    2241 அகத்தியர் விந்தமலையை அடக்குதல்
    கச்சிமா நகரங் காணும் ஆதரங் கைமிக் கீர்ப்ப
    நச்சணி மிடற்றார் பாத நகைமலர் மனத்துட் கொண்டு
    பொச்சமில் மனையா ளோடும் வானெறிப் போது கின்ற
    விச்சைதேர் முனிவன் றன்னைக் கண்டது விந்த நாகம்
    219
    2242 ஊற்றெழும் பரவைத் தெண்ணீ ருழுந்தள வாக்கி யுண்ணும்
    ஆற்றலின் நெடியனாகி யளவினிற் குறிய னாய
    நீற்றணி முனிவர் கோனைக் காண்டலும் நெஞ்சம் மாழ்கிப்
    பாற்றரும் பயமீக் கொண்டு பதைபதைத் தொடுங்கிச் சோர்ந்து
    220
    2243 குறுகிமுன் குறுகித் தாழ்ந்து கோதறு விதியி னாற்றால்
    நிறுவிய அருக்கி யாதி யருச்சனை நிரப்பல் நோக்கி
    உறவனும் மகிழ்ந்து பத்தி விளைவினை உயர்த்துக் கூற
    மறவலுந் தொழுது போற்றி மணிவரை யிதனை வேண்டும்
    221
    2244 ஐயனே யடியேன் மாட்டு மருட்பெருங் கருணை வைத்த
    செய்யனே யணங்கு லோபா முத்திரை திளைக்குந் தூய
    மெய்யனே யலைகள் வீசும் விரிகடல் முழுது மேற்ற
    கையனே யினியான் செய்யக் கடவதென் னருளா யென்ன
    222
    2245 பொன்னில மிருக்கை கொண்டோர் பொருட்டிவண் தென்பா லாசை
    தன்னையான் குறித்துப் போந்தேன் சயிலமே மீளுங் காறும்
    இந்நிலை யிருத்தி யென்னக் கரத்தினா லிருவிக் காஞ்சி
    நன்னெடு நகரம் நோக்கி நடந்தனன் நிகரொன் றில்லான்
    223
    2246 வேறு
    செந்நெறி நோக்கி 'அமைந்தாங் கொழுகா னளவறி கில்லான்
    தன்னை வியந்தான் விரைந்து கெடும்' எனல் சத்தியங் கண்டாம்
    மன்னிய மேரு வரையோ டிகலி வளர்ந்தெழு விந்தம்
    முன்னுள தோற்றமும் வீறும் முழுதும் இழந்தது மன்னோ
    224
    2247 சங்கர னாரெதிர் தோன்ற மறையுந் தடாதகை தன்னோர்
    கொங்கை நிகர்த்தது செல்லுங் குறுமுனி நேருறு குன்றம்
    அங்கது கண்ட விமையோ ரனைவரு மத்திறங் கேட்ட
    நங்கையை யீன்றபொன் மாலை யுவகையின் நாற்றி யடைந்தார்.
    நாற்றி - நான்மடங்கு
    225
    2248 அகத்தியர் காஞ்சியை யடைதல்
    குன்றிடை முட்டி மறுகுங் குரீயின் தடையுண் டழுங்கி
    நின்ற வருக்கன் முதலோர் நெறிகொளச் செல்ல விடுத்துத்
    தந்துணைப் பாவையி னோடுஞ் சார்தரு தாபத வேந்து
    மன்றலம் பூம்பொழிற் காஞ்சி வளநகர் தன்னைமுன் கண்டான்
    226
    2249 கண்டு தொழுது வணங்கிக் கையிணை யுச்சியிற் கூம்ப
    மண்டிய காதலிற் புக்கு மரபுளிச் செய்கடன் ஆற்றி
    அண்டர் பிரானார் தளிகள் அனைத்தும் முறையான் இறைஞ்சிப்
    பண்டை மறைகள் முழங்கும் படரொளி யேகம்பஞ் சேர்ந்தான்
    227
    2250 செல்வ மணித்திரு வாய்தல் சென்று பணிந்து புகுந்தாங்
    கல்வளர் கின்ற மிடற்றா ராரரு ளென்ன நிறைந்த
    சொல்வளர் சீர்ச்சிவ கங்கைத் தூநறு மென்புன லாடி
    எல்வளர் கண்டிகை வெண்ணீ றெங்கும் வயங்க அணிந்தான்
    2287
    2251 வாங்கு நுணங்கிடை பாகர் மாளிகை சூழ்மணி முன்றிற்
    பாங்கு வலங்கொடு சென்று படரொளி யானந்த வெள்ளம்
    தேங்குந் தனிமறைச் சூதத் தெய்வத் தருநிழல் மேய
    வீங்குங் கருணைப் பிழம்பை விழியெதி ரேகண்டு கொண்டான்
    229
    2252 இணங்கு முறைமையி னங்க மெட்டினு மைந்தினுஞ் சால
    வணங்கி மகிழ்ந்து திளைத்து வார்புனல் கண்கள் சொரியக்
    குணங்குறி யின்றி யெழுந்த கோலத் திருவுருப் போற்றி
    அணங்கரு மெய்யருள் பெற்று மீண்டனன் ஆர்கலி யுண்டான்
    230
    2253 வன்பழ வல்வினை மாற்றுங் கம்பம் மகிழ்ந்தவர் தென்சார்த்
    தன்பெய ராற்சிவ லிங்கம் தாபித் தருச்சனை யாற்றி
    முன்பு வரம்பல பெற்று மீமிசை மூண்டெழு மன்பான்
    மின்புரி செஞ்சடை யாரை மீளப் பழிச்சுத லுற்றான்
    231
    2254 அகத்தியர் துதித்தல்
    கொச்சகக் கலிப்பா
    இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட திப்பிறவி
    இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட தியான்செய்தவம்
    இந்நா ளெனக்குப் பயப்பட்ட தென்னறிவும்
    இந்நா ளுனைக்காணப் பெற்றமையி னெங்கோவே
    232
    2255 எண்ணமெலா மெய்தினே னெண்ணமெலா மெய்தினேன்
    எண்ணமெலா மெய்தினே னெங்கள் பெருமானே
    கண்ணனொடு நான்முகனுங் காணாத் துணையடிகள்
    கண்ணெதிரே யிற்றைநாள் யான்காணக் காட்டினையே
    2330
    2256 சங்கரா சம்புவே சங்கரா சம்புவே
    சங்கரா சம்புவே சாம்ப சிவனேயென்
    அங்கணா யென்றென்று மோலிட் டழைத்தரற்றும்
    இங்கெனக்கு வாழ்நாள்க ளிவ்வாறே போகியவே
    234
    2257 குன்றாத அன்புனக்கே குன்றாத அன்புனக்கே
    குன்றாத அன்புனக்கே மிக்கோங்கு கொள்கையது
    என்றுமெனக் குண்டாக என்றுமெனக் குண்டாக
    என்றுமெனக் குண்டாக என்றுமோர் பெற்றியனே
    235
    2258 வையமிசைத் தோற்றமுதல் சாங்காறும் மன்றவுனைத்
    தெய்வமெனப் பேணாத் திருவிலிகள் என்குலத்தில்
    எய்தியொரு ஞான்றும் பிறவற்க எய்துறினும்
    வெய்தெனமற் றாங்கே விளிந்தொழிக எம்மானே
    236
    2259 ஆனே றுயர்த்தருளி யன்றினா ரூரெரித்த
    கோனே யெனக்குக் குலதெய்வ மாம்பேற்றால்
    யானே பெருங்செல்வன் யானே பெருஞ்செல்வன்
    யானே பெருஞ்செல்வன் எல்லா உலகிலுமே
    237
    2260 சிறந்துன்னைத் தெய்வமெனக் கொள்ளாத சீத்தை
    பிறந்த குலம்பிறவா நின்றகுலம் பீளின்
    உறந்த குலத்தும் உமையொருபால் மேயாய்
    மறந்தும் பிறவாத வாழ்வெனக்கு வேண்டுமால்
    238
    2261 ஏழைக் குறும்பின் இமையோர் தமக்கிரங்கிப்
    பீழைக் கொடுவிடத்தை யுண்டளித்த பேராளா
    ஆழிப் பெருங்கருணை யாரமுதே வெற்பீன்ற
    மாழைப்பூங் கண்ணி மணாளா அடிபோற்றி
    239
    2262 அகத்தியர் வேண்டுகோள்
    வேறு
    என்றென்று பன்முறையுந் துதித்திறைஞ்சித் தாழ்ந்தெழுந்து
    நின்றுகரஞ் சிரமுகிழ்ப்ப நிறைந்தபெரு மகிழ்ச்சியுடன்
    குன்றனைப் பெருந்தவத்தோ னிதுவொன்று கூற்றுதைத்த
    மின்றிகழுஞ் சேவடிக்கீழ் விண்ணப்பஞ் செய்கின்றான்
    240
    2263 அடியனேன் வடகாசி நீத்தகன்று நினக்கினிய
    கடிமதில்சூழ் கொடிமாடக் காஞ்சியினைத் தலைப்பட்டுப்
    பொடியணிந்த திருமேனிப் புண்ணியமே இமயவரைப்
    பிடிமணந்த மதகளிறே பெரும்பேறு பெற்றுய்ந்தேன்
    241
    2264 இத்தகுபே றுடையேற்கு மற்றின்னும் ஒருகருத்து
    மெய்த்தபெரு வேட்கையினால் ஒழியாது மேன்மேலுஞ்
    சித்தமிசை மூண்டெழுமால் அதுநிரம்பச் சிறியேன்பால்
    வைத்த பெருங் கருணையினால் வழங்குவாய் எனப்போற்றி
    242
    2265 எவ்வினையு மோப்புதலால் திராவிடமென் றியல்பாடை
    எவ்வமறப் புதிதாக யான்வகுப்ப நல்கியது
    எவ்வருணத் துள்ளார்க்கு மெளிதாகப் புத்தேளிர்
    எவ்வெவர்க்கும் சுவையமிழ்தி னினிதாகச் செய்தருளாய்
    243
    2266 மூன்றுறழ்ந்த பதிற்றெழுத்தான் முழுவதுமாய் உனக்கினிதாய்த்
    தோன்றிடுமத் தமிழ்ப்பாடைத் துதிகொண்டு மகிழ்ந்தருளி
    ஆன்றவர மெல்லார்க்கு மிவ்வரைப்பி னளித்தருளாய்
    ஏன்றெடுத்த மொழிகல்வி யெவற்றினுக்கு மிறையோனே
    244
    2267 அகத்தியர் தமிழாசிரிய ராதல்
    மன்னியவித் தமிழ்க்கிளவி மந்திரங்கள் கணித்தடியேன்
    செந்நெறியின் வழுவாவித் திருக்காஞ்சி நகர்வரைப்பின்
    உன்னணுக்க னாகியினி துறைந்திடவும் பெறவேண்டும்
    இன்னவரம் எனக்கருளாய் எம்பெருமான் என்றிரந்தான்
    245
    2268 கூம்பியகைத் தலமுடைய குறுமுனிக்குப் பிஞ்ஞகனார்
    தாம்பரிந்து தமிழ்விளக்கு மாசிரியத் தலைமையொடு
    மேம்படுதென் றிசைக்கிறைமை நல்கிவேட் டனபிறவும்
    ஆம்பரிசி னளித்தருளி யவ்விலிங்கத் திடைக்கரந்தார்
    246
    2269 இருமொழிக்குங் கண்ணுதலார் முதற்குரவர் இயல்வாய்ப்ப
    இருமொழியும் வழிப்படுத்தார் முனிவேந்தர் இசைபரப்பும்
    இருமொழியும் ஆன்றவரே தழீஇயினார் என்றாலிவ்
    விருமொழியும் நிகரென்னு மிதற்கைய முளதேயோ
    247
    2270 இவ்வண்ணம் அருள்பெற்ற இருந்தவனும் அகலிடத்தின்
    மெய்வண்ண ஓத்துமுறைத் தீந்தமிழை விளக்குவித்துச்
    செவ்வண்ணத் திருமேனிப் பெருமானார் திருவடிகள்
    அவ்வண்ணந் தொழுதேத்தி நெடுங்காலம் அங்கிருந்தான்
    248
    2271 வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கிணையாத்
    தொடர்புடைய தென்மொழியை உலகமெலாந் தொழுதேத்துங்
    குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப் பாகரெனிற்
    கடல்வரைப்பின் இதன்பெருமை யாவரே கணித்தறிவார்
    249
    2272 அகத்தியர் பொதிகை யடைந்த வரலாறு
    கலிவிருத்தம்
    இத்தகு தமிழோதி யாங்கினி துறைநாளில்
    அத்தலை யரனார்தா மாயிழை யுமையாளைப்
    புத்தணி திகழ்மன்றல் புரிநல முளதாக
    எத்தலை யுறைவோரு மீண்டின ரிமயத்தில்
    250
    2273 முனிவொடு வரைதாழ்த்த முனிவனு மதுநோக்கி
    பனிவரை தனையுற்றான் பலபல வுலகத்தின்
    இனிதுறை உயிரெல்லாம் தொகுதலின் இருஞாலத்
    தனிமக ளொருபக்கம் சாய்ந்தனள் பொறை யாற்றாள்
    251
    2274 தென்புவி மிசையோங்கித் திகழ்வட புவிதாழப்
    பொன்பயில் உலகத்துப் புங்கவ ரதுகாணூஉத்
    துன்பொடு பயமெய்தித் துணையடி தொழுதேத்தி
    என்பணி வரைமார்பற் கின்னது புகல்கிற்பார்
    252
    2275 தாழுறு புவிதன்னைச் சமனிலை பெறவைத்துக்
    காழுறு தமியேமைக் காப்பது கடனெந்தாய்
    ஆழ்கடல் விடமுண்டோய் இல்லெனி லடியேங்கள்
    வாழல மிதுபோதே அவல்விழு வதுதிண்ணம்
    253
    2276 வெருவரு செயலோராய் விண்ணவர் இதுகூறத்
    திருமுடி அசைவோடுஞ் சினவிடை யவர்சொல்வார்
    தருமலர்த் தொடையீர்காள் சனமிக நிரைவுற்று
    மருவிய பாரத்தால் தாழ்ந்தது வளர்ஞாலம்
    254
    2277 ஆதலி னியாமாத லெம்மொடு நிகராலோர்
    மாதவ முனியாதல் தென்றிசை வயினின்னே
    போதரி னுலையாமே புவிநிலை பெறுமென்னக்
    காதர முறுவிண்ணோர் கேட்டனர் கவலுற்றார்
    255
    2278 மணவினை நிகழ்காலை மதிமுடி யுடையானங்
    கணைவது தகுமேவே றவனோடு நிகர்வர்யார்
    இணையிலி முழுதிற்கு மிறையவ னெவராலும்
    உணர்வரு முதலென்றே ஓலிடும் மறையெல்லாம்
    256
    2279 என்றிவை பலவெண்ணி யிணையடி தொழுதேத்தி
    அன்றினர் புரமூன்றும் நீற்றியன அடிகேள்இம்
    மன்றலின் நீசேற லெவ்வண முனைநேரா
    கின்றவ ருளரென்று கேட்டில மெங்கெங்கும்
    257
    2280 என்னலு மனலங்கை யேற்றவ ரிமையீர்நீர்
    சொன்னது மெய்யேயித் தொல்லுல கினிலெம்மை
    அன்னவ ரிலைகண்டீர் குறுமுனி யலதென்னாப்
    பன்னிய மொழிகேளாப் பண்ணவர் களிகூர்ந்து
    258
    2281 மங்கல வினைசான்ற வதுவைசெய் யமையத்தின்
    எங்களை யுடையாய்நீ யேகுவ தமையாதே
    அங்கினி அனைகிற்பான் தமிழ்தெரி யறவோர்க்குச்
    சங்கர விடைநல்கத் தகுமென வுரைசெய்தார்
    259
    2282 கடல்விட மமுதாக்குங் கறைமிட றுடையாருங்
    குடமுனி தனையங்கண் கூயின ரெதிர்நோக்கிப்
    படரொளி யிளமூரல் பனிமுக மலர்காட்டித்
    தொடர்புடை விழிகாட்டும் கருணையி னிதுசொல்வார்
    260
    2283 புத்தெழில் பெறுவிந்தம் புரிதரு மிடர்மாற்றி
    முத்தமிழ் முனிவாமுன் முச்சக முழுதுய்ய
    வைத்தனை யிதுபோதுஞ் சந்தன வரைநண்ணி
    இத்தரை சமமாகப் புரிமதி கடிதென்றார்
    261
    2284 இருள்பொதி மணிகண்ட ரடிதொழு திருமுந்நீர்
    பருகிய முனிவேந்தன் பையுளின் உரைசெய்வான்
    அருள்பெறு மடியார்கட் கவரினு மினியானே
    கருணையின் நிறைவேயான் கழிவது முறையேயோ
    262
    2285 மருவினர் பிரியொண்ணாய் மற்றிவ ரெல்லாநின்
    திருமண நிறைகோலங் காண்டகு திறல்பெற்றார்
    பெருமண நடுவேநீ பிரிகென வெனைநீப்ப
    இருளுறு கொடியேனிங் கெப்பிழை செய்தேனோ
    263
    2286 துணைவிய ரொடுவானத் தொல்லுல குடையாரும்
    பணமணி மணிநாகர் பாரிடர் முனிவோரும்
    மணவணி தொழுதுய்வான் இன்னமும் வருகின்றார்
    அணைவுறு தமியேனைத் தள்ளுவ தழகேயோ
    264
    2287 விரைசெலல் முனிவோர்கள் விரைகெழு சுனைதோய்வார்
    அரசிலை குசைமற்றும் அன்புடன் எதிருய்ப்பார்
    கரகமு மிழைசூழ்வா ரவரோடு களியாமே
    தெருமர வடியேனைத் தள்ளுதல் சீரேயோ
    265
    2288 பாடுவர் சிலரன்பர் பரவுவர் சிலரன்பர்
    ஆடுவர் சிலரன்பர் அழுகுவர் சிலரன்பர்
    ஓடுவர் சிலரன்பர் உவரோடு மகிழாமே
    வாடுற அடியேனைத் தள்ளுதல் மரபேயோ
    266
    2289 ஒளிமணி மழைதூர்ப்பார் ஒண்மலர் மழைதூர்ப்பார்
    புளகமும் உடல்போர்ப்பார் புகழ்பல திசைபோர்ப்பார்
    அளவறு மகிழ்கூர்ப்பார் அவரோடு கலவாமே
    தளர்வுற அடியேனைத் தள்ளுவ தருளேயோ
    267
    2290 கண்டனம் மணவின்பங் காழுறு வினையெல்லாம்
    விண்டன முலவாத மேதகு சிவபோகம்
    கொண்டன மெனவார்ப்பா ரவரொடு குலவாமே
    தொண்டற வடியேனைத் தள்ளுதல் சூழேயோ
    268
    2291 குழலவிழ் வதுமோரார் குழைவிழு வதுமோரார்
    இழைசரி வதுமோரார் எதிரெதிர் மடமாதர்
    மொழியுமங் கலவோதை யிருசெவி முகவாமே
    கழிவுற வடியேனைத் தள்ளுதல் கடனேயோ
    269
    2292 முனிவரர் கணநாத ரயனரி முதலானோர்
    பனியறு கணிகாலைப் பேரிசை படமுன்பின்
    எனவெழு நிறைபூசல் கண்டினி துவவாமே
    மனமடி வுறவென்னைத் தள்ளுதல் மாண்பேயோ
    270
    2293 மண்டில மணிவேதி குண்டமும் மலிவித்திங்
    கெண்டிசை புகைவிம்ம எரியிடை இழுதூற்றித்
    தண்டிரள் பொரியட்டுந் தகவது காணாமே
    விண்டிட வடியேனைத் தள்ளுதல் விழைவேயோ
    271
    2294 ஒழிகொளி மணிவேய்ந்த கரகம துறுபான்மை
    விழிமனை யவள்வார்ப்ப வெற்பிறை நினதாள்கள்
    கழுவினன் மலர்தூவி வழிபடல் காணாமே
    அழிவுற அடியேனைத் தள்ளுதல் அறனேயோ
    272
    2295 காரொடு நிகர்கூந்தற் கன்னியை மலைவேந்தன்
    நீரொடு நின்கையில் உதவிடு நிறைகோலம்
    ஆரொடு மதிவேய்ந்த அங்கண காணாமே
    பேரிடர் உறவென்னைத் தள்ளுதல் பெட்பேயோ
    273
    2296 ஒருவர்முன் னணிசாந்தம மொருவர்தம் முதுகப்பப்
    பருவிலை மணியாரம் பட்டுடல் வடுவாக
    நிரல்பட மிடைகுற்றார் தொழுநிலை காணாமே
    பருவர வடியேனைத் தள்ளுதல் பண்பேயோ
    274
    2297 குடையொடு குடைதாக்கக் கொடியொடு கொடிதாக்கப்
    படையொடு படைதாக்கப் பண்ணவர் குழுவோடும்
    விடைமிசை வருகோலம் விழியெதிர் காணாமே
    கடைபட வடியேனைத் தள்ளுதல் கவினேயோ
    275
    2298 வாரண நிரைசூழ வாம்பரி நிரைசூழத்
    தேரணி நிரைசூழத் தேவர்கள் புடைசூழ
    ஏரணி நகர்சூழும் நினதெழில் காணாமே
    ஆரஞர் உறஎன்னைத் தள்ளுதல் அமைவேயோ
    276
    2299 தொடிபல நிலம்வீழத் துணைமுலை நனிவிம்மக்
    கடிபடு குழல்சோரக் கன்னியர் மயல்கூரும்
    படிமறு கிடைநண்ணும் புத்தெழில் பாராமே
    மிடியுற வடியேனைத் தள்ளுதல் விதியேயோ
    277
    2300 மரகத வடிவாளும் மழவிடை யனையாயும்
    ஒருமணி யணையும்ப ரினிதுறை யுயர்கோலம்
    இருவிழி களிகூரப் பருகுவ தில்லாமே
    பரிவுற அடியேனைத் தள்ளுதல் பாங்கேயோ
    278
    2301 வந்தனர் மணஞாட்பின் மலரடி தொழுவார்க்குத்
    தந்திடும் அருள்நோக்கம் தமியனும் உடன்நின்று
    சிந்தையின் மகிழ்வெய்தப் பெறுவது செய்யாமே
    நைந்திட அடியேனைத் தள்ளுதல் நலமேயோ
    279
    2302 அன்றியும் உயர்காஞ்சிப் பதியினில் அடியேற்கு
    மன்றநின் அணிமைக்கண் வைகிட வரமீந்தாய்
    இன்றது தனைமாற்றி எழில்வளர் பொதியத்திற்
    சென்றினி துறைநீயென் றருளிய செயலென்னே
    280
    2303 என்னையும் உடையாய்நின் திருவருள் இதுவோயென்
    றின்னன பலபன்னி இருவிழி புனல்வார
    அந்நிலை நனியெய்தி அழுதழு தயர்வெய்தும்
    தன்னிகர் தமிழ்வாய்மைத் தலைவனை யெதிர்நோக்கி
    281
    2304 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    சுவலிற்றாழ் குதம்பைக் காதிற் சுந்தரர் அருளிச் செய்வார்
    அவலித்தல் வேண்டா கேட்டி அருந்தவக் கிழவ ஞாலம்
    செவிலித்தாய் என்ன ஓம்பும் தீம்புனற் கன்னி நாட்டில்
    தவலிற்றீர் வேறு காஞ்சி சமைத்துமுன் பொருட்டு மாதோ
    282
    2305 அத்தலைக் காஞ்சி யூரும் எமக்குமிக் கினிதாம் அங்கண்
    இத்தகு சிறப்பு வாய்ப்ப யாம்புனை வதுவைக் கோலம்
    உத்தமக் கிழத்தி யோடும் உனக்கெதிர் காட்டு கின்றாம்
    மெய்த்தபே ருவகை பூப்ப விழியுறக் காண்டி மற்றும்
    283
    2306 கருதிநீ வரங்கள் பெற்ற வடநகர்க் காஞ்சி மாட்டும்
    வருமுறை யாண்டு தோறும் பங்குனித் திருநாள்மல்கத்
    திருவிழா முடிவின் மன்றற் செய்கையும் எமக்குண் டாக
    அருள்புரிந் திடுதுங் கண்டாய் அறிவநீ மகிழு மாற்றால்
    284
    2307 என்றிவை யுலக மெல்லா முய்யுமா றியம்பி வேளை
    வென்றவர் தழுவித் தேற்றி விடைகொடுத் தருளப் பெற்று
    வன்றிறல் முனிவர் கோமான் மகிழ்ந்தடி வணங்கிப் போந்து
    தன்றுணைக் கிழத்தி யோடுஞ் சையமால் வரையைச் சார்ந்தான்
    285
    2308 வேறு
    சலம்ப டைத்தவா தாவிவில் வலன்றனைச் சவட்டிய பெருநோன்பின்
    வலம்ப டைத்தவ னவ்வரை யணுகலும் மறிதிரைக் கடலாடை
    நிலம்ப டைத்தது தொன்னிலை யாவரும் நிறைபெருங் களிகூர்ந்தார்
    நலம்ப டைத்தசீர் உறுவனு மாயிடை வதிந்துதென் மலைநண்ணி
    286
    2309 தெனாது காஞ்சியும் உத்தர காஞ்சியும் நித்தலும் சென்றேத்திப்
    பினாக பாணியார் திருமணங் கண்ணுறப் பெற்றுளங் களிப்பெய்தித்
    தனாது பத்தியால் அணிபெறத் தொடுத்திடுஞ் செந்தமிழ்ப் பாமாலை
    மனாதி யானுணர் வரியவர் இணையடி மலர்மிசைப் பலசாத்தி
    287
    2310 தென்றற் பிள்ளையை வயிறுளைந் தீன்றுதீம் பொருநைநீர் குளிப்பாட்டி
    மன்றற் சந்தனப் பொதும்பரின் தமிழொடு வளர்த்து மென்மெல ஞால
    முன்றிற் பால்விளை யாடவிட் டமர்முது மலயவெற் பினுஞ்சையக்
    குன்றத் துமகத் தீசத்தும் முறைமுறை குலவிவீற் றிருக்கின்றான்
    288
    2311 இன்ன தாமகத் தீச்சரம் வந்தவா றிவ்விடைப் பணிந்தேத்தி
    அன்னம் அன்னவள் மண்டபம் மாளிகை யங்கணம் ஆங்காங்குத்
    துன்னும் வந்திகர் கணாதிபர் வாயில்காப் புடையவர் தொழப்போந்து
    மன்னு மாமுதல் இடவயின் மத்தள மாதவேச் சரங்கண்டாள்
    289
    2312 என்றி யம்பிய சூதனைப் பழிச்சின ரிறும்புசூழ் வடமேருக்
    குன்ற வார்சிலை வாங்கிய மதனுடைக் குழகனா ரடிப்போதில்
    ஒன்று சிந்தையோய் மத்தள மாதவேச் சரத்தியல் உரையென்ன
    வென்ற மாதவர் வினாதலு மாங்கவன் மேவர விரிக்கின்றான்.
    290
    2313 மத்தள மாதவேச்சர வரலாறு
    விரைப்ப சுந்துழாய் மணிமுடிப் புங்கவன் வீங்குநீர்க் கலிக்கச்சி
    வரைப்பின் விண்டுவீச் சரக்குறி நிறீஇத்தொழும் பேற்றினான் மறைநான்கும்
    இரைப்ப வார்பொழிற் புலிநகர்ப் பொதியிலில் எடுத்தாண் டவங்காணூஉ
    உரைப்ப ரும்பெறற் படகமங் கெழுப்பிடப் பெற்றபின் உவப்பாலே
    291
    2314 அடிய ளந்தவன் கறைமிடற் றடிகளை ஆனந்தக் கூத்தாடல்
    முடிவில் ஏத்தெடுத் தடியனேன் மத்தளம் முழக்கவும் பெறவேண்டும்
    படியி லாப்பெருங் கருணையஞ் சலதியே பணித்தருள் எனப்போற்ற
    வடிநெ டும்படைக் கழுக்கடை யேந்திய வள்ளலார் அருள்செய்வார்
    292
    2315 இவ்வ ரைப்பிடை நித்தலும் படகநீ யெழுப்பிட வரம்பெற்றாய்
    செவ்வி மத்தள முழக்கவும் விழைதியேற் செப்புது மிதுகேட்டி
    வவ்வி யத்தொகை யறவெறிந் துயரிய வான்றவர் குழுப்போற்றுங்
    கௌளவை யம்புனற் காஞ்சியை முன்புபோற் கதுமெனச் சென்றெய்தி
    293
    2316 அங்கண் மத்தள மாதவேச் சரனென அருட்குறி நிறீஇப் போற்றிப்
    பொங்கு மன்பினால் விதியுளி அருச்சனை புரிகுதி மற்றாங்கே
    துங்கம் நீடிய பரவெளிப் பிலத்தயற் சூழலின் எஞ்ஞான்றும்
    தங்கு காப்புடை நடமெனப் பெயரிய தாண்டவம் புரிகின்றோம்
    294
    2317 செல்வம் மல்குமித் தில்லைநீள் வனத்திடைத் திருச்சிற்றம் பலமொன்றே
    சொல்லி றந்தொளிர் பரவெளி யெனப்படும் சுரிவளைக் குலமார்க்கும்
    மல்லல் நீர்த்தடம் புறம்பணை வேலிசூழ் வளம்பொழில் திருக்காஞ்சி
    எல்லை யுட்படு வரைப்பகம் முழுவதும் பரவெளி யெனத்தேறாய்
    295
    2318 ஆதி யந்தமு மில்லதோர் மெய்யறி வானந்த நிறைவாகுஞ்
    சோதி நந்தமைத் தம்மனக் குகையினுந் தொழுபவர் கருத்தீமை
    காது காஞ்சியாம் பரவெளித் தலத்தினுங் காண்டகப் பெறுவோரே
    ஓதி முற்றுணர் உறுவரும் பெறலரும் வீட்டினை உறுவாரால்
    296
    2319 வன்னி யிற்படு பொருள்களக் கணந்தனில் வன்னியா மதுபோல
    என்ன ராயினும் பரவெளிக் காஞ்சியி னெய்தினெம் மியல்பாவார்
    அன்ன தன்மையான் அத்தலத் திறந்தவர்க் கழற்கடன் கழிப்போரைத்
    துன்னு சூதகந் தொடக்குறா திழிஞரைத் தீண்டினுந் தொடக்கில்லை
    297
    2320
    பாப்புப் பாயலோய் இத்தகைச் சிறப்புடைப் பதிவயின் எமைப்போற்றின்
    காப்புத் தாண்டவம் ஆயிடைக் காட்டுதும் அந்நடந் தனக்கேற்பக்
    கோப்புச் சீரமை மத்தளம் முழக்குவா யாகெனக் கொடும்பாச
    நீப்புச் செய்தெமை யாளுடை யண்ணலார் நிகழ்த்திய மொழிகேட்டு
    298
    2321 வண்டி னம்புகுந் துழக்கிய பூந்துழாய் வானவன் பெரிதோகை
    கொண்டு வல்விரைந் தணுகினன் காஞ்சியிற் கோழரைத் தனிமாக்கீழ்
    அண்டர் போற்றுவாழ் அங்கணர்க் கணிமையி னாகம விதியாற்றால்
    கண்டு மத்தள மாதவேச் சரன்றனைப் பூசனைக் கடன்பூண்டான்
    299
    2322 இறைவன் காப்பு நடனங் காட்டுதல்
    கலிநிலைத்துறை
    போக்க ருந்தவம் பற்பகல் புரிந்துபே ரன்பு
    தேக்கு சிந்தையான் மீச்செலத் திருவருள் வழங்கி
    வாக்கும் உள்ளமும் தொடர்வரு வள்ளலார் முழுதும்
    காக்கு நாயகர் காட்டினார் காப்புநன் னடனம்
    300
    2323 வீங்கி ருட்பிழம் பள்ளிவாய் மடுத்துவெங் கதிர்கான்
    றோங்கு செங்கதிர் ஆயிரம் ஒருவழிக் குடுமி
    யாங்கு வில்லுமிழ் அற்புதப் பொலஞ்சுடர்ப் பொதுவின்
    பங்கர் எங்கணும் படரொளி விரிகதிர் பரப்பி
    301
    2324 அனைய மன்றினுக் கரும்பெறல் அணியெனக் கவின்று
    புனையும் நீற்றொளி வயங்கிய திருவுருப் பொலிய
    வினயி கந்தவர் விள்ளருஞ் சரண்மிசை வீக்குங்
    கனைம ணிக்கழல் கலின்கலின் கலினெனக் கறங்க
    302
    2325 வார்ந்த செஞ்சடை மாதிரம் எட்டினுஞ் சுலவ
    ஆர்ந்த தெய்வதக் கங்கையா றலம்பிநீர் துளிப்பக்
    கூர்ந்த இன்னருட் குறுநகை இளநிலா முகிழ்த்துச்
    சார்ந்து போற்றெடுத் திசைப்பவர் தம்முயிர் பருக
    303
    2326 கஞ்ச வாண்முகம் மலர்தரக் கட்கடை கருணைப்
    பஞ்சி னேரடிப் பனிவரைப் பிராட்டிபால் நடப்ப
    அஞ்சு பூதமும் படைத்தளித் தழிக்கவும் வல்ல
    துஞ்ச ரும்புகழ்க் குறட்கணந் துணங்கையாட் டயர
    304
    2327 ஊன மில்பசுங் கொடியென ஒல்கிநின் றொருபால்
    கான ளாங்குழல் மலைமகள் கண்டுகண் களிப்ப
    வான நாட்டவர் கற்பக மலர்மழை பொழியத்
    தானம் எங்கணும் அரகர சயவொலி தழைப்ப
    305
    2328 கட்டு வார்முர சாதிய பெருங்கணப் பூதர்
    எட்டு நாகமும் மாகமும் செவிடுற எழுப்ப
    மட்டு வார்ந்தெனச் செவியெலாம் அண்ணிக்கும் மதுரம்
    பட்ட தீங்கிளை நரப்பியாழ் கின்னரர் பயில
    306
    2329 வேத மாயிர மொருவயின் வெண்குடப் பணில
    நாத மாயிர மொருவயின் நலங்கிளர் முழவப்
    பேத மாயிர மொருவயிற் பெரும்புனற் பரவை
    ஓத மாயிர மார்த்தெனத் தழங்கொலி யோங்க
    307
    2330 நடிக்கு மற்புத நாடகங் காண்டலும் புளகம்
    பொடிக்கும் மேனியன் புனல்பொழி விழியினன் துதிகள்
    படிக்கும் நாவினன் அஞ்சலி பற்றிய கரத்தன்
    கடிக்கு றுந்துழாய்க் கண்ணியான் படிமிசை வீழ்ந்தான்
    308
    2331 வீழ்ந்தெ ழுந்துளம் மகிழ்ந்துபே ரின்பவெள் ளத்தின்
    ஆழ்ந்து பன்முறை பணிந்துபோற் றிசைப்புழி யவற்கு
    வாழ்ந்த பேரருட் கருணையான் மத்தளம் முழக்கப்
    போழ்ந்த வெண்மதிக் கண்ணியார் திருவருள் புரிந்தார்
    309
    2332 நீண்ட மேனியான் நிறைபெரு மகிழ்ச்சியில் திளைத்துத்
    தாண்ட வந்தனக் கிசையமத் தளவியம் முழக்கி
    மாண்ட ருந்திறல் மத்தள மாதவ னானான்
    வேண்டு மெய்வர மவன்பெற வளித்தனர் விமலர்
    310
    2333 அச்சு தன்பெறு வரத்தினா லன்றுதொட் டென்றும்
    கச்சி வைப்பினின் மத்தளங் கறங்குபே ரோதை
    முச்ச கத்தையும் நிறுத்திட முழுவதும் புரக்கும்
    பச்சி ளங்கொடி பாகனார் திருநடம் பயில்வார்
    311
    2334 காப்பு நன்னடங் கண்ணுறப் பெற்றவர் கரும
    யாப்பு வீழ்த்துயர் வீடுபே றெய்துவார் பிறவி
    ஓப்பு மத்தள மாதவேச் சரமிது வுரைத்தாம்
    வாய்ப்பு றுந்தவக் கொள்கையீர் மேலினி வகுப்பாம்
    312
    2335 அம்மையார் மண்டபத் தெழுந்தருளுதல்
    எம்பி ராட்டியங் கிறைவரைத் தொழுதுபோற் றிசைத்து
    நம்பு காதலின் தோழியர் குழாத்தொடு நடந்து
    கம்ப நாயகர் திருவருட் பெருமையே கருதிச்
    செம்பொன் வேய்ந்தொளி பிறங்குமா மண்டபஞ் சேர்ந்தாள்
    313
    2336 எண்ணில் பன்மணி யாங்கணும் இளவெயில் எறிப்ப
    வண்ணம் மாண்டபொன் தூண்பல நிரைநிரை வயங்கக்
    கண்ணி றைந்தபே ரழகினுக் கணியெனக் கவின்று
    விண்ண ளாங்கொடி மிடையுமம் மண்டப வரைப்பின்
    314
    2337 சுற்று நீடிய தோழியர் கவரிசாந் தாற்றி
    பற்றி நின்றிரு பாங்கரும் பணிநனை புரியச்
    சற்றி ருந்திளைப் பாறினாள் எழுந்துமீத் தருக்கு
    முற்றி லாமுலை அந்நலார்க் கின்னது மொழிவாள்
    315
    2338 மன்னு யிர்த்தொகை முழுவதும் மாயையின் மறைப்புண்
    டின்னல் செய்யிரு வினைவலைப் படுங்களிவ் வினைதா
    முன்னை யெம்மையெம் அடியரைப் பிணிப்பதொன் றில்லை
    அன்ன தாயினும் அகிலமுந் தெளிந்துய்தற் பொருட்டு
    316
    2339 ஆட லான்விழி புதைத்தலின் ஆரிருட் படலம்
    மூட யாவையும் இடர்க்கடல் மூழ்கிய வதனால்
    கூடும் வல்வினை கழுவுறக் காஞ்சியைக் குறுகி
    நீட நீயெமை யருச்சனை யியற்றுதி நெறியால்
    317
    2340 என்று மந்தரப் பறம்புறை யெம்பிரான் விடுப்ப
    மன்ற விந்நகர்க் கெய்தினன் வளரிள முலையீர்
    இன்று நான்புரி பூசனைக் கிசையயென் பணியில்
    நின்று வேண்டுவ தம்மினென் றுணர்த்தினள் நிமலை
    318
    2341 உரைத்த வாய்மொழி கேட்டலும் உளங்களி துளும்பி
    விரைத்த கூந்தலார் மென்மல ரடிதொழு தெழுந்து
    திரைத்த பாற்கடல் அமிழ்தனாய் செய்பணி வெவ்வே
    றரத்த வாய்திறந் தெங்களுக் கருளென அருள்வாள்
    319
    2342 இறைவி தோழிகளுக்குக் கட்டளையிடல்
    சீலந் தாங்குவிண் ணவரும் விழைதகு தீம்புனற் கூவல்
    காலந் தோறும்யா னாடிக் கருமம் இயற்றுதற் கொன்றும்
    ஆலந் தாங்கிய கண்டத் தடிகளுக் காட்டுதற் கொன்றும்
    ஏலந் தோய்ந்திருள் கூரும் ஈர்ங்குழ லவர்சிலர் அகழ்மின்
    320
    2343 அலைகள் வெண்மணி வீசி யதிர்புனல் நதிக்கரை யருகு
    மலர்கள் பச்சிலை கனிகள் மல்கிய மயிலைவில் லந்தண்
    பலவு மாதிய பலவும் பயில்வுறு நந்த வனங்கள்
    இலைமு கப்பொலம் பூணின் எழுமுலை யவர்சிலர் புரிமின்
    321
    2344 நறிய சந்தன விழுது நாறிய மான்மதச் சாந்தம்
    வெறிகு லாங்கருப் பூரம் விரைகெழு குங்குமம் பிறவும்
    செறுவு கொண்டபூங் கதிரின் தெய்வத மணியணி விலையிட்
    டறிவ ரும்பரி வட்ட மாதிய சிற்சிலர் கொணர்மின்
    322
    2345 ஆனின் ஐந்துடன் ஐவே றமுதமும் சிலர்சிலர் தம்மின்
    தேன ளாந்திரு வமுது முதலிய சிலர்சிலர் தம்மின்
    வான ளாவிய கோயில் மாளிகை எங்கணு மணிகள்
    கான ளாமலர் பட்டிற் கவின்நலஞ் சிலர்சிலர் புனைமின்
    323
    2346 தோழிமார் தொண்டு
    இன்ன வாறிம யத்தின் இளம்பிடி ஏவுத லோடும்
    அன்ன தோழியர் பலரும் ஐயென அடியிணை தொழுது
    முன்னர் யாம்செய்தும் என்றாங் கொருவரின் ஒருவர்முன் முடுகித்
    துன்னு காதலின் மூண்டு தொழில்தலை நின்றனர் மன்னோ
    324
    2347 தெவ்வடு வேற்கண் உமாபத் திரையொடு கீர்த்தி மதியென்
    றிவ்விரு மாதர் வடக்குந் தெற்கு மகழ்ந்திரு கூவல்
    கௌளவை நெடுந்திரைக் கங்கை காளிந்தி அங்கண் மடுத்தார்
    அவ்விரு தீர்த்தங் குடைந்தோ ரல்லல் பவப்பிணி நீப்பார்
    325
    2348 வார்ந்த நெடுஞ்சடை மோலி யேகம்ப வாணர் தமக்கு
    நேர்ந்த திருவமு தாக்க நீடும் அனற்கிறை திக்கின்
    ஈர்ந்தண் மணிப்புனற் கூவல் இடம்பெறத் தொட்டு வனப்பின்
    ஆர்ந்த திருமடைப் பள்ளி யமைத்தன ராலொரு சாரார்
    326
    2349 நிலவு மெருக்கு மணிந்த நீண்முடி சாத்திய மேற்பாற்
    குலவு நதிக்கரை ஞாங்கர்க் கோதறு தூய வரைப்பிற்
    பலருந் தொழத்தகு மேன்மை பயிலம்பி காவன மென்னு
    மலர்நிறை நந்த வனங்க ளாக்கின ராங்கொரு சாரார்
    327
    2350 நெட்டிலை வாழைக் குலங்கள் நெருப்புறழ் செம்பழப் பூக
    மட்டு மதுக்கழை தூணத் தியாத்தவிர் காழ்வடம் நாற்றி
    மட்டவிழ் பூந்தொடை தூக்கி வன்ன விதானம் விதானித்
    திட்டு மணித்திருக் கோயிற் கெழில்புரிந் தாரொரு சாரார்
    328
    2351 வாசக் கொழும்புழு கப்பி வண்ண மலர்த்துகள் அட்டி
    வீசிச் செழும்பனி நன்னீர் விரைகமழ் தீம்புகை யேற்றிக்
    காசைத் தகர்த்துக் கரைத்துக் கவின்திரு மாளிகைச் சுற்றும்
    ஆசைச் சுவர்த்தலம் முற்றுஞ் சித்திரித் தாரொரு சாரார்
    329
    2352 வீறும் விரைப்பாளி தங்கள் வெறுவிய வல்சியக் காரச்
    சோறு புளிந்தயிர்ச் சொன்றி துப்புடை யேனைப் புழுக்கல்
    நாறு நறுங்குய்க் கருனை முதலிய நால்வகை உண்டி
    ஆறு சுவைத்திறம் விம்ம அட்டன ராலொரு சாரார்
    330
    2353 ஓட்டொழி யாநறுந் தேற லொண்மலர் குற்றனர் கொண்டு
    சூட்டொடு கண்ணிகள் இண்டை தொங்கல் முதற்பல வாக்கி
    ஈட்டு நறும்புகை யேற்றி யீர்ம்பனி நீர்தெளித் தம்பொற்
    சேட்டொளி மூழி யமைத்துச் சேர்த்தன ராலொரு சாரார்
    331
    2354 செம்பொ னிழைத்த தசும்பில் தெய்வத மந்திர மோதி
    அம்பொ னிழைத்துகில் வாய்ப்பெய் தலையெறி தீர்த்தம் வடித்துக்
    கொம்பி னொசிந்தனர் கொண்டு குளீர்மணிக் கோயிலி னுள்ளால்
    பம்பு நிறைகள் நிறையப் பாய்த்தின ராலொரு சாரார்
    332
    2355 சுடர்விடு மாடகச் செம்பொன் தூமணி வட்டகை யோடு
    படலிகை யாதிகள் சுத்தி பண்ணி யமைத்து நறும்பூ
    அடைதளிர் யாவையு மாய்ந்தங் கார்த்தி மணத்தயே லாதிக்
    கடிதிரு மஞ்சன மட்டிக் களிமிகுந் தாரொரு சாரார்
    333
    2356 தூங்கு பலாக்கனி தாற்றுத் தூத்திரள் வாழைப்ப ழங்கள்
    மாங்கனிக் குப்பை நரந்தம் மாதுளை நாறெலு மிச்சை
    தேங்கமழ் தெங்கின் குடக்காய் தீம்படு பூகப் பழுக்காய்
    ஆங்கண் நிரப்பினர் கைக்கொண் டணுகின ராலொரு சாரார்
    334
    2357 ஆனுடைப் பாற்குடங் கோடி யருஞ்சுவை நெய்க்குடங் கோடி
    தேனுடைப் பொற்குடங்கோடி செழுங்கரும் பட்டதண் சாறு
    தானிறை பொற்குடங் கோடி தயிருடைப் பொற்குடங் கோடி
    வானமிழ் தக்குடங் கோடி வல்லையுய்த் தாரொரு சாரார்
    335
    2358 திருமலி ஓவியப் பட்டும் தீபத் தியன்றவெண் பட்டும்
    குருமலி பாசிலைப் பட்டும் கோபம் நிகர்த்தசெம் பட்டும்
    உருவுடை மாழையம் பட்டும் ஒளிர்தரு நீனிறப் பட்டும்
    தருவுத வும்பல பட்டும் தந்தன ராலொரு சாரார்
    336
    2359 விற்படு மோலி குதம்பை மின்னுமிழ் பொன்னணி பட்டம்
    அற்பகை விள்ள விளங்கு மங்கதம் ஆழி கடகம்
    பற்பல கண்டத் தணிகள் பாயொளி ஆரம் முதலாம்
    கற்பகம் உய்த்தன கொண்டு கடுகின ராலொரு சாரார்
    337
    2360 முழுதுல குங்கமழ் கிற்கும் முருகுடைச் சந்தனத் தேய்விற்
    புழுகினை வாக்கி நுணங்கப் பொடித்திடு கப்புரம் அட்டிச்
    செழுவிய குங்குமம் பெய்து செறிவுற மட்டித் தெடுத்த
    விழுதமை பொற்குட மேந்தி விரைந்தன ராலொரு சாரார்.
    338
    2361 கண்ணடி சாமரை வெண்கேழ்க் கவிகை வளியெறி வட்டம்
    புண்ணிய நீறு பளிதம் புகைமலி குங்குலி யங்கள்
    வண்ண மணிக்குடம் தட்டோ டாரா தனைக்கு வகுத்த
    எண்ணி லுறுப்பிற் பிறவு மீட்டின ராலொரு சாரார்
    339
    2362 நெய்விர வம்புய நாள நீளிழைத் தீபம் அனந்தம்
    பைவிரி பாந்தள் உயிர்த்த பரூஉமணித் தீபம் அனந்தம்
    தெய்வதத் தீபம் அனந்தம் தீம்புகை வர்க்கம் அனந்தம்
    கைவகுத் தெங்கணும் கண்டன ராலொரு சாரார்
    340
    2363 மாடக வச்சிரப் பத்தர் வார்நரப் பின்னிசை யாழும்
    பாடுறு பாடலும் ஒன்றப் பண்ணின் அமைமின்கள் என்றும்
    ஈடறு பற்பல் இயங்கள் எழுப்புமின் என்றும் இணங்க
    ஆடுமின் என்றும்விண் ணோரைப் பணித்தனர் ஆங்கொரு சாரார்
    341
    2364 இறைவி வழிபாடு செய்ய எழுந்தருளல்
    கலிவிருத்தம்
    இன்னணம் பணியெலாம் இகுளை மார்செய்
    மின்னவிர் மணிவடம் சுமந்த வெம்முலைக்
    கன்னிமா மண்டப நின்றுங் காதலால்
    கொன்னுமா பத்திரக் கூவல் நண்ணினாள்
    342
    2365 நிறைபரஞ் சுடரடி நினைந்து கூவல்நீர்
    மறைநெறி விதியுளி வழாமை யாடியே
    இறுநுசுப் பந்நலார் எடுத்து நீட்டிய
    அறுவையின் ஒற்றிமெய் யீரம் மாற்றினாள்
    343
    2366 தேசிகப் பட்டிரண் டுடுத்துத் தீவினை
    ஆசிரியத் தருளும்நீ றாக மெங்கணும்
    பூசிமுப் புண்டரம் பொறித்துக் கண்டிகை
    நேசமுற் றணிந்துசெய் நியமம் முற்றியே
    344
    2367 காவலர் பூசனை புரியுங் காதலான்
    மேவர வேண்டுவ கொண்டு மெல்லியல்
    பாவையர் புடைவரப் படர்ந்தி ரண்டெனும்
    ஆவர ணந்தனை அணுகி னாளரோ
    345
    2368 சங்கினம் வயிரொடு தாரை காகளம்
    பொங்கொலிச் சின்னங்கள் வீணை பூங்குழல்
    வங்கியம் பேரிவார் முரசம் திண்டிமம்
    எங்கணும் கடலுடைந் தென்ன ஆர்ப்பவே
    346
    2369 கின்னரர் கருடர்கிம் புருடர் பாண்செயக்
    கன்னியர் எதிரெதிர் கலவி ஆடிடத்
    துன்னிய முனிவரர் துன்றும் வேதியர்
    என்னரும் மறைமுழக் கெடுத்துச் சூழவே
    347
    2370 ஐவகைப் பிரமமும் அங்கம் ஆறுமோர்
    கைவளர் முகனுடைக் கடவுள் வேழமும்
    கொய்விரைக் கடம்பணி கோவும் ஓகையான்
    வைகுமச் சூழலை வலங்கொண் டெய்துவாள்
    348
    2371 ஐங்கரப் பிள்ளையை நிருதி யாசையில்
    செங்கைவே லிளவலை யுலவைத் திக்கினும்
    உங்குறு பூசையின் உவப்பச் செய்துபோய்
    மங்கல நந்திவாழ் வாய்தல் நண்ணியே
    349
    2372 வாயிலோர் பூசனை மரபி னாற்றினாள்
    மாயிரு மறைத்தனி மாவின் நீழல்வாழ்
    நாயனார் தமைவிழி நயப்பக் காண்டலும்
    மீயுயர் காதலான் வீழ்ந்தெ ழுந்தனள்
    350
    2373 ஒருங்கிய மனத்தி னஞ்செழுத்து மோதியே
    கருங்குழற் கற்றைமேற் குவித்த கையொடும்
    பெருங்களி துளும்பியுள் புகுந்து பிஞ்ஞகர்
    மருங்குற முறைமுறை வணங்கி யேத்தினாள்
    351
    2374 முருகலர் மாவடி முளைத்த தீஞ்சுவை
    அருள்விளை யமுதினை ஆரக் கண்களால்
    பருகினள் பன்முறை பழிச்சி யண்ணலார்
    கருணையே நோக்கிவெங் களிப்பின் நீடினாள்
    352
    2375 விழிகளா னந்ததநீர்த் தாரை மெய்யெலாம்
    பொழியநெக் குருகினள் புளகம் போர்த்தனள்
    மொழிதடு மாறினள் அறிவின் முற்றிய
    தொழிலமை பூசனை தொடங்கல் மேயினாள்
    353
    2376 அம்மையார் வழிபாடு செய்தல்
    அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    வழுவறு தோற்ற மாதி வழுக்கிய பாவத் தீமை
    கழுவநின் பூசை யிந்நாள் கடைப்பிடித் தருளால் செய்கேன்
    முழுதருள் வழங்கி யூறு நீக்கிமுன் னின்று கோடி
    செழுமதி முடியாய் என்று சங்கற்பம் செய்து கொண்டாள்
    354
    2377 பூமுதல் பூதசுத்தி புரிந்தகப் பூசை யாற்றிக்
    காமரு மலரும் வாச வருக்கமும் கலந்த தெண்ணீர்த்
    தோமில்பாத் தியமே ஆச மனமருக் கியந்தூய் தாக்கி
    மாமுரல் இதழித் தாரார் முடிமிசை மலரை மாற்றி
    355
    2378 மாதர்வண் சத்தி யாதி சத்தியீ றிலக வாய்ந்த
    ஆதன மதன்மேல் வைகும் சதாசிவ வடிவின் ஆன்ற
    சோதியைத் திருவே கம்பச் சுடரினை நடுக்கீழ் பக்கம்
    மீதற நிறைந்து விம்மும் ஆனந்த நிமல வாழ்வை
    356
    2379 சீத்திருள் அறுக்கும் நோக்கால் தெளிவுறக் கண்டு போற்றிப்
    பாத்தியம் முதலாம் மூன்றும் பதம்முகம் முடியின் ஈத்து
    நாத்திகழ் மனுவின் மாண்ட நறுமது வருக்கம் நல்கி
    ஆத்தன் நூல் விதியி னாற்றான் மறித்துமா சமன மீந்தாள்
    357
    2380 இணங்கிய நெய்பால் பெய்த இன்னமு திசைய நல்கி
    மணங்கமழ் எண்ணெய்க் காப்பும் மாநெல்லி மஞ்சட் காப்பும்
    அணங்கருங் கபிலை ஐந்தைந் தமுதுபல் குடத்துத் தீம்பால்
    குணங்கெழு தயிர்நெய் செந்தேன் குளிரிள நீருமாட்டி
    358
    2381 கருப்புமிழ் தேறல் ஆட்டிப் பல்கனி வருக்கம் ஆட்டி
    அருத்திகூர் அன்பின் ஆன்ற சந்தனக் குழம்பும் ஆட்டி
    மருக்கமழ்ந் தெடுத்த கீர்த்தி மதித்தடங் கூவல் தெண்ணீர்
    உருத்திர மனுக்கள் ஓதி விதியுளி நிறைய ஆட்டி
    359
    2382 நுழையும்நூற் கலிங்கம் ஏந்தி நொய்தென மேனி ஒற்றி
    விழைதகு நறும்பட் டாடை விளங்கெழில் முந்நூல்சாத்தித்
    தழையுமான் மதங்கர்ப் பூரம் சந்தனக் கலவை சாத்தி
    இழையணி வருக்கம் ஏனை ஈர்ந்தொடை அலங்கல் சாத்தி
    360
    2383 நறுவிரைத் தூபம் தீபம் காட்டிநால் வகைவே றுண்டி
    அறுசுவைத் திறத்தின் மான அமுதுசெய் வித்துச் சீதம்
    உறுபுனல் உதவிக் கைவாய் பூசியொண் பழுக்காய் வாசம்
    பெறுமிலை முகவா சங்கள் மந்திரம் பேசி நல்கி
    361
    2384 அகிற்புகை தீபம் எல்லாம் இனிதளித் தரக்கு நன்னீர்
    மகிழ்ச்சியிற் சுழற்றிப் பல்கால் வலஞ்செய்து வணங்கிப் போற்றி
    இகப்பிலஞ் செழுத்து மெண்ணி யின்னன பிறவு மாற்றி
    முகிழ்த்தபே ரன்பின் ஆன்ற பூசனை முற்றச் செய்தாள்
    362
    2385 முற்றுவித் தெழுந்து மீண்டும் மொய்யொளிப் பிலத்தின் பாங்கர்
    அற்றமில் அறமெண் ணான்கும் அருள்வழி வளர்ப்பா ளாகிப்
    பற்றலார் பரம்செற் றாரை இம்முறை எண்ணில் பன்னாள்
    சிற்றிடை யெம்பிராட்டி பூசனை செய்து வாழ்நாள்
    363
    2386 அன்னணம் அளவில் காதல் அருச்சனைத் திறத்தின் ஓங்க
    மன்னிய மறைநூல் வாய்மை ஆகம வழியிற் பேணும்
    தன்னிகர் இமயம் ஈன்ற மதரரித் தடங்கண் செவ்வாய்
    மின்னிடைக் கொருநாள் அங்கண் நிகழ்ந்தது விளம்ப லுற்றேன்
    364
    2387 பண்டுபோற் கம்பை யாற்று மணிப்புனல் படிந்து மெய்யிற்
    கண்டிகை நீறு தாங்கிக் கடப்படு நியம மாற்றித்
    தொண்டினில் வழாது பூசைத் தொழில்தலை நின்று காதல்
    மண்டவே கம்ப னாரை மஞ்சனம் ஆட்டுங் காலை
    365
    2388 மருமலர்த் தனிமா நீழல் வள்ளலார் மேன்மேல் அன்பு
    பெருகிய கருத்தினா னாட்குப் பேரருட் கருணை கூர்ந்த
    ஒருதிரு விளையாட் டாலே பத்தியின் உறுதி நோக்கித்
    திருவருள் புரிவான் எண்ணி இதுதிரு வுள்ளஞ் செய்தார்
    366
    2389 இறைவன் கம்பாநதி பெருக்கெடுத்துவரச் செய்தல்
    விழுமிய அண்டத் துள்ளும் புறத்தினும் விரவுந் தீர்த்தம்
    முழுவதும் ஒருங்கு நண்ண முன்னினார் முன்ன லோடும்
    ஒழுகுநீர்க் கம்பை யாற்றி னுடன்விராய்க் கடைக்கால் வெள்ளம்
    எழுவது கடுப்ப எல்லாப் புனலும்வந் திறுத்த வன்றே
    367
    2390 கலிவிருத்தம்
    மிடைவானவர் திசைகாவலர் புவிமேலவர் காணூஉக்
    கடைநாளணு கிற்றாலென வெருவிக்கலுழ் கண்ணீர்
    இடையாறென விரவக்கொடு வேகத்தொடும் எவ்வெப்
    புடைநீர்களும் உடனாகிய கம்பைப்புனல் வருமால்
    368
    2391 படலைக்கரு முகிலுமிடை இடையேபட ரொளிசேர்
    தொடலைக்கதி ருடுவுந்துவ ளுறுபாசடை விரவும்
    இடையிற்றிகழ் மலரும்மென இலகக்கக னமுமுட்
    படமிக்கெழு பரவைப்புனல் பயமுற்றிட வருமால்
    369
    2392 அடிநேடிய திருமாலென இருமாநில மகழும்
    முடிநேடிய மலரோனென விண்மேற்செல முடுகும்
    கடவாமுரண் இருவோரெதிர் கனலாயெழும் உருவம்
    உடையானென விரைசெல்புனல் கீழ்மேலுற நிலையும்
    370
    2393 வாழைக்கனி பலவின்கனி மாவின்கனி நெடிய
    தாழைக்கனி அகில்குங்குமம் நிறைசந்தனம் மலர்தேன்
    வேழத்துணி முதலின்னன கொடுமேவலின் உமையாள்
    ஊழிற்புரி பூசைக்குரி யவையுய்ப்பவர் உறழும்
    371
    2394 இருபாலினும் மணிதங்கிய இருகோடு படைத்து
    வெருவார்களும் வெருவித்துயர் மேவத்தவ வுரறி
    மருவார்குழ லுமையச்சுற வரலானுயர் கம்பை
    பெருமானெதிர் பண்டெய்திய பெருவேழமும் நிகரும்
    372
    2395 இறைவி இறைவனைத் தழுவிக் கொள்ளுதல்
    அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    மலைபடு வளங்கள் வாரி மணிபல வரன்றிப் பொங்கி
    அலையெறிந் திரைத்து விம்மி விசும்பெலாம் அடைத்துப் பம்பித்
    தலைவரு வெள்ளந் தன்னைத் தடவரை பயந்த திங்கட்
    கலைநிறை வதனத் தேவி காண்டலும் வெரூஉக்கொண் டாளால்
    373
    2396 புடையுறும் இகுளை மாரும் பொள்ளென அச்சம் பூப்பத்
    தடைபடா தணுகு நீத்தந் தனையெதிர் நோக்கி நோக்கிக்
    கடல்கிளர்ந் தனைய வெள்ளங் காரண மின்றி யென்னே
    விடையவன் பூசை நாப்பண் மேவிய வாறென் றெண்ணி
    374
    2397 என்னுடைத் தீங்கு தன்னாற் பூசனைக் கிடையூ றாகத்
    துன்னிய திதுவாம் என்று சொல்லருங் கவலை கூர்ந்து
    சென்னியின் மதியம் வைத்தார் திருவடி இதயத் தெண்ணும்
    முன்னரப் பெருநீர் வெள்ளம் முடுகிவந் தடுத்த தாக
    375
    2398 துன்புற நோக்கி நெஞ்சந் துண்ணெனத் துளங்கி யாவா
    உம்பர்வான் தடவிச் செல்லும் ஒப்பரும் பெருநீர் வெள்ளம்
    எம்பிரான் மிசையே நண்ணும் இனிச்செய்வ தென்னே யென்று
    தம்பிரா னார்பா லன்பு தழைந்தெழும் உள்ளத் தோடும்
    376
    2399 அட்டொளிப் பசும்பொன் மேனி வடிவெலா மதிர்ப்புக் காட்டப்
    பொட்டணி நுதலின் பாங்கர்க் குருவெயர்த் திவலை பூப்ப
    மொட்டிள முலையில் தூங்கும் முத்தொளி வடங்க ளாட
    இட்டிடை வருந்திச் சால இறுமெனத் துவண்டு வாட
    377
    2400 கூந்தலின் நறவந் தோய்ந்த குருமலர்ச் சுரும்ப ரார்ப்ப
    ஏந்தக லல்குல் சூழ்ந்த யெரிமணிப் பருமம் ஆர்ப்பச்
    சேந்தொளி பிலிற்றுஞ் செம்பொற் கிண்கிணி சிலம்போ டார்ப்பக்
    காந்துபொற் கடகக் கையிற் கதிர்வளைக் குலங்க ளார்ப்ப
    378
    2401 ஒருகொடி யெழுந்து செம்பொன் உயர்வரைக் குவடு தன்னை
    இருகொழுந் திருபாற் போக்கித் தழீஇயென எழுந்து வல்லே
    முருகலர் வேதி உம்பர்த் தன்வல முழந்தாள் ஊன்றிக்
    கருமணிப் பாவை யன்னாள் கணவரைத் தழுவிக் கொண்டாள்
    379
    2402       இறைவன் தழுவக் குழைதல்
    மணிமுலைக் குவட்டி னோடு வளைக்கையால் நெருக்கிப் புல்லித்
    தணிவருங் காதல் விம்மக் காதலி தழுவ லோடும்
    திணியிருள் அறுக்குஞ் சோதித் திருவுருக் குழைந்து காட்டி
    அணிவளைத் தழும்பி னோடு முலைச்சுவ டணிந்தார் ஐயர்
    380
    2403 கலிவிருத்தம்
    வற்றிநின் றருந்தவம் முயன்று பன்மறை
    கற்றவர் உணர்வையுங் கடந்த பேரொளி
    சிற்றிடைத் திருந்திழைத் தேவி வால்வளைப்
    பொற்றழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே
    381
    2404 உருவரு வணுமலை யுண்மை யின்மைமற்
    றிருளொளி யன்றிநின் றிலகு பேரொளி
    மருமலர்க் கருங்குழல் மங்கை வால்வளைப்
    பொருதழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே
    382
    2405 பெருவிரல் அளவையின் உளத்திற் பேணிநின்
    றுருவுயிர் முழுவதும் ஆட்டும் ஒள்ளொளி
    அருள்மொழி குறுநகை அணங்கு வால்வளைப்
    புரிதழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே
    383
    2406 உயிர்ப்பினை யொடுக்கியே விழித்து றங்குவோர்
    அயர்ச்சியி லகக்கணால் நோக்கு மாரொளி
    குயிற்பெடைச் சின்மொழி யிறைவி கோல்வளைப்
    புயத்தழும் பொடுமுலைச் சுவடு பூண்டதே
    384
    2407 என்றுமோ ரியல்பினிற் பகலி ராவற
    நின்றவ ரன்பினுக் கணிய நீளொளி
    மென்றளிர்ச் சீறடி விமலை கைவளைக்
    கொன்றழும் பொடுமுலைச் சுவடு கொண்டதே
    385
    2408 மனத்திடைத் தனதடி நினைந்த மாத்திரை
    வினைப்பெரும் பிறவிவேர் அகழும் மெய்யொளி
    அனைத்துல கீன்றரு ளமலை பல்வளை
    இனத்தழும் பொடுமுலைச் சுவடு மேற்றதே
    386
    2409 வடவரை குழைத்ததோர் பவள மால்வரை
    முடிவொடு முதலிலா மாவின் மூலத்து
    மடநடை இளங்கொடி வளைக்க ரத்தோடு
    குடமுலைக் கம்மவோ குழைந்து மெல்கிற்றே
    387
    2410 வானவர் யாவரும் வந்து போற்றுதல்
    கலிநிலைத்துறை
    அம்பொன் வால்வளைத் தழும்பொடு முலைச்சுவ டணிந்து
    கம்ப வைப்புடை வாழ்க்கையார் கருணைகூர்ந் தருளி
    நம்பு மோகையிற் பெருங்களி சிறத்தலும் நலமார்ந்
    தும்ப ரிம்பரி னுயிரெலா முவகையிற் களித்த
    உயிர்க்குயிராகிய இறைவன் களித்தமையால் உயிர்கள் களித்தன.
    388
    2411 திக்கும் வானமு மாசறத் திகழ்ந்தொளி படைத்த
    தக்க பல்லிய மெண்ணில தழங்கின விளங்கால்
    புக்கு மெல்லெனப் புதுமணங் கொண்டெழுந் தசைந்த
    இக்க டற்பெரும் புவியெலா மடங்கின துகள்கள்
    389
    2412 மந்தி ரத்தழல் வலஞ்சுழித் தெழுந்தொளி திகழ்ந்த
    சுந்த ரப்பொலம் பூமழை நிரந்தரஞ் சொரிந்த
    சந்த மாமறை தனித்தனி மகிழ்ந்தெழுந் தார்த்த
    எந்த வையமு மயலிடை யின்றியோங் கினவால்
    390
    2413 எங்கு மின்னணம் நிகழ்வுழி யிருமதக் கலுழித்
    துங்க வெண்கரிக் கோமுதல் சுராசுர ரெல்லாம்
    தங்க ளின்துணைக் கிழத்தியர் தம்மொடும் வல்லை
    அங்க ணைந்தனர் அகம்நிறை யுவகைமீக் கிளைப்ப
    391
    2414 புண்ட ரீகமென் பொகுட்டணைக் கடவுளும் புதுப்பூந்
    தண்டு ழாய்முடித் தனிப்பெருந் தலைவனு மிருகேழ்
    முண்ட கத்துறை முதல்வியர் தமையுடன் கொண்டு
    மண்டு பேரின்பங் கிடைத்ததின் றெமக்கென வந்தார்
    392
    2415 சோதி நாரதன் முதல்சுரர் முனிவரும் வசிட்ட
    னாதி யாயபல் பிரமநன் முனிவரு மளவில்
    காதல் முந்துறு களிப்பொடுங் குழாங்கொடு கரத்தின்
    மீது தண்டமும் வேணியும் விளங்கவந் தடைந்தார்
    393
    2416 சத்தி மார்திதி அதிதிமற் றுறுதக்கன் மக்கள்
    ஒத்த யோகினிப் பகுதியர் அருந்ததி உலோபா
    முத்தி ரைத்திருந் திழைஅந சூயையே முதலாம்
    இத்தி றத்தவர் யாவரும் மகிழ்ந்துவந் திறுத்தார்
    394
    2417 சனக னாதியர் தமிழ்முனி தவத்துரு வாசன்
    முனிவர் சூழுப மன்னியன் முதுதிறற் பூதர்
    நனியு ருத்திரர் கணாதிபர் நந்தியெம் பெருமான்
    இனையர் யாவரு மாயிடை யொருங்குவந் திறுத்தார்
    395
    2418 நண்ணி யாவரும் நாயகி தழுவிடக் குழைந்த
    அண்ண லார்திருக் கோலம்நேர் கண்டுகண் டார்த்தார்
    விண்ணி றைந்தபே ரானந்த வெள்ளத்தில் நிறைந்தார்
    கண்ணி னாற்பெறு பெரும்பயன் கைவரப் பெற்றார்
    396
    2419 அலர்ந்த வாள்விழி யின்பநீர் சொரியநின் றழுதார்
    மலர்ந்த காதலின் வடிவெலாம் புளகங்கள் மலிந்தார்
    கலந்த சிந்தையார் அருட்பெருங் கருணையே நோக்கிப்
    புலந்த ழைத்திட சென்னிமேல் அஞ்சலி புனைந்தார்
    397
    2420 ஆயி ரங்கதி ராழியங் கடவுளு மயனும்
    ஆயி ரம்விழி பெற்றிலே மென்றழுங் கினர்கள்
    ஆயி ரம்விழி யுடன்முழு தாளியு மமையா
    ஆயி ரங்கணிவ் வற்புதம் காண்பதற் கென்றான்
    398
    2421 இன்ன தன்மையின் யாவரும் தொழுதெழுந் தாடி
    மன்னு மேழ்கடல் முழக்கெனப் பழிச்சினர் வாழ்ந்தார்
    அன்ன வர்க்கவண் நிகழ்ந்தபே ரானந்த மிதழிச்
    சென்னி யாரன்றி மற்றெவர் தெளிதரற் பாலார்
    399
    2422 திருவேகம்பர் காட்சி கொடுத்தல்
    அந்த வேலையி னிறைவிதன் அணிவளைத் தழும்பு
    சந்த மென்முலைச் சுவடுதோய் தனியுருப் பொலியச்
    சுந்த ரந்திகழ் சுடரொளி யிலிங்கத்தி னின்று
    முந்து தோன்றினார் மூவருக் கறிவரு முதல்வர்
    400
    2423 தோன்றி வாணிலாக் குறுநகை தோற்றிமீக் கடுக
    ஏன்ற வெள்ளநீர் சருவதீர்த் தப்பெயர் இசையான்
    மான்று மேதக நிறுவினார் மாதிகைத் தழீஇக்கொண்
    டான்ற காதலால் செய்யவாய் முத்தமுண் டளித்தார்
    401
    2424 தோகை மஞ்ஞையஞ் சாயலாய் துளங்கியுள் வெருவேல்
    ஓகை யுற்றனம் காண்டிநீ யென்றுரைத் தருள
    வாகை யேற்றினார் தம்மண வாளநற் கோலம்
    ஏக நாயகி நோக்கினா ளிணைவிழி களிப்ப
    402
    2425 தழீஇய கைகளை விடுத்தெழுந் தவனியிற் றாழ்ந்து
    குழீஇய வன்பினா லஞ்சலி சென்னிமேற் குவித்தாள்
    கழீஇய செம்மணி வடிவினைக் காண்தொறு முலவாக்
    கெழீஇய காதலாற் கிளர்ந்தெழு முவகையிற் திளைத்தாள்
    403
    2426 இறைவி ஏகம்பரைத் துதித்தல்
    அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    நெடியவன் பிரமன் காணா நின்மலக்கொழுந்தே போற்றி
    அடியனேற் கபயம் நல்கும் அருட்பெருங் கடலே போற்றி
    படிமுதல் ஆறா றாகி வேறுமாம் பரனே போற்றி
    கடிமலர்த் தனிமா நீழற் கடவுளே போற்றி போற்றி
    404
    2427 பெறலரும் பெரும்பே றின்று பெற்றன னடியேன் போற்றி
    முறைமுறை யுலக மெல்லாம் முகிழ்த்தளித் தழிப்பாய் போற்றி
    அறைகழல் கறங்க மன்றில் ஐந்தொழில் நடித்தாய் போற்றி
    நிறைமலர்த் தனிமா நீழல் நித்தனே போற்றி போற்றி
    405
    2428 தரைபுன லிரவி யிந்து தழலுயிர் வளிவான் என்றா
    உரைபெறு வடிவோர் எட்டும் உடையனே போற்றி போற்றி
    வரையெழும் பரிதி செந்தீ மதியமை விழியாய் போற்றி
    விரைமலர்த் தனிமா நீழல் வள்ளலே போற்றி போற்றி
    406
    2429 கறைமணி மிடற்றாய் போற்றி கண்ணினுள் மணியே போற்றி
    மறவியின் வழிபட் டோர்க்கும் வழங்குபே ரருளாய் போற்றி
    நிறைபரஞ் சுடரே போற்றி நெஞ்சக விளக்கே போற்றி
    மறைமுதல் தனிமா நீழல் வள்ளலே போற்றி போற்றி
    407
    2430 முன்னுறு பொருள்கட் கெல்லாம் முற்படு பழையாய் போற்றி
    பின்னுறு பொருள்கட் கெல்லாம் பிற்படு புதியாய் போற்றி
    புன்மதி யாளர் தேறாப் பூரண முதலே போற்றி
    சின்மயத் திருவே கம்ப சிவசிவ போற்றி போற்றி
    408
    2431 இறைவிக்கு ஏகம்பர் திருவருள் செய்தல்
    கலிவிருத்தம்
    என்றுளம் நெக்குருகி எல்லையில் அன்பினளாய்
    மன்றல் மலர்த்தொடையல் வார்குழல் போற்றிசெயக்
    கொன்றை முடிச்சடையார் பேரருள் கூர்ந்தருளித்
    துன்றிய கேண்மையினான் மற்றிது சொல்லினரால்
    409
    2432 பொங்கி மணங்கமழ்ப் பூசு நறுங்களப
    மங்கல மென்முலையாய் காளி மகிழ்ந்துகேள்
    அங்கனை நின்னொடுநாம் வேறலம் ஆரமுதத்
    திங்களும் வெண்ணிலவும் போலு மெனத்திகழ்வேம்
    410
    2433 இலளிதை யாம்பெயரான் முன்னிவண் எம்முருவிற்
    பலர்தொழ வந்துலகம் பங்கய னாதியெலாம்
    மலர்தர நல்கினைபின் மற்றொரு கற்பமதிற்
    சலமறு மெய்ஞ்ஞான சத்தியின் நீங்கியரோ
    411
    2434 அந்தண னுக்கருளி யாக்கிய துப்புதவி
    கந்த மலர்க்கடவுள் கான்முளை தன்மகளாய்
    நிந்தனை செய்தவனை நீத்து வரைக்கிறைபால்
    வந்து மறித்துமெமை யன்பின் மணந்தனையால்
    412
    2435 இத்தகுநீ யுலகம் யாவையு முய்யுமுறை
    அத்தனி மந்தரமேல் யாமரு ளாற்றின் நிலையிப்
    பொய்த்திற னில்கழுவாய் இன்று புரிந்தனையாற்
    கொத்தலர் மென்குழலாய் வேட்டது கூறுகென
    413
    2436 வன்றனி மால்விடையாய் மந்தரம் வண்கயிலை
    வென்ற வினைச்சிவலோ கத்தினும் மேதகவுற்
    றென்றும் நமக்கினியதாம் இந்நகர் ஆதலினிங்
    கொன்றுநர் யாவர்களும் முத்தி யுறப்பணியாய்
    414
    2437 மறந்தும் அறம்பிறழாக் காஞ்சி வளம்ப தியின்
    அறிந்துசெய் தீவினையு மன்றி யெழுந்தனவும்
    பிறிந்து தவப்பயன்னொன் றெண்ணில வாய்ப்பெருகி
    அறம்பொரு ளின்பமெலா மாகவும்நீ யருளாய்
    415
    2438 இங்கிவை வேண்டுமெனக் கெம்பெரு மானெனமீப்
    பொங்கு பெருங்கருணைப் பூரணி வேண்டுதலும்
    சங்கணி வெண்குழையார் தந்திரு வுள்ளமகிழ்ந்
    தங்கலுழ் மேனியினாய் கேளிது என்றருள்வார்
    416
    2439 எண்சீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    எய்சிலை நீள்புருவத் தேந்திள மென்முலையாய்
          எம்மிடை எம்மடியார் தம்மிடை எய்தலுறச்
    செய்பிழை யன்றிவருந் தீவினை யேனையெலாம்
          சீர்வளர் காஞ்சியினில் தேய்ந்து தவம்பெருகி
    மெய்திகழ் நாற்பயனும் மேவ நிறீஇயினமால்
          வேறு முனக்கினியென் வேண்டுவ தென்றிடலும்
    மொய்யொளி மேனியினாள் முன்தொழு தேத்தியிள
          மூரல் முகத்தலரப் பேசுத லுற்றனளால்
    417
    2440 அறுசீர்கீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    முதுகுடுமிப் பொலங்குவட்டு மந்தரத்தின்
          முன்னரெனைக் காளீ யென்று
    புதுமையுற விளித்தனையா லதுகேட்ட
          துண்டிலைபோ லிருந்தே னந்நாள்
    இதுபொழுது மிவ்வாறே விளித்தருளிச்
          செய்தாய்மற் றிதனை மாற்றி
    விதுவணியும் சடையானே கவுரநிறம்
          பெறவேண்டு மருளா யென்றாள்
    418
    2441 ஆண்டகையா ரதுகேளாக் குறுமுரல்
          முகத்தரும்ப அருளிச் செய்வார்
    மாண்டவலித் தயித்தியரால் அலைப்புண்ட
          திவ்வுலகம் வாழ்வா னெண்ணி
    ஈண்டுமுனை யவ்வாறு விளித்தேமிக்
          கருங்கோசம் இன்னே மாற்றி
    வேண்டியவா கவுரநிறம் பெறுதிநீ
          விண்டிடுமக் கோசந் தன்னில்
    4197
    2442 கூற்றமுறழ் சும்பனையும் நிசும்பனையுங்
          கொலைசெய்யக் குறுகா ருட்கத்
    தோற்றுதிறற் கவுசிகியாந் துர்க்கையினித்
          தோன்றுமிதோ காண்டி யென்றார்
    கோற்றொடியு மக்கணமே வரியரவின்
          மூதுரிபோற் காள மேனி
    மாற்றினாள் மணிக்கவுர வுருப்பெற்றாள்
          காதலரை வணங்கிச் சொல்வாள்
    420
    2443 நாதனே நின்னருளா லிப்பொழுதே
          நவைக்காள வடிவ மாற்றிக்
    காதல்புரி கவுரியென வயங்குற்றே
          னாதலினிக் காஞ்சி மாடே
    மாதரொடு வானவர்தங் குழாம்நெருங்கப்
          பனிவரையின் நிகழ்ந்த வண்ணம்
    மேதகைய கடிமன்ற லெமக்கிந்நாள்
          உண்டாக விழைகின்றேனால்.
    421
    2444 உருத்திரர்கள் கணநாதர் பலவேறு
          கடவுளர்கள் உவண ஊர்தி
    மருத்தமல ரணைப்புத்தேள் ஐந்தவித்த
          மாதவர்மற் றுள்ளோர் யாரும்
    கருத்துவகை யுறத்தத்தம் பன்னிகளோ
          டிங்கெம்மைக் கண்ணிற் காணும்
    அருத்தியினால் ஒருங்கணைந்தார் அண்ணலே
          அருளென்று பின்னும் வேண்டும்
    422
    2445 இவ்வதுவை கவுரிதிருக் கலியாணம்
          என்றுலகின் வழங்க வேண்டும்
    செவ்வியுற ஐயாட்டைக் கன்னியென
          யானீங்குச் சிறந்த வாற்றாற்
    பௌளவநீர் அகல்வரைப்பிற் பைப்பாந்தள்
          மணியல்குற் பணைத்தோள் மாதர்
    எவ்வெவரு மையாண்டிற் கன்னியர்கள்
          கவுரியரென் றாதல் வேண்டும்
    423
    2446 ஏராளு மையாண்டிற் கன்னியரைச்
          சைவநெறி மறையோர்க் கீயுஞ்
    சீராளர் குலமுதலோர் சிவலோகந்
          தனிற்சிவணப் பெறவும் வேண்டும்
    காராளும் மணிமிடற்றா யெனத்தொழுது
          வணங்குதலும் காமற் காய்ந்த
    பேராளர் திருவுள்ளஞ் செய்தருளிப்
          பெருங்கருணை கூர்ந்து சொல்வார்
    424
    2447 திருத்தகுவண் காஞ்சிதனி லாண்டுதொறும்
          பங்குனியுத் திரநாள் யார்க்கும்
    அருத்திபுரி திருவிழா நிகழ்ந்தீற்றின்
          வதுவைநமக் கமைவ தாகப்
    பொருத்தமுறக் காண்டியெனத் தமிழ்முனிக்கன்
          றருள்புரிந்தே மதனால் பாவக்
    கருத்துடைக்கும் பிலத்தயலே யாண்டுதொறுங்
          கடிநமக்கு நிகழ்வ தாக
    425
    2448 கல்யாண மண்டபத்தின் உனக்குரிமைத்
          தொழில்மறையோர் கன்னி செய்ய
    எல்லாரும் இதுகண்டு களிப்புறுக
          இன்னுமுனக் காண்டு தோறும்
    நன்வாய்மை யறம்வளர்க்கும் வித்தாநெல்
          இருநாழி தருகே மந்த
    நெல்லாலே யிகபரத்து முயிர்ப்பைங்கூழ்
          தழைகவென நிறுவல் செய்தார்
    426
    2449 அவ்வண்ணமே பெறலரிய பெருவரங்க
          லளித்தருளி யகில மீன்ற
    மைவண்ணக் கருங்கூந்தல் மனக்கருத்து
          முற்றநெடு மலய வாழ்க்கை
    மெய்வண்னக் குறுமுனிவன் தவப்பேறு
          நிரம்பவிய னுலகம் வாழச்
    செவ்வண்ணப் பெருமானார் மணவினையில்
          திருவுள்ளம் பற்றி னாரால்
    427

    ஆகத் திருவிருத்தம் 2449
    -----

    62. திருமணப்படலம் (2450-2531)

    2450 அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    விண்டாழ் மாவின் முளைத்தெழுந்த
          விமல னார்தந் திருமேனி
    தண்டா வன்பி னுமையம்மை தழுவக்
          குழைந்த வாறுரைத்தாம்
    மண்டா ணவத்தின் தருக்கிரித்து
          மாறா வின்பப் பெருவாழ்வு
    கண்டார் கதுவ அருள்கொழிக்குங்
          கவுரி மணத்தின் திறம்புகல்வாம்
    1
    2451 இறைவன் கட்டளைப்படி திருமால் பணிசெயல்
    திருவே கம்பத் தமர்ந்தருளுந்
          தேவர் பிரானார் புடைநின்ற
    மருவார்துளபத் தொடைமவுலி
          மாயோன் றன்னை யெதிர்நோக்கிக்
    கருவார் கூந்தல் தடங்காமக்
          கண்ணி தனக்கும் மற்றெமக்கும்
    பெருவாய் மையினாற் கடிவிழாத்
          திருநாள் பிறங்கப் புரிகென்றார்
    2
    2452 பல்லார் நிற்பத் தனைநோக்கிப்
          பணித்த கருணைத் திறம்போற்றிப்
    புல்லார் வெருவுந் தனித்திகிரிப்
          புத்தேள் ஓகை தலைசிறப்பச்
    சொல்லாற் றொழுக்கி மணவெழுச்சித்
          தொழிலின் மூண்டு வேண்டுவன
    எல்லாப் பொருளுங் கடிதீங்குக்
          கொணர்கென் றிமையோர் தமைவிடுத்தான்
    3
    2453 தொடியார் தழும்பிற் பெருந்தகைக்குந்
          தோகை தனக்குங் கலியாணம்
    கடிமா நகரம் முழுதறியக் கறங்கு
          முரச மறைவித்துக்
    கொடிநீள் மாட மாளிகைசூழ் கடிமண்
          டபமுன் கோடிப்ப
    நெடுமால் விசும்பின் யவனரைக்கூய்ப்
          பணித்தா னவரும் நிருமித்தார்
    4
    2454 திருமண மண்டபப் புனைவு
    கலிவிருத்தம்
    அகனிலம் பசும்பொனின் அமைத்தோ ராயிரப்
    பகலொளி மழுங்குசெம் பவலத் தூண்நிறீஇ
    உகுமொளி மரகதப் போதி யும்பர்வைத்
    திகலற வயிரவுத் திரமு மேய்வித்தார்
    5
    2455 உருக்கிய செழும்பொனின் மணிகள் ஒன்பதும்
    நெருக்குறப் பரப்பியோ வியம்நி கழ்த்திய
    திருக்கிளர் பலகைமேல் இணக்கித் தெள்ளொளி
    பெருக்கும்வெண் பளிங்கினாற் பித்தி யாக்கினார்
    6
    2456 மேனிலை மாளிகை வேதி சூளிகை
    ஏனவும் பலபல வியற்றி மேவர
    வானெழு மிருசுடர் மணிக ளாதியால்
    ஊனமில் சிகரமு மும்பர்ச் சூட்டினார்
    7
    2457 காவியங் கண்ணியர் விழையுங் காமுகர்
    ஆவியுஞ் சிந்தையு மழிய வேக்கற
    ஓவியத் தொகையெலா மும்பர் மாதர்போற்
    பாவியல் பாடலிற் பயிலச் செய்தனர்
    8
    2458 வரையினின் றிழிதரு மாலை வெள்ளநீர்
    அருவியென் றயிர்ப்புற அலங்கு நித்திலக்
    குருமணி வடமொளி கொழிக்குஞ் சுற்றெலாம்
    நிரைநிரை யாத்துமண் நீவ நாற்றினர்
    9
    2459 மணிவடைக் கிடையிடை மறுவில் கண்ணடி
    தணிவற ஒளிவிடுந் தவளச் சாமரை
    பிணிமலர்த் தொத்துவண் பிரசப் பல்கனி
    அணிபெறு முறைமையின் அலங்கத் தூக்கினார்
    10
    2460 நெட்டிலைக் கதலியும் நீலப் பூகமும்
    மட்டுமிழ் கன்னலும் வானில் தாருவும்
    விட்டொளி எரித்திருள் விழுங்கு தூண்தொறும்
    கட்டினர் மலர்கனி காய்கள் ஈனவே
    11
    2461 கொடிகளுந் தாருவுங் கோணைப் பொய்கையும்
    வடிவுடைக் கிளிபுறா மஞ்ஞை மற்றவும்
    சுடர்பல நிறங்களுந் தொகுத்தி லேகித்த
    விடுகதிர்ப் பட்டினால் விதானஞ் செய்தனர்
    12
    2462 முத்தொளி மாலையும் மூரிப் பன்மணிச்
    சித்திர மாலையும் செம்பொ னாற்செயும்
    தத்தொளி மாலையும் ததிந்த வண்டுலாம்
    தொத்தலர் மாலையும் துவன்றத் தூக்கினார்
    13
    2463 நாப்பணின் எம்பிரான் நங்கை யோடுறை
    பூப்பொலி மணியணை பொருத்திப் பாங்கெலாம்
    மூப்புடை விண்ணவர் முனிவர் வைகிட
    ஏற்புடை அணைகளும் இட்டு வைத்தனர்
    14
    2464 குண்டமும் வேதியும் கோல மார்தரு
    மண்டில வகைமையும் மற்று மேர்பெற
    விண்டவர் புரமடும் விமலர் நூன்முறை
    அண்டரும் முனிவரும் அயிர்ப்பச் செய்தனர்
    15
    2465 கொங்குயிர் சந்தனக் குறடு காழகில்
    குங்குமம் கருப்புரம் குரவம் மான்மதம்
    வெங்கடி கமழ்தரப் புகைத்து மேதக
    எங்கணு மையவி சிதறி யேர்செய்தார்
    16
    2466 பாங்கெலாம் பனிமலர்ப் பந்தர் கட்பொறி
    வாங்கிய வெழில்பெற வகுத்து மாமணம்
    வீங்கிய நானநீர் துவற்றி நித்திலம்
    ஆங்கவா லுகமென வகம்ப ரப்பினார்
    17
    2467 பந்தரின் புடையெலாம் பங்க யப்புனல்
    அந்தர ராட்டய ரலங்கற் பொய்கையும்
    சந்தனங் கற்பகந் தருக்கள் மல்கிய
    சுந்தரப் பொழில்களுந் துவன்றச் செய்தனர்
    18
    2468       வேறு
    யவனர் தந்தொழி லித்திற மாகமற்
    கவுரி மன்ற லெனக்கறங் கும்பணைச்
    சிவம லிந்த செழுங்குரல் கேட்டலும்
    உவகை பூத்தன ரொள்நகர் மாக்களே
    19
    2469       நகரணி நலம்
    இயங்கு மாந்தர் நெருக்கினி லிற்றுவீழ்
    தயங்கு காழ்களும் தாரும் புலவியின்
    முயங்கு மாத ருகுத்தவும் மொய்த்தொளி
    வயங்கு வீதியிற் குப்பைகள் மாற்றுவார்
    20
    2470 சந்தம் மல்கு தமனியச் சுண்ணமுஞ்
    சுந்த ரக்கருப் பூரத் துகள்களும்
    கந்த நீரிற் கரைத்து மறுகெலாம்
    பந்தி னூட்டிப் பனிப்பர்க ளென்பவே
    21
    2471 வண்டு லாமலர் வார்மணிப் பந்தரும்
    விண்டு ழாவு பதாகையும் வில்மணி
    கொண்ட தோரணக் கூட்டமும் யாணரிற்
    பண்டை யுள்ளன பாற்றி யியற்றுவார்
    22
    2472 தாமம் நாற்றித் தமனிய வேதியிற்
    பூமென் நீர்நிறை பூரண கும்பமும்
    காமர் பாலிகை யுங்கதிர்த் தீபமும்
    தூம முந்தொகுப் பாரிடந் தோறுமே
    23
    2473 நித்தி லத்தினை நீற்றுபு வேதியிற்
    சித்தி ரித்துச் செழும்பொனின் மாளிகைப்
    பித்தி யோவியம் பெட்பப் புதுக்குவார்
    பத்தி மாடம் பழுதொழித் தாக்குவார்
    24
    2474 இருக வுள்துளை யீர்ங்கலு ழிக்கடக்
    கரிகள் பண்ணுவர் கால்விசைத் தோடுவாம்
    பரிகள் பண்ணுவர் பார்குழி யாழியின்
    இரதம் பண்ணுவ ரெங்கணு மெண்ணிலார்
    25
    2475 நீண்ட பொன்னிலைத் தேர்கள் நிறுத்துவார்
    மாண்ட தூண்தொறும் வாருறை சேர்த்துவார்
    ஈண்டு வார்கட் கிடம்பல வாக்குவார்
    வேண்டி யார்க்கும் விருந்து திருத்துவார்
    26
    2476       அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கச்சி மாநகர் முழுவது மின்னணங் கவின்பயில் சிறப்போங்க
    முச்ச கத்தவர் குழாங்கொடு வயின்தொறும் நிறைந்திட முடிவானோர்
    இச்சை யாற்றினின் மணவினைக் குரியவை யெங்கணுங் கொணர்ந்தீண்டப்
    பொச்ச மில்பெரு மங்கலத் துழனியிற் பொலிவுறு மதுகாலை
    27
    2477       திருமால் திருவிழா வியற்றல்
    கம்ப நாயகன் திருவருள் பெற்றுவெண் கதிர்வளைக் கரத்தோன்றல்
    அம்பு யத்தவன் முனிவரர் தம்மொடும் அணிபெறு நன்னாளால்
    செம்பொன் மாமணிப் பாலிகை முளைவித்திச் சினவிடைக் கொடியேற்றி
    எம்பி ரான்மலை மாதுடன் உலாத்தருந் திருவிழா வெழுவித்தான்
    28
    2478 ஒன்ப திற்றுநாள் விழாவணி நிகழ்ந்தபி னுற்றவீ ரைந்தாம்நாள்
    இன்ப மிக்கொளப் பங்குனி யுத்திரத் திமையவர் குழாத்தொடு
    மன்ப தைத்திரள் மகிழ்ந்தெழுந் தார்ப்புற மணவினைக் கவின்கொள்வான்
    என்ப ணிப்பிரான் மஞ்சனச் சாலையி னினிதெழுந் தருளுற்றான்
    29
    2479 இறைவன் மணக்கோலங் கொள்ளல்
    வேறு
    திருத்துயி லகலப் புத்தேள் செய்தவப் பேறு வாய்த்து
    மருத்தபூங் கடுக்கை வேணிப் பரஞ்சுடர் வடிவந் தீண்டிப்
    பெருத்தபொற் குடத்துத் தெண்ணீர் மஞ்சனம் பிறவு மாட்டி
    அருத்திகூ ரன்பின் நுண்ணூ லறுவையொற் றாடை சாத்தி
    30
    2480 கற்பக மளிப்ப வாய்ந்த கைபுனைந் தியற்றல் செல்லா
    எற்படு நுழைநூற் பட்டி னிலங்கவுள் ளாடை சாத்தி
    அற்பக விமைக்குஞ் செம்பொன் னாடைமற் றதன்மேற் காமர்
    விற்படு புருவ மாதர் விழியிணை கவரச் சாத்தி
    31
    2481 தனிவிரைப் பனிநீர் வாக்கித் தேய்த்தசந் தனப்பூஞ் சேறு
    நனிமணம் பயில்கற் பூரங் குங்குமம் நறுங்கத் தூரி
    இனியமான் மதமே மற்றும் மட்டித்த கலவை யெண்டோள்
    கனிமொழி பாகன் மேனி கமழ்தர மெழுகிக் கீறி
    32
    2482 சுடர்த்திரு மேரு வெற்பிற் சூன்றனர் நுண்ணி தாகப்
    பொடித்தபொற் சுண்ணந் தெய்வப் பூந்தரு மலரின் வாங்குங்
    கடித்திரட் சுண்ணத் தாதிற் கலந்துமே லட்டி வாசம்
    மடுத்தெழுந் தூம மீரம் வறலுமா றன்பின் ஏற்றி
    33
    2483 அரிக்குரற் சிலம்பு போற்று மடியவர் மலங்கள் மூன்றும்
    இரிக்குஞ்செங் கமலப் பாதத் திணக்கிவல் லிருளை யெல்லாம்
    பொரிக்கும்விற் பிழம்பு காலும் பொலங்கழல் நரல வீக்கிப்
    பரிக்கும்பட் டுடைமே லொண்கல் பதித்தபொன் அரைநாண் சாத்தி
    34
    2484 கதிருமிழ் பதும ராக வுதரபந் தனங்கால் யாத்துப்
    புதியநித் திலப்பூங் கோவை பொன்னரி மாலை தண்தார்
    எதிரறு சன்ன வீரம் இலைமுகப் பைம்பூண் முந்நூல்
    முதலிய மார்பின் வார்ந்து முதிரொளி யெறிப்பச் சாத்தி
    35
    2485 மணிவடங் கழுத்திற் சாத்தி வாள்கிடந் திமையா நிற்கும்
    பணியுமிழ் மணியிற் செய்த ஆழிபல் விரலுங் கோத்துத்
    திணிவயி ரத்திற் செய்த கடகங்கூர்ப் பரத்துச் சேர்த்துத்
    துணிகதிர் முத்திற் செய்த அங்கதந் தோளிற் பூட்டி
    36
    2486 மாதர்வண் குழையுந் தோடும் வார்ந்திரு புயத்தும் நீவக்
    காதிடை யணிந்து செம்பொற் கதிர்மணிப் பட்டம் நெற்றி
    மீதுற விசித்துத் தெய்வ விற்குலா மணியின் மோலி
    போதமல் வேணிச் சென்னி பொலிதரக் கவித்தான் மன்னோ
    37
    2487 திருவணி யணிந்து போற்றிச் சிவபிரா னெழுந்து கும்பம்
    இருகயல் கவரி தோட்டி யிலங்குகண் ணடிப தாகை
    முரசொளி விளக்கி னோடு மன்னிவிண் மகளிர் போற்றப்
    புரிமணி மண்ட பத்திற் புகுந்துபூந் தவிசி னேறி
    38
    2488 உருத்திரர் முதலோர் தத்தம் ஒண்டவி சிருக்கு மாறு
    திருத்தகு கடைக்கண் நோக்கஞ் செய்துவீற் றிருந்த பின்னர்
    விருத்துவண் டமிழ்தப் பாடல் விளரியாழ் முரன்று சேக்கும்
    மருத்துழாய்ப் படலைத் தண்தார் வயங்கிய மருமப் புத்தேள்
    39
    2489 இறைவி மணக்கோலங் கொள்ளல்
    மனைக்குரி மரபின் வாச மலர்கள் வதனம் நோக்கிக்
    கனைக்கும்வண் டுழக்கும் மென்பூங் கருங்குழற் கவுரி மாதா
    தனைக்கலன் திருந்தப் பூட்டித் தம்மென வுரைத்த லோடுஞ்
    கனைக்கரு நீலக்கண்ணாள் பெருங்களி துளும்பச் சென்றாள்
    40
    2490 உவளக வரைப்பி னெல்லா வுபகர ணமுங்கொண் டுற்றுப்
    பவளநீள் பலகை மீது பகிரண்டம் முழுது மீன்றும்
    துவளிடைக் கன்னி யாகித் தூநலங் கனிந்த காம
    ரவளைநன் கிருவிக் கூந்த லவிழ்த்துநெய் யள்ளிச் சாத்தி
    41
    2491 நெல்லிநுண் விழுது மஞ்சள் விழுதுமெய் நிரம்பப் பூசி
    மல்குபே ரன்பு கூர வாசமுந் துவரும் மற்றும்
    நல்லவை நயப்பச் சேர்த்தி நறுவிரைத் தூநீ ராட்டி
    எல்லுமிழ் குழையாள் மேனி யீர்ம்புனல் வறல வொற்றி
    42
    2492 நனைமுறுக் கவிழ்பூங் கற்பம் நல்குபட் டாடை சாத்திப்
    புனைமணித் தவிசி னேற்றிப் பொருந்தலர் வெருவச் சீறு
    முனைமதக் களிநல் யானை மூரிவெண் கோட்டிற் செய்த
    தனைநிகர் சீப்புக் கொண்டு தாழ்குழல் ஒழுங்க நீவி
    43
    2493 வம்பவிழ் நானம் பூசி மான்மதம் அகில்சந் தாதி
    பம்புறப் புகைத்த தூமம் பரிமளங் கமழ வூட்டி
    அம்பொன்வாய் மகரந் தாழ மண்ணுறுத் தளிந்த பெண்ணைப்
    பைம்பழ மென்ன முச்சி பசும்பொன்வார் நாணிற் சேர்த்தி
    44
    2494 நகுசுடர் முத்த மாலைக் கொத்துநான் றெருத்தின் நீவித்
    திகழொளி விரிப்ப வங்கேழ் முச்சியிற் செருகி வாச
    முகையவிழ் அலங்கல் சூழ்ந்து மொய்கதிர் ஈகை மாலை
    தொகுமணி மாலை கூந்தற் பரப்பினிற் சுடரப் போக்கி
    45
    2495 ஒழுகொளி பரப்புந் தெய்வ வுத்தியும் மயிலும் மிக்க
    அழகுற வனைந்து நாப்பண் ஐதுறு கீற்றின் வெய்யோன்
    மழகதிர் கிடந்த தென்ன வயங்குகுங் குமத்தூ ளட்டிப்
    பொழிகதிர் மாசைப் பட்டம் பொலியவா ணுதலில் வீக்கி
    46
    2496 சிந்துரஞ் சேறு செய்த திருந்தெழில் திலகம் இட்டுக்
    கந்தமென் குவளை நோக்கின் அஞ்சனங் கவினத் தீட்டிக்
    கொந்தொளி முகத்தின் நாசித் திருவணி கொளுவிக் காதின்
    அந்தழல் மணியின் தோடு மவிர்கதிர்க் குழையுஞ் சாத்தி
    47
    2497 விலகிவில் லுமிழுங் கட்டு வடத்தினை மிடற்றிற் சூழ்ந்து
    நிலவுமிழ் மணியிற் செய்த வங்கதம் நெடுந்தோள் சாத்தி
    இலகொளி வாய்ந்த முன்கைக் கடகமுந் தொடியும் ஏற்றி
    அலர்கதிர் மோதி ரங்கள் வார்விரல் அமையக் கோத்து
    48
    2498 மிகக்கடி கமழ்ந்த சாந்தால் வெரிந்புறம் மெழுகிக் கையின்
    நகத்தினால் எழுதிச் சால நறுவிரைக் களபச் சேறு
    முகைத்தனம் புதையக் கொட்டி முருகுயிர் பூந்தா தப்பிப்
    புகைத்துஞ்சாந் தாற்றி கொண்டு வீசியும் புலர்த்திப் பின்னர்
    49
    2499 நித்தில மாலை துப்பு நிரைத்தபூந் தொடைமா ணிக்கக்
    கொத்துறு தாமம் பச்சைக் கோப்பமை தெரியல் வேரித்
    தொத்தலர்ப் பிணையல் செம்பொற் சுடர்விரி தொடலை யேனைத்
    தத்தொளி நீலக் கோதை தண்கதிர் எரிப்பச் சாத்தி
    50
    2500 எரிச்சிகை யெழுவ தென்ன விளங்கதிர் விரிக்கும் பைவாய்
    அரிச்சிகை மணிக ளாதி யழகுறக் கோத்த காழின்
    விரிச்சிகை கலாபங் காஞ்சி மேகலை பருமம் ஐந்துங்
    கரிச்சிகை மத்த கத்துக் கடிதடம் புலம்பச் சாத்தி
    51
    2501 அலம்புகிண் கிணிமின் காலு மவிர்பரி யாகஞ் செம்பொற்
    சிலம்புபா டகமென் றின்ன புறவடி திகழச் சாத்தி
    நலம்புனை செய்ய பஞ்சின் நறுங்குழம் பலர்ந்த கஞ்சம்
    இலம்படச் சிவந்த தாளின் ஊட்டினள் இறைஞ்சி நின்றாள்
    52
    2502 இறைவி இறைவன்பாலமர்தல்
    கலிவிருத்தம்
    தூக்குழ லுமைதிரு வடிவில் துன்னலான்
    மாக்கவின் மிகுமணி வனப்பு நோக்குதோ
    றீக்கணம் முரல்மல ரேழை யீதியான்
    ஆக்கிய அணிகொலென் றயிர்ப்பு மேயினாள்
    53
    2503 விண்ணர மடந்தையர் பலரும் வேல்தடங்
    கண்ணிணை கவர்பெரு வனப்புக் காண்தொறும்
    எண்ணருங் களிப்பினர் எம்பி ராட்டியைப்
    புண்ணியச் சோபனம் புகன்று வாழ்த்தினார்
    54
    2504 நங்கையும் நறைகமழ் நளினப் பாவைதன்
    பங்கய மலர்க்கரம் பற்றி யாங்கெழுந்
    தெங்கணும் மலர்மழை யிறைப்ப வானவர்
    மங்கல வாழ்த்தொலி மல்கப் போந்தனள்
    55
    2505 நிழலுமிழ் மணிக்குடை நீண்ட கேதனந்
    தழையொளிக் கவரிசாந் தாற்றி யாதிய
    மழைமதர்க் கண்ணர மகளிர் ஏந்தியே
    விழைதகு தொழில்முறை விளைத்து டன்செல.
    56
    2506 பாவிய வாடைமேல் நடந்து பைப்பய
    மாவணி மணவினை மண்ட பத்திடைப்
    பூவண மிசைப்பொலி புனிதன் பாங்கரின்
    ஓவியக் கொழுந்தென வுற்று வைகினாள்
    57
    2507 திருமணம்
    அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    திருத்தகும் அணைமே லண்ண லணங்குடன் திகழ நோக்கி
    உருத்திரர் முதலோர் யாருந் தொழிதெழுந் துவகை பூத்தார்
    மருத்துழா யலங்கல் மார்பன் மலரடி விளக்கப் புக்கான்
    பெருத்தபல் லண்ட மொன்றாய்ப் பிளந்தென வியங்களார்த்த
    58
    2508 பொலம்புனை கராத் தீம்பால் பூமகள் வணங்கி வார்ப்ப
    வலம்புரிக் கரத்தோ னையன் மலரடி விளக்கிப் போற்றி
    இலங்கொளிப் பட்டால் ஈரம் மெல்லெனப் புலர்த்தி யேந்தும்
    அலங்கொலிப் பாத தீர்த்தம் பருகினா னார்வங் கூர
    59
    2509 கன்னல்நெய் கனிபா லின்ன கமழ்மதுப் பருக்கம் நல்கி
    என்னையா ளுடைய கோமா னேடவிழ் கமலச் செங்கை
    தன்மிசை யுலக மீன்ற தனிமுதற் பிராட்டி யான
    கன்னிகை வைத்து நீர்பெய் தளித்தனன் கமலக் கண்ணன்
    60
    2510 கலிவிருத்தம்
    ஆர்த்தன பணிலங்கள் ஆர்த்த துந்துமி
    ஆர்த்தன பல்லியம் ஆர்த்த மங்கலம்
    ஆர்த்தன நான்மறை ஆர்த்த ஆகமம்
    ஆர்த்தன பல்கலை ஆர்த்த வாழ்த்தொலி
    61
    2511 பொழிந்தனர் வானவர் கற்பப் பூமழை
    வழிந்தன பாடலின் மதுரத் தேமழை
    இழிந்தன அடியவர் இணைக்க ணீர்மழை
    அழிந்தன வினையெலா மனைய காலையின்
    62
    2512 பங்கயக் கிழவனைப் பகர்ந்த நூல்முறை
    செங்கனல் வளர்ப்பவங் கருளிச் சேவுடை
    அங்கணன் மலைமகள் மிடற்றில் ஆரருள்
    மங்கல நாணினை வயங்கச் சாத்தினான்
    63
    2513 முண்டகக் கடவுளும் முதல்வன் ஆணையுட்
    கொண்டுவே தாகமக் குறிவ ழாவகை
    மண்டிய கொழுங்கனல் வளர்த்து வாசநெய்
    மொண்டுதூய்க் கடிவினை முற்றச் செய்தனன்
    64
    2514 மாண்டசெந் தமிழ்முனி மனக்க ருத்தொடு
    காண்டகு கவுரிதன் கருத்து முற்றின
    வேண்டிய வேண்டியாங் களிக்கும் மெய்யருள்
    ஆண்டகை விளக்கினான் போலும் அற்றைநாள்
    65
    2515 கலிநிலைத்துறை
    திரும ணத்திறங் கண்டவர் யாவருஞ் செழுந்தேன்
    பருகு வண்டென ஆனந்த வெள்ளத்திற் படிந்தார்
    உருகி யேத்தினர் கையிணை யுச்சியிற் குவித்தார்
    இருக ணீர்மழைத் தாரையின் மூழ்கியின் புற்றார்
    66
    2516 மலைக்கொ டிக்குறு கவுரமெய் வடிவும்வள் ளலுக்கு
    முலைச்சு வட்டொடு வலைத்தழும் பணியுமுன் நோக்கிச்
    சிலத்த டம்பணி வரைமிசைத் திகழ்மணக் கோல
    நிலைக்கு மற்றிது ஏற்றமிங் கெனநெடி துவந்தார்
    67
    2517 அலகி லோகையில் திலைப்பவிப் பேறெமக் களித்த
    மலைய மாமுனி வாழிய வாழியென் றுரைத்தார்
    குலவு மங்கலம் பாடின ராடினர் குழைந்தார்
    தலைவி பாகனு மவரவர் தமக்கருள் வழங்கி
    68
    2518       இறைவன் திருவுலாப் போதல்
    எட்டு மாதிரக்கரிகளும் உடல்பனிப் பெய்த
    நெட்டு யிர்ப்பெறி மதுகைவெள் விடைமிசை நீல
    மட்டு லாங்குழல் மடவர லொடுமகிழ்ந் தேறிச்
    சிட்டர் போற்றிட மறுகிடைத் திருவுலாப் போந்தான்
    69
    2519 பிளிறு வெம்மத யானையின் வெரிந்தலை பிணித்த
    குளிறு வார்மணி முரசொடு கொக்கரை முழவம்
    ஒளிறு மாமுடி வானவர் இயங்களும் ஒருங்கே
    களிறு தாங்குமெண் டிசைகளுஞ் செவிடுறக் கறங்க
    70
    2520 வாணி கோன்பணி பானுகம் பப்பெயர் வயவன்
    வாணி லாவளை யாயிரம் வாயில்வைத் தூத
    வாணன் ஆயிரங் கரங்கொடு மணிமுழா முழக்க
    மாண மத்தள மாதவன் மத்தளம் எழுப்ப
    71
    2521 காம நோக்கியை மணம்புணர் காதலன் வந்தான்
    பூமு லைச்சுவ டணிந்தருள் புண்ணியன் வந்தான்
    யாமெ லாமுய்ய வந்தவன் வந்தனன் என்னாத்
    தாம நித்திலச் சின்னமுங் காளமுந் தழங்க
    72
    2522 கீத வேய்ங்குழல் யாழிசை எங்கணுங் கிளர
    வேத ஓசையு மாகம முழக்கமும் விம்ம
    மாதர் நாடக நூல்முறை மடந்தையர் நடிப்பப்
    போத விண்ணவர் பூமழை வியனிலம் போர்ப்ப
    73
    2523 வீதி வாய்த்திரு விழாவணி தொழுதிடப் போந்த
    பேதில் பேரிளம் பெண்முடி வாயபல் பருவ
    மாதர் யாவரும் நாணொடு வளைகலை தோற்றுக்
    காதல் வேள்சிலைப் பூங்கணை மாரியிற் குளிப்ப
    74
    2524 புதிய சாமரை வெண்குடை பூங்கொடி மிடைய
    எதிரில் கொள்கையின் நகர்வலங் கொண்டெழுந்தருளி
    மதுர மென்மொழி மங்கல வாழ்த்தொலி மலியக்
    கதியி லார்க்கெலாம் இன்னருட் காட்சிதந் தளித்து
    75
    2525       இறைவன் தேவர்கட்கு வரமளித்தல்
    மீண்டு கோயிலி னுள்ளெழுந் தருளிமெல் லணைமேல்
    மாண்ட மெல்லியற் பனிவரை யணங்கொடும் வைகி
    ஆண்டு நின்றமா லயன்முதல் யாரையும் நோக்கி
    ஈண்டு நீர்வரம் வேண்டுவ கொண்மினென் றிசைத்தான்
    76
    2526 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    இருமுது குரவர் பாதம் இமையவர் வணங்கி யிந்தத்
    திருமணங் காண்டல் பெற்றேம் உய்ந்தனந் திரைநீர் வைப்பின்
    மருவினர் வதுவை செய்யும் இடந்தொறும் மன்னி யாங்காங்
    கிருநலம் உதவல் வேண்டும் இவ்விரு வீரு மென்றார்
    77
    2527 இவ்வரம் அளித்தேங் காஞ்சி இருநகர் காவல் பூண்டு
    செவ்வனிங் குறைமின் என்று சிவபிரான் பணித்த லோடும்
    அவ்வருள் சென்னி மேற்கொன் டகமகிழ்ந் திமையோ ரெல்லாங்
    கௌளவைநீர் காஞ்சி மூதூர் காவல்கொண்டிருந்தா ரங்கண்
    78
    2528 அரந்தைதீர் கவுரி கூற்றில் தோன்றிய அணங்கும் என்னை
    வரைந்துகொண் டருண்மோ வென்று வணங்கிநின் றிரப்ப அந்நாள்
    கரந்தைவார் சடையோன் மன்றல் முடித்துநீ கச்சி மூதூர்
    புரத்திவ ணுறைதி துர்க்கா யென்றருள் புரியப் பெற்று
    79
    2529 கவுசிகீச்சரம்
    கன்னிகாப் பெனும்பே ரெய்தக் கவுசிகி மடந்தை காஞ்சிப்
    பொன்னகர் காவல் பூண்டு பொங்கொளிக் கவுசி கீசன்
    தன்னையங் கிருவிப் பூசை தழைத்தபே ரன்பி னாற்றி
    இன்னல்தீர்ந் துலகம் உய்ய இருந்தனள் இருக்கும் நாளில்
    80
    2530 சும்பனே நிசும்பன் என்போர் உலகெலாந் துள்ள நோக்கி
    அம்புயக் கடவுள் போந்தங் கண்ணலுக் கியம்பி வேண்ட
    எம்பிரான் அருளாற் கன்னி விந்தவெற் பெய்தி வைகி
    வெம்புவா ளவுணர் தம்மைச் செகுத்துமீண் டினிது வாழ்ந்தாள்
    81
    2531 பகர்பெரு வளஞ்சால் இந்த மன்றலைப் பண்பு கூர
    அகனமர்ந் தேத்தி னோர்கள் கண்டவர் அறையக் கேட்டோர்
    தகவுற நினைந்தோர் எல்லாந் தையலார் மன்றல் வாய்ந்து
    புகலரும் பரமா னந்த மன்றலும் பொருந்தி வாழ்வார்
    82

    ஆகத் திருவிருத்தம் 2531
    ----------

    63. விம்மிதப்படலம் (2532-2553)

    2532 கலிநிலைத்துறை
    சாம கண்டர்தம் ஆணையால் அகிலமுந் தழைப்பக்
    காம நோக்கியெண் ணான்கறங் கரிசற வளர்க்கும்
    நாம நீர்வயற் கச்சிமா நகர்வயின் அளவில்
    சேம விம்மிதம் உள்ளன சிலவெடுத் திசைப்பாம்
    1
    2533 தெள்ளொ ளிக்கதிர்ப் பன்மணித் திரளெலாஞ் செறியப்
    பள்ள நீர்க்கடல் ஆகர மாகிய பரிசின்
    வெள்ள வேணியர் அருளினால் அற்புத விளைவென்
    றுள்ள வைக்கெலாம் உறைவிட மாயது காஞ்சி
    2
    2534 அற்புத இலிங்கங்கள்
    தீண்டில் யாவையுஞ் செய்யபொன் னாக்குவ திறலின்
    மாண்ட சித்தர்கள் எண்ணிலர் வழிபடப் படுவ
    வேண்டி லென்னவு மளிப்பன மெய்த்தவ முடையோர்
    காண்ட கும்பல விலிங்கமக் கடிநக ருளவால்
    3
    2535 ஒருத னிப்பொருள் இருதிற னாகியுவ் விரண்டும்
    ஒருமை யுற்றிடும் வியப்புமங் குள்ளது விரிக்கில்
    ஒருப ரம்பொருள் சிவனொடு சத்தியென் றிரண்டாம்
    ஒருமை யுற்றிடு முமையவள் கம்பரைத் தழுவி
    4
    2536 இருமை யோர்பொரு ளெண்ணில வாதலு மெண்ணில்
    பொருள்கள் ஒன்றெனத் திகழ்தலு முடைத்தது புகலின்
    ஒருசி வச்சுடர் பற்பல வடிவுகொண் டுறையும்
    மருவு பன்மறை யொருதனி மாவென் வயங்கும்
    5
    2537 பதினோரற்புதம்
    மற்று மூன்றிடம் வேதிகை வயல்கள்நாற் றவிசு
    பொற்ற ஐந்தருத் தடமறு புட்களேழ் பொதியில்
    பற்று மெண்பொய்கை யொன்பது சிலைபொழில் பத்தாங்
    கொற்ற மன்ருபத் தோடொரு கூவலுங் குலவும்
    6
    2538 மூன்றிடங்கள்
    ஒன்று பல்பவத் தாயரைக் காட்டிடு மொளிசேர்
    ஒன்று பல்பவத் தாயரை வேண்டுறிற் காட்டும்
    ஒன்றுபல்பவக் கிளைஞரோ டுரைபயில் விக்கும்
    என்று மூவகைத் தானமவ் விருநகர் உடைத்தால்
    7
    2539 மூன்று தெற்றிகள்
    ஊங்க ணைந்தவர்க் கமுதுநீர் உதவிடு மொன்று
    பாங்கின் வேட்டன யாவையும் பயந்திடு மொன்று
    மூங்கை பேசவும் பேசினோன் மூங்கைமை யுறவும்
    ஆங்க ளிப்பதொன் றாகமுத் தெற்றியும் உளவால்
    8
    2540 மூன்று வயல்கள்
    மீள மீளநெல் லரிதொறும் விளைவதோர் பழனம்
    நாளின் வித்துமன் றேபயன் நல்குமோர் கழனி
    தாளின் ஏருழ வின்றியே தகும்பயிர் விளைக்கும்
    கோள தொன்றென வயல்கள்மூன் றுள்ளன குறிக்கில்
    9
    2541 நான்கு தவிசுகள்
    எண்சீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    தன்பகுப்பின் மூவரொடு முனிவர் விண்ணோர்
          பழிச்சிடவாழ் சதுமுகனைக் காட்டு மொன்று
    தன்பகுப்பின் மூவர்திரு முதலோர் சூழத்
          திருமாலைச் சார்ந்தோர்க்க்குக் காட்டு மொன்று
    தன்பகுப்பின் மூவரொடு கணங்கள் போற்றுந்
          தழற்கால ருத்திரனைக் காட்டு மொன்று
    தன்பகுப்பின் மூர்த்திகளோ டென்றூழ் காட்டுந்
          தவிசொன்றா மடங்கலணை நான்கு மன்னும்
    10
    2542 ஐந்து தருக்கள்
    ஓவாமை யமிழ்தொழுக்கும் பொலம்பூச் சூதம்
          தன்னிழலைப் பிறர்க்குதவாக் காஞ்சி யொன்று
    பூவாது காயாது கனிகள் நல்கும்
          பூம்புளிபல் வகைப்போதுந் தரும தூகம்
    தாவாத செம்பொன்மல ரத்தி யென்றா
          சாற்றரிய தெய்வதமாத் தருக்கள் ஐந்துந்
    தேவாதி தேவரினி தமருங் காஞ்சித்
          திருநகரி னிரும்பூது திகழ வோங்கும்
    11
    2543 ஐந்து தடாகங்கள்
    எல்லியிடைப் பங்கயமும் பகற்கா லத்தின்
          இருங்குமுதச் செழும்போது மலர்ந்து தீந்தேன்
    பில்குவதொன் றொருகாம்பின் முளரி மூன்று
          பிறங்குபுனல் தடமொன்று குளித்தோ ரெய்த
    வல்லைவா னரத்துருவம் அளிப்பதொன்று
          மூழ்கினோர் மாற்றார்க்குக் கொடிய தீமை
    நல்குவதொன் றாடினோர் உற்றார்க் கின்ப
          நலந்தருவ தொன்றெனலாந் தடாக மைந்தே
    12
    2544 ஆறு பறவைகள்
    பெய்யாத காலத்தின் அகவிக் கொண்மூ வருவிக்கும்
          பெருமஞ்ஞை மறைநூ லெல்லாம்
    எய்யாமை யின்றியுணர் கிள்ளை யேனைக்
          கணிதநூல் எனைத்துமெடுத் துரைக்கு மாந்தை
    நையாது முழுதுணர்ந்த கபோதம் பாடு
          நல்லிசைநூ லவைவல்ல நலஞ்சேர் பூவை
    பொய்யாது வேட்டவெலாம் வழங்குநேமிப்
          புள்ளுமென அறுபறவை பொருந்து மாங்கண்
    13
    2545 ஏழு பொதியில்கள்
    வானாடர் வார்த்தைசெவிப் புலனாம் ஒன்றின்
          மதகரியை முயலூக்கித் துரக்கு மொன்றின்
    மேனாகர் உலகுவிழிப் புலனாம் ஒன்றின்
          மேவினர்க்குத் திசைமயக்கம் எய்து மொன்றில்
    கானார்நெய் யின்றிவிளக் கெரியு மொன்றில்
          பாதலத்தோர் கழறுமொழி கேட்கு மொன்றில்
    ஆனாது துந்துமிகள் முழங்கு மொன்றில்
          ஆகவேழ் பொதுத்தானம் வயங்கு மாலோ
    14
    2546 எட்டுப் பொய்கைகள்
    மூழ்குநர்க்குப் பொன்னுருவம் அளிக்கு மொன்று
          முழுமணியேர் தருமொன்று விண்ணோர் கோமான்
    வாழ்வளிக்கு மொன்றுமனக் கினிய வெல்லாந்
          தருமொன்று வேண்டியதை வழங்கு மொன்று
    வீழ்தகைத்தா மெய்ஞ்ஞான மளிக்கு மொன்று
          வீடுதவு மொன்றுவினைப் பிணிநோய் முற்றும்
    பாழ்படுத்து மொன்றென்ன மலங்கள் மாற்றும்
          பனிமலர்ப்பூம் பொய்கையிரு நான்கு மேவும்
    15
    2547 ஒன்பது சிலைகள்
    தீண்டினரைத் தேவாக்கு மொருகல் பாம்பின்
          கடிவிடந்தீர்த் திடுமொருகல் சித்தி யெல்லாம்
    ஆண்டளிக்கு மொருகலுயி ருதவு மோர்கல்
          வழக்கனைத்தும் நடுவாய்நின் றறுக்கு மோர்கல்
    மூண்டபிணித் தழும்புறுபுண் மாற்று மோர்கல்
          மொய்யொளிமெய்த் துணியுறுப்பைப் பொருத்து மோர்கல்
    ஈண்டியதீ வினையிரிக்கு மோர்கல் ஞானந்
          தருமொருகல் எனச்சிலைக ளொன்ப தோங்கும்
    16
    2548 ஒன்பது பொழில்கள்
    ஒன்றினோர் பெறக்கனக மாரி யொன்றில்
          இரசதமா மழை யொன்றில் முத்து மாரி
    ஒன்றிலொளிர் குருவிந்த மாரி யொன்றில்
          வயிரமழை யொன்றில்வயி டூய மாரி
    ஒன்றிலொளி விடும்புருட ராக மாரி
          யொன்றிலடற் புள்ளேற்றுப் பச்சை மாரி
    ஒன்றினிலிந் திரநீல மாரி யொன்றில்
          பொழியுமலர்ப் பொழிலிவையொ ரொன்ப தோங்கும்
    17
    2549 பத்து மன்றங்கள்
    சொல்லருமா பாவியுறின் மூங்கை யாக்குஞ்
          சோரர்களை மருளுறுத்துங் கல்வி தேற்றும்
    பல்வகைய வடிவுதவுஞ் சாவா மேன்மை
          பாலிக்கும் பாதலஞ்சேர் பிலத்தைக் காட்டும்
    வல்லவர்க்குந் திசைமயக்கும் பொன்மா ணிக்க
          மழைபெய்யும் பகலிரவு மாறாக் காட்டும்
    செல்லுநரைப் பிறர்காணா வியப்புச் செய்யும்
          இவைமன்றம் ஒருபதெனத் திகழு மாலோ
    18
    2550 பதினொரு கூவல்கள்
    தயிர்க்கூவல் பாற்கூவல் நறுநெய்க் கூவல்
          மதுக்கூவல் செழுங்கருப்புச் சாற்றுக் கூவல்
    மயக்கமற முத்திநெறி துறக்க மார்க்கம்
          மற்றுலகின் கதிகாட்டும் மும்மைக் கூவல்
    வியப்பெய்த நிழல்பிணிக்குங் கூவல் பாரின்
          வித்தின்றி நாறுசெய்யும் விரிநீர்க் கூவல்
    அயர்ப்பின்றி அங்கணைந்தோர் மீளச் செய்யும்
          அருங்கூவ லொடுங்கூவல் பதினொன் றாமால்
    19
    2551 செக்கு- சிலை - சிலம்பொலி
    தன்னிடையெள் ளினைப்பெய்யின் மற்றோர் ஞாங்கர்த்
          தயில மெழச் செய்வதொரு செக்கு முண்டு
    மன்னுயிர்செய் வினைப்பயனைத் தாமே நல்குஞ்
          சிலையொன்று சிலைப்பாவை யொன்று மன்னுங்
    கன்னிமதிற் காஞ்சிநகர் காவல் பேணுங்
          கருமேனி வயிரமாக் கடவுள் பாத
    நன்னடனச் சிலம்போசை இடைய றாது
          நானிலத்தோர் வியப்பெய்தக் கேட்கும் ஓர்பால்
    20
    2552 இன்னனவாம் அதிசயங்கள் மற்றுமுள்ள எல்லை
          யிலையவை முழுது மறிவார் யாரே
    முன்னுகத்தின் எல்லார்க்குங் காட்சி யெய்தும்
          மூண்டகொடுங் கலியுகத்திற் படிமை வாழ்க்கை
    மன்னினோர் சிலர்க்கன்றித் தோன்றா முத்தி
          மருவினர்க்கு மேலுலகின் வைத்த வண்ணம்
    அன்னமலி வயற்காஞ்சி வரைப்பின் வாழ்வார்
          அகங்களிப்பக் கண்ணுதலார் அமைத்த வாகும்
    21
    2553 இங்குரைத்த மேன்மையெலாங் கண்டுங் கேட்டு
          மிந்நகரிற் கொடுந்தீமை யிழைப்பா ராயின்
    அங்கவரே கயவரெனப் படுவ ரந்தோ
          அறிவின்றி அறியாதுஞ் செய்த பாவப்
    பங்கமெலா மொழிவெய்து மறிந்து செய்யிற்
          பாற்றரிதா மாதலினாற் பயனும் வேண்டி
    உங்குறைவோர் தத்தமக்கு விதித்த வாற்றா
          னொழுகியே கம்பரருட் குரிய ராவர்
    22

    ஆகத் திருவிருத்தம் 2553
    ---------

    64. ஒழுக்கப்படலம் (2554-2621)

    2554 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    மாதரை யெல்லாம் வீழும் மடவனும் ஈன்ற தாயைக்
    காதல னாகா னச்சீர்க் கடியனுஞ் சிவன்வாழ் வைப்பிற்
    பாதகம் புரியல் காஞ்சிப் பதியிடைச் சிறிதுஞ் ச்ய்யல்
    ஓதிய விதியி னாறே வொழுகுதல் முறைமைத் தாமால்
    1
    2555 செந்துவர் படரு மாழித் தினகர னெழுமுன் கன்னல்
    ஐந்தென வெழுந்து வெண்ணீ றணிந்துயர் மாவின மூலத்
    தெந்தையைக் காமநோக்கி னிறைவியை நினைந்து போற்றிப்
    புந்தியி னுறத்தான் செய்யும் பொருளறம் சிந்தை செய்து
    2
    2556 கரகமுந் தண்டும் மற்றுங் கரந்தழீஇக் காம ரூர்க்கு
    நிருதியிற் படர்ந்து காதில் நீண்டமுப் புரிநூலேற்றித்
    தரணியிற் திருணம் இட்டுச் சந்திகள் பகல்வ டக்கும்
    இரவுதென் பாலும் நோக்கி யிருந்திரண் டியக்கம் நீத்து
    3
    2557 குறியிடக் கரத்துப் பற்றிக் குறுகிநீர் முகந்திட் டோர்கால்
    வெறிகமழ் புனலான் மண்ணாற் குறியினை விழுமி தாக்கி
    நிறையமண் முக்கா லிட்டுக் குதங்கழீஇக் கழுவு நீள்கைக்
    கிறுதியி னீரைங் காலு மிருகைசேர்த் தேழு காலும்
    4
    2558 அடியெழு காலும் பூசி யறலினாற் சுத்தி செய்க
    இடனுடை யில்லோர்க் கீதா மிரட்டிமும் மடங்கு நாற்றி
    கடனறி பிரம சாரி காட்டகத் துறைவோன் மற்றைக்
    கெடலருந் துறவி யின்னோர் கெழுதக வியற்றல் வேண்டும்
    5
    2559 கொணர்வுறு நீர்வாய்ப் பெய்து கொப்புளித் திருகால் தூய்மை
    அணையநீர் குடித்துப் பின்னர் அணிவர லுறுப்புத் தீண்டல்
    இணைவிழைச் சுணவு மாற்றீ ரியக்கமுற் றிடில்நா லெண்கால்
    இணையிலீ ரெண்கா லெண்காற் கொப்புளித் திடுதல்வேண்டும்
    6
    2560 சலமலம் விடுக்கும் போதுந் தையலார் கலவிப் போதும்
    குலவெரி வளர்க்கும் போதும் வெண்பல்கோல் தின்னும் போதும்
    உலவுநீர் குடையும் போதும் உணவினும் பேசல் செய்யார்
    மலவலி துரக்கு மெங்கோன் வகுத்தநூல் முறையின் நிற்போர்
    7
    2561 விதித்தகோல் தின்று தூய மென்புனல் படிந்து மேனி
    கதிர்ப்பநீ றணிந்து சந்திக் கடன்புரிந் துறுபே ரன்பின்
    முதிர்ச்சியி னிலிங்க பூசை நாள்தோறும் முட்டா தாற்றித்
    துதித்தனர் காலந் தோறு மேகம்பந் தொழுது போற்றல்
    8
    2562 இம்முறை யொழுக்கின் மாறா தியங்குறும் பிரம சாரி
    செம்மணி வடிவிற் கம்பர் திருவருள் கிடைத்தல் வேண்டி
    மம்மரில் குரவன் மாடே மறையெலாம் முறையி னோதல்
    மும்மறை யிரண்டொன் றானும் முற்றுறப் பயிறல் வேண்டும்
    9
    2563 மடங்கலிற் கன்னி தன்னின் மதிநிறைந் துறுநாள் ஓதத்
    தொடங்குக மகரத் தந்நாள் துகளற முடிக்க மீண்டு
    மடங்கரும் வெண்கேழ்ப் பக்கத் தோதுக அங்க மாதி
    உடங்குதேய்ப் பக்கத் தோதல் விலக்குநாள் ஓதல் வேண்டா
    10
    2564 செவ்விநாண் உடையே தண்டந் திகழ்முந்நூல் உத்த ரீயம்
    அவ்வயர் தமக்கு வெவ்வே றருமறை விதித்த வாற்றால்
    எவ்வமில் மறையோ ராதி மூவரும் இயல்பிற் கொள்க
    செவ்வழல் விதியி னோம்பி யணிகவத் திருவெண் ணீறே
    11
    2565 முன்னிடை கடையின் ஒன்றப் பவதிச்சொல் மொழிந்து பார்ப்பார்
    மன்னவர் வணிகர் பிச்சை யேற்பது மரபா மாயுள்
    முன்னுறு மிளையர் தம்மின் மூத்தவர்ப் பணிக தாழ்ந்த
    பின்னவர் தமக்கு மூத்தோர் வாழ்த்துரை பேசல் வேண்டும்
    12
    2566 ஓதிய பிரம சாரி யொழுக்கினில் வழாது நின்று
    மூதரு மறைநூல் கற்றோர் முனிவர்தங் கடனில் தீர்ந்து
    வேதமா மூலத் தெங்கோன் திருவருள் மேவப் பெற்றுப்
    பேதமில் பெருவீட் டின்பப் பேற்றினுக் குரிய ராவார்
    13
    2567 வேறு
    பின்னவர்கள் பற்றிகந்து பத்தியினால் திருக்காஞ்சிப் பேரூர் வாழ்க்கை
    மன்னுதல்வேட் டனராயி னேகம்பன் றனக்கணித்தா மிருக்கை வைகிப்
    பன்னருஞ்சீர்க் கண்டிகைநீ றுடல்வயங்கச் செய்பணிகள் பலவு மாற்றித்
    துன்னியமாந் தருமூலச் சுடரொளியை முட்டாது தொழுது வாழ்வார்
    14
    2568 கலிவிருத்தம்
    வற்றரு மறையவ்வா றோதி வாழ்க்கையிற்
    பற்றில னாயிடிற் குரவன் பாலென்றும்
    உற்றினி துறைகபற் றுடைய னேயெனில்
    பெற்றியி னருட்குரு விசைவு பெற்றரோ
    15
    2569 கடவுளர் பிதிரர்தங் கடன்கள் நீக்குவான்
    வடுவறு மிலக்கணம் மாண்ட கற்பினின்
    மிடலுடைக் கிழத்தியை விதியின் வேட்டுப்பின்
    நெடுமனை வாழ்க்கையின் ஒழுகல் நீதியே
    16
    2570 கருதுமுப் பதிற்றிரு கவள மென்பதம்
    இருபொழு துண்டலும் எச்சம் ஐவகை
    புரிதலும் விதித்தநாள் மனைவி பூண்முலை
    மருவலும் இனையவும் இவர்க்கு மாணுமே
    17
    2571 ஓதெரி சமிதையின் ஓம்பல் தெய்வமாம்
    ஏதமில் பிதிரருக் கீதல் அன்னதாம்
    பூதருக் கிடுபலி பூத எச்சமே
    வேதியர்க் கோதனம் வீசல் மானிடம்
    18
    2572 பெருமறை ஓதுதல் பிரம எச்சமிவ்
    விருமகம் ஐந்தனுட் பிரம எச்சந்தான்
    திருமிகச் சிறத்தலில் தெய்வ வேதியர்
    ஒருதலை யாகயீதோம்பல் வேண்டுமால்
    19
    2573 வைகறை எழுந்துசெய்வினைகள் மாண்டகச்
    செய்துமா நகர்ப்புறத் தொழுகுந் தெய்வநீர்
    எய்தினர் குடைந்துவெண் டுகிலி ரண்டுடுத்
    தைதுறு கண்டிகை நீற ணிந்துபின்
    20
    2574 வண்புதல் தருப்பைமேல் வைகி மும்முறை
    ஒண்புனல் வேதங்கள் உவப்ப ஆசமித்
    தெண்பெற வாய்துடைத் தியல்பில் தீண்டியே
    பண்பயில் மறைகளைப் படித்தல் வேண்டுமால்
    21
    2575 மாதவப் பேற்றினான் மறைகள் அண்ணலைச்
    சூதமாய் நிழற்றலின் தொல்லை யேகம்ப
    நாதனுக் கினியதிப் பிரம நன்மகம்
    மேதகு மறங்களுள் மிக்க தாகுமால்
    22
    2576 ஆற்றலுக் கியையவெவ் வளவைத் தாயினும்
    போற்றரு மறையினைப் போற்றி மேதகச்
    சாறுகா யத்திரி சதவு ருத்திரம்
    ஏற்றவைந் தெழுத்திவை விதியின் எண்ணியே
    23
    2577 அனைத்தினும் நிறைந்துறை அடிகள் பூசனை
    தனக்குறு திருப்பள்ளித் தாமங் கொய்துபோய்
    மனைத்தலை வைத்துமேல் வாழ்க்கைக் கேய்ந்தன
    எனைத்துள கருமமும் இயல்பின் நாடியே
    24
    2578 கதிரவன் உச்சியி னணுகுங் காலையின்
    முதுசிவ கங்கைநீர் முறையின் மூழ்குபு
    மதியுறு நியதிகள் முடித்து மாநிழல்
    அதிபனை முறையுளி அனைந்து போற்றியே
    25
    2579 மீண்டுதன் மனைவயின் மேவித் தற்பொருட்
    டீண்டிய அருட்குறி யிறைவன் அர்ச்சனை
    பூண்டபே ரன்பினிற் புரிந்து பூசனைக்
    காண்டுறுப் பெனப்படும் அழலு மோம்பியே
    26
    2580 அறமுதல் இழிஞரீ றான வற்றினுக்
    குறுபலி யுதவியூங் கெச்சம் ஐவகை
    முறையுளி யாற்றியவ் வேலை முன்னிய
    பெறலரு விருந்தினர்ப் பேணி யூட்டியே
    27
    2581 நீத்தவர்க் கையமும் நேர்ந்து நோயினர்
    வாய்த்தவெஞ் சூல்முதிர் மகளிர் பிள்ளைகள்
    மூத்துறு கிழவரை முந்த ஊட்டிப்பின்
    ஏத்துறு கிளிஞரோ டுண்டல் ஏயுமால்
    28
    2582 எழுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கங்கைவார் சடிலக் கடவுளை நினைந்து
          கறிதயிர் நெய்யுட னாவி
    அங்கியை யெழுப்பி யாகுதிச் செய்கை
          யாகமுப் பதிற்றிரு கவளம்
    பங்கமில் விதியா லுண்டுகை பூசிப் பாகடை
          தின்றதன் பின்னர்ப்
    பொங்குபே ரன்பின் ஒக்கலோ டமர்ந்திப்
          புராணமே கேட்டிடல் வேண்டும்
    29
    2583 நான்மறைப் பொருளாய்க் கதைக்கெலா
          மிடனாய் நாற்பயன் உதவுமே கம்பன்
    மேன்மையுங் காம நோக்குடை யிறைவி
          மேன்மையும் விளக்குவ திதுவே
    நூன்முறை வருண நிலைகளின் ஒழுக்கம்
          நுண்ணிதின் தெரிப்பது மிதுவாம்
    பான்மையாற் காஞ்சிப் புராணமே
          நாளும் பயில்வுறக் கேட்பது மரபால்
    30
    2584 அலர்கதிர் என்றூழ் மறைந்திடுங் காறும்
          ஆன்றவர் படித்திடக் கேட்டுக்
    கலவுசீர் அந்தி செய்கடன் முற்றிக்
          கோயிலைக் குறுகி யேகம்பத்
    தலைவனைத் தொழுது மனைவயி னணுகிச்
          சமிதையின் அங்கிவேட் டமர்ந்து
    பலருடன் அருந்தி மனைவியோ டிரவிற்
          பள்ளியின் மேவுதல் விதியே
    31
    2585 தருக்குறு வனப்பிற் பிறர்க்குரி யவரைத்
          தவ்வையில் தங்கையிற் காண்க
    உருத்திர கணிகை மகளிரைத் தாயின்
          உன்னுக வயிணவ மடவார்
    அருப்பிளங் கொங்கைத் தாதிகள் மாட்டும்
          அன்னதே யாகலிற் புணர்ச்சி
    விருப்பினை அவர்பால் மறப்பினும் எண்ணல்
          ஓம்புக நன்னெறி விழைவார்
    32
    2586 இருட்சுரி கருமென் மலர்க்குழல் மனையா
          ளிளமுலைப் போகமும் மகவின்
    பொருட்டெனக் கொண்டே விலக்குநாள்
          ஒழித்துப் புணர்ந்தபின் நீங்கிவெம் பாந்தள்
    அரைக்கசைத் தருளும் அடிகளீ ரடியும்
          அகந்தழீஇத் துயிலுக மற்றீங்
    குரைத்தவா றென்றும் ஒழுகுநர்
          எங்கோன் திருவருட் குரியவ ராவார்
    33
    2587 கச்சிமா நகரிற் கம்பநா யகன்முன்
          கரிசறுத் தான்றவர் முகப்ப
    அச்சுவம் ஆடை ஊண்முதல் தானம்
          ஆதரித் தியைந்தவை யளித்தல்
    பொச்சமி லவ்வக் கொடைப்பெரும்
          பயனொன் றனந்தமாய்ப் பொலியுமவ் வரைப்பின்
    நச்சிமெய் யுணர்வு கொளுத்துவோன்
          வீடு நணுகுமேம் பட்டதித் தானம்
    34
    2588 ஓதல்வேள் வீகை ஓதுவித் திடல்வேட்
          பித்தலேற் றலுமுறும் மறையோர்க்
    காதியின் மூன்றோ டளித்திடல் ஊர்தி
          படைத்தொழில் அரசர்க்குரிய
    ஆதியின் மூன்று வாணிகம் பசுஏர்
          வணிகருக் காகுமங் கவற்றுள்
    ஆதியின் மூன்றும் அல்லவை முறையே
          அவ்வவர் விருத்திகட் காமால்.
    வேள்வி + ஈகை=வீள்வீகை. விருத்தி -பிழைப்பு
    35
    2589 இருதமோ டமிர்த விருத்தியும் ஆன்றோர்க்
          கிசைவன மிருதமும் ஆகும்
    தருபிர மிருதஞ் சத்தியா நிருதம்
          தழுவலும் ஒன்றுநாய் விருத்தி
    ஒருவலே வேண்டும் உஞ்சநல்
          விருத்தி இருதமாம் ஒன்றிர வாமால்
    வருவதே அமிர்தம் இரந்துறல்
          மிருதம் உழவின்வந் துறல்பிர மிருதம்
    36
    2590 சத்தியா நிருதம் வாணிக விருத்தி
          தாழ்வுறுஞ் சேவகஞ் செய்யல்
    வைத்தநாய் விருத்தி யாதலி னதனை
          மாற்றியே யிருபிறப்பாளர்
    ஒத்ததோர் தூய விருத்தியால் தம்மை
          யோம்பிமெய்ந் நூல்பல பயின்று
    தத்தமக் குரிய நியதியின் ஒழுகித்
          தங்குதல் மரபெனப் படுமால்

    37, 37 செயுட்களில் விருத்திகல் கூறப்பட்டன. அவை ஆறு வகைப்படும். இருதம்,
    அமிர்தம், மிருதம், பிரமிருதம், சத்தியாநிருதம், நாய்விருத்தி என்பன அவ்வாறு
    விருத்திகள். அவைகளீல் அந்தணர் முதலிய மூவருக்கும் முதலிரண்டும் உத்தமம்.
    மூன்றாவது மத்திமம். நான்கு ஐந்து அதமம். ஆறாவது விலக்கப்பட்டது.
    இருத்மாவது, உஞ்சவிருத்தி. உஞ்சவிருத்தியாவது, அறுக்கப்பட்ட வயல்களில்
    சிந்திக்கிடப்பவற்றைச் சேர்த்துப் பிழைத்தல். அமிர்தமாவது, யாசிக்காமல்
    வருவது. மிருதமாவது, இரத்தலால் வருவது. பிரமிருதமாவது, உழவினால் வர்வது.
    சத்தியா நிருதமாவது, வாணிகத்தால் வருவது. நாய்விருத்தையாவது,
    ஒருவரிடத்தில் சேவகம் செய்வதால் வருவது என்பதாம்.
    37
    2591 கைசெவி சென்னி கழுத்தினெப் போதுங்
          கண்டிகை யணிதல் வெண்ணீறு
    மெய்யெலாம் பூசி யைந்துமூ விடத்தும்
          விலங்குமுப் புண்டரம் பொறித்தல்
    வைதிக நிலையோர் மரபென மறைநூல்
          வகுத்திடும் ஆதலின் இவற்றைக்
    கைவிடா தென்றுங் கடைப்பிடித் திடுக
          இகழ்ந்திடிற் கடையரே யாவார்.
    விலங்கு- துலங்கு
    38/tr>
    2592 வைதிக சைவ நெறிகளைப் பற்று
          மாண்பிலாச் சூத்திரர் முதலோர்க்
    கைதுமீப் போய புண்டர மாதி
          அணியலாம் ஏனையர்க் காகா
    மெய்திகழ் மறைகள் ஆகமம்
          விதித்த கருமமற் றினையன பிறவும்
    உய்தியை வேட்டோர் ஆசரித்
          தொழுகி விலக்கின ஒழிவது முறையே.
    மாண்பு- புண்ணியம். மாண்பில் ஆ சூத்திரர்.- மாண்பினை உடைய சூத்திரர்.
    அப்புண்ணியத்தில் மனம் பற்றுடைய சூத்திரர்க்கே திருநீறு கண்டிகைகள் ஆம் என்றவாறு
    39
    2593 தவத்தினாற் செருக்கல் கண்டது விளம்பல்
          பொய்யுரை சாற்றுதல் ஐந்தும்
    அவித்த அந்தணரை இகழுதல் யாதும்
          அளித்தது புகழ்ந்தெடுத் துரைத்தல்
    எவற்றினை யானுங் கொலைசெயல்
          பிறர்பால் இடுக்கணை யுறுத்துதல் குறளை
    செவிப்புகப் புகறல் பூப்புடை மனையைத்
          தீண்டலும் வழுவெனப் படுமால்
    40
    2594 மனைவியோ டுண்டல் அவளுடன் துயிறல்
          மனைவியா வித்துழிப் பசிப்பில்
    வினையிகந் தியல்பான் இருப்புழி உண்ணும்
          வேலையும் ஆங்கவட் பார்த்தல்
    கனைகதிர்த் தேவைக் கிழக்கெழுங் காலை
          மேற்கடற் பால்விழுங் காலைப்
    பனிவிசும் புச்சி யுற்றிடுங் காலைப்
          பார்த்தலும் பழுதெனப் படுமால்.
    41
    2595 உடையொழிந் திருநீ ராடுதல் ஆடை
          ஒன்றுடுத் துண்டலீ ரியக்கம்
    நடைவழிச் சாம்பர் ஆனிலை தீநீர்
          நள்ளுற விடுதல் ஆங்குமிழ்தல்
    உடையிலா மாதை நோக்குதல் இருகால்
          ஒளிர்ந்த செங்கனலிடைக் காய்ச்சல்
    இடையுறும் அந்தி வேலையின் அருந்துதல்
          இவைகளும் விலக்கெனப் படுமால்.
    ஈரியக்கம்- மலசலம் கழித்தல்
    42
    2596 இந்திர திருவில் விசும்பிடை நோக்கி
          ஏனையர்க் கறிவுறக் காட்டல்
    நிந்தையின் வாளா பேரிகல் விளைத்தல்
          கையிணை குவித்துநீ ரருந்தல்
    செந்தழற் கடவுள் வான்பசு பார்ப்பார்
          தேவர்கள் ஞாயிறு குரவர்
    இந்துவின் முன்னர் இச்சையா றிருத்தல்
          இன்னவுந் தீங்கெனப் படுமால்.
    இச்சையாயிருத்தல்- அடக்கமின்றி மனம்போனபடி இருத்தல்
    43
    2597 கேழுகிர் உரோமந் துணித்திடல் உகிராற்
          பல்லினைக் கிளைத்திடல் தனியே
    பாழ்மனைத் துயிறல் கண்படை எழுப்பல்
          முடிவட பாலின்வைத் துறங்கல்
    ஆழ்துரும் பொடித்தல் ஓட்டினை யடித்தல்
          தனிவழிச்செலல் பிறரணிந்த
    காழகஞ் செருப்பு முதலிய வணிதல்
          இனையவுங் கடிந்திடப் படுமால்
    44
    2598 அறக்கடை மிகுமூர் பெரும்பிணி யுறுமூர்
          அமரிழி குலத்தவர் பதிதர்
    மறக்கொடுந் தொழிலோர் துவன்றுமூர்
          வைகல் வரையிடை நெடும்பொழு துறைதல்
    இறப்பரு மிசும்பி னேறுதல் இழிதல்
          இளவெயிற் காய்தல்நீ ராடா
    துறப்பெருஞ் சிவலிங் கார்ச்சனை புரியா
          துண்டலும் வழுவெனப் படுமே.
    இறப்பரும் - நடத்தற்கரிய . இசும்பு- வழிக்குடையவை
    45
    2599 பூத்தவள் பதிதன் இழிஞனை அழத்தைப்
          புத்தரைத் திகிரிமேற் பொறித்த
    மூர்த்தியைத் தீண்டல் காண்டலும்
          விலக்கே இலங்குமுப் புண்டர மின்றி
    மீத்திகழ் வடிவம் முதலிய பொறித்த
          வேதியர் முகத்தினை மறந்தும்
    பார்த்துளோர் கம்பத் தலைவனைப் படர்ந்து
          கண்ணுறின் நண்ணுவர் தூய்மை.
    திகிரிமேற் பொறித்த மூர்த்தி- அருகன்
    46
    2600 மறையுட னேனை நூல்களை யெச்சந்
          தன்னுடன் மற்றைநல் வினையைக்
    கறையறும் பார்ப்பா ரோடுஞ்சூத் திரரைக்
          காஞ்சியினொ டும்பிற நகரைப்
    பிறைமுடிக் கடவு ளோடரி யயனை
          யொப்பெனப் பேசற்க பேசிற்
    குறைஅரு நிரயக் குழியில்நீ டூழி
          குளிப்பதற் கையமொன் றிலையே
    47
    2601 இன்னன பிறவும் மறைமுதல் நூல்கள்
          விலக்கிடும் இவற்றினை யொழிக
    பன்னரு மறையின் புறத்துநூ லனைத்துங்
          கெடுதியே பயக்குமா தலினால்
    அன்னவை விடுத்து மறைநெறி வழிவா
          தொழுகிநீள் அலர்பொழிற் காஞ்சி
    தன்னிலே கம்ப நாயகன் அடியார்
          தம்மொடுங் குலாவுதல் முறையே
    48
    2602 இருமுது குரவர் இறந்திடு மதிநாள்
          ஆண்டுதோ றெய்துழி யுகாதி
    வருமனு வாதி உவாமுதல் தினத்தின்
          வயங்குதென் புலத்தவர்க் குறித்துத்
    திருமறை யவர்க்கு முறையினூட் டிடுக
          ஏனைமாத் தலங்களிற் செய்யும்
    பெருநலம் அனைத்துங் காஞ்சியின்
          ஊட்டும் பேற்றினைச் சிறிதுமொவ் வாவால்
    49
    2603 தென்புலத் தவர்தாம் அயந்தரு மரீசி
          முதலியோர் சிறுவரங் கவருள்
    இன்புறு மரீசி விராட்டுவை முதலோர்
          ஈன்றவர் சுராசுரர் முதலோர்க்
    கன்புடைப் பிதிரராகுவர் கவியோ டங்கிரா
          புலத்தியன் வசிட்டன்
    என்பவர்க் குதித்தோர் மறையவர்
          அரசர் வணிகர் வேளாளர்ருக் கியைவர்
    50
    2604 முனிவரிற் பிறந்தார் தென்புலத் தவரம்
          முதல்வரிற் சுராசுரர் பிறந்தார்
    புனிதவிண் ணவரிற் சராசரம் அனைத்தும்
          புகரறத் தொன்றின முறையால்
    இனையசீர்ப் பிதிரர் தமைக்குரித் தீசன்
          இணையடிக் கன்புடை மறையோர்
    நனியுளங் களிப்ப உறுதியாற் காஞ்சி
          நகர்வயின் ஊட்டுதல் கடனே
    51
    2605 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    இம்முறை யில்லின் வைகி யிடைப்படுங் காற்கூ றாயுள்
    செம்மையிற் கழிப்பிப் பின்னர்ச் செறிமயிர் நரைப்புக் காணும்
    மம்மரின் அறிவு மிக்கார் மனைவியை மகன்பால் வைத்து
    வம்மென உடன்கொண் டேனும் வனத்திடைச் சேறல் வேண்டும்
    52
    2606 விழைதரு காஞ்சி மூதூர்ப் புறனில வரைப்பின் மேவித்
    தழைபொதி சாலை வைகி வேனிலைந் தழலின் நாப்பண்
    மறையினிற் பணியில் நீருள் வதிந்துமா தவங்க ளாற்றிக்
    குழைவுறு மனத்தான் உஞ்ச விருத்திகொண் டுறைக மாதோ
    53
    2607 கண்டிகை நீறு தாங்கிக் கம்பனைக் காம நோக்கின்
    ஒண்டொடிப் பிராட்டி தன்னை உன்னியஞ் செழுத்து மெண்ணி
    அண்டர்கோன் பூசை யாற்றி அன்னணம் வதிந்த பின்னர்
    மிண்டரும் வனத்தின் வாழ்க்கை மெய்த்தவ முதிர்ச்சி யாலே
    54
    2608 அற்றமில் அறிவில் தூய ராகியிவ் வுலக வாழ்வும்
    பொற்றபூங் கமல வாழ்க்கைப் புண்ணியன் முதலோர் வாழ்வும்
    பற்றற வெறுத்து வீட்டின் அவாவுறும் பான்மை பெற்றான்
    முற்றுறத் துறவி னெய்தி மறைமுடி புணர்தல் வேண்டும்
    55
    2609 ஐந்தவித் துயர்ந்த வாசான் றன்புடை யருள்நூல் கேட்டுச்
    சிந்தனை செய்து மானத் தெளிந்துபின் நிட்டை மேவும்
    இந்தவா றடைவி னெய்து மியல்பினைத் தலைநின் றேறூர்
    அந்தண னிருதா ளென்று மகந்தழீஇ யொழுகல் ஆறே
    56
    2610 அடற்கொடும் பாச மாற்றிப் பசுக்களை யருள்வீட் டுய்ப்பப்
    படைத்தளித் தழித்து நோக்கும் பரம்பொருள் சிவனே யென்றல்
    உடற்றுநர்க் கரிய வேத வுள்ளுறை யாவ தென்னத்
    தொடக்கமீ றெழுவா யான விலிங்கத்தால் துணிதல் கேள்வி .7
    தொடக்கம் ஈறு எழுவாயான இலிங்கம்- உபக்கிரம உபசங்கார முதலாய
    இலிங்கங்கள் (சனற்குமாரப் படலம் 50,51 பார்க்க)
    57
    2611 உவமையின் ஏதுத் தன்னாற் கேட்டதை உள்ளங் கொள்ள
    அவமறச் சிந்தை செய்தல் சிந்தனை யதனைப் பல்காற்
    சிவணுறப் பயிற்சி செய்கை தெளிதலாம் விளங்கக் காண்டல்
    தவலறு நிட்டை யென்று சாற்றுவர் புலமை சான்றோர்
    58
    2612 இத்திறம் பயின்று வைகி யிருவகைப் பற்றும் நீத்த
    உத்தமத் துறவின் மேலோர் ஊர்வயின் பிச்சை யேற்றுச்
    சுத்தநீர் அலம்பி முக்கட் சுடரினுக் கூட்டிப் பின்னர்
    அத்தகு விதியின் ஓர்போ தெண்பிடி யருந்தல் வேண்டும்
    59
    2613 அல்லவை முழுதும் நீக்கல் அன்றவர் கழித்த தூசு
    கல்லசும் பெற்றிக் கோடல் காழ்மரத் தடியின் மேவல்
    பல்லவும் ஒப்பக் காண்டல் தமியனாய்ப் படர்தல் வேற்றுப்
    புல்லியர் இணக்கந் தீர்தல் பொறிவழி மனஞ்செல் லாமை
    60
    2614 அடித்துணை நிலத்தில் நோக்கி மிதித்திடல் அறுவை தன்னில்
    வடித்தநீர் பருகல் நெஞ்சில் தூயது மானக் கோடல்
    படிற்றுரை யின்றிக் கூறல் நன்மையே பயப்பப் பேசல்
    எடுத்துரை பிறவும் முத்தன் இலக்கணம் என்ப மன்னோ
    61
    2615 உறையுளோ டங்கி பேணல் கல்வியின் உடலை ஓம்பல்
    சிறையுடற் பொருட்டுச் சீற்றஞ் செய்திடல் சாலப் பேசல்
    புறனுரை இகழ்ச்சி பிச்சைப் பொருட்டல தூர்க்குட் சேரல்
    மிறையுறுத் திடும்பை செய்வோர் தம்மையும் வெகுள லாகா
    62
    2616 சினவிடைக் கடவுள் பூசை கண்டிகை திருவெண் ணீறு
    களவினும் இகழா தோம்பல் கதிரொளி உலோகம் அல்லாப்
    புனிதபா சனத்தின் நீரால் தூய்மைகள் பொருந்தக் கோடல்
    வினையிகந் தவர்க்காம் என்ப வேள்வியிற் சமசம் போலும்.
    சமசம்- வேள்வியிற் கொளப்படும் ஒருவகை மரப்பாத்திரம்.
    63
    2617 என்பினை நரம்பிற் பின்னிக் குடர்வழும் பிறைச்சி மெத்திப்
    புன்புழுப் பொதிந்து செந்நீர்ப் புண்ணசும் பொழுகி நாறித்
    துன்பநோய் எவற்றி னுக்கும் உறையுளாய்ப் புறந்தோல் மூடும்
    வன்புலை உடம்பே ஆவி வருத்திடும் பிணிவே றில்லை
    64
    2618 பெரும்பிணி யிதனைத் தீர்க்கும் மருத்துவன் பிறவி யில்லாப்
    பரம்பொரு ளான முக்கட் பரமனே யென்று தேறி
    முரண்பயில் விடையோன் தென்பால் முகத்தினைச் சரணம் எய்தி
    விரும்பிவீ டுறுதற் பாலார் பிறப்பினை வெருவப் பெற்றார்
    65
    2619 கலிநிலைத்துறை
    மற்றைத் தெய்வங்கள் எவற்றையும் விடுத்துமா நீழற்
    கற்றைச் செஞ்சடைப் பிரான்சரண் சரணெனுங் கருத்தே
    பற்றிச் சாவினும் வாழ்வினுங் களிப்பிகல் படாமை
    எற்றைப் போதுமொத் தொழுகலே துறந்தவர்க் கியல்பாம்
    66
    2620 பொறுமை கல்விமெய் தூய்மைஐம் பொறிதெறல் அடக்கம்
    உறுதி நாண்வெகு ளாமைகள் ளாமையொண் பூதி
    மறுவில் சாதனஞ் சிவார்ச்சனை தியானம்வண் பதினான்
    கறமும் நல்லறம் புரிபவர்க் கிலக்கண மாமால்
    67
    2621 சொன்ன நால்வகை நிலைகளில் துரிசற ஒழுகிக்
    கன்னி மாநிழற் கண்ணுதல் அகத்தொழும் பாற்றி
    மன்னி நீடிய காஞ்சிமா நகர்வயின் வதிவோர்
    துன்னு மும்மலத் துகளறுத் தின்பவீ டுறுவார்
    68

    ஆகத் திருவிருத்தம் 2621
    ----

    65. சிவபுண்ணியப்படலம் (2622-2742)

    2622 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கச்சிநகர் அமர்ந்துறையும் நியதியராய்
          ஏகம்பக் கடவுள்பாதச்
    செச்சைமலர் வழிபடுவோர் மேம்பாடு
          நானேயோ தெரிக்க வல்லேன்
    முச்சகமும் புகழ்ந்தேத்தும் பன்னிரண்டு
          பெயர்படைத்த மூதூர் வைப்பிற்
    பொச்சமறச் செய்தக்க சிவதருமத் திறனும்
          இனிப்புகலக் கேண்மின்
    1
    2623 எவ்வறமுந் திருக்காஞ்சிக் கடிநகரிற்
          புரிகிற்பின் ஏற்றம் எய்தும்
    அவ்வறத்துட் சிவதன்மம் அதிகமவை
          சிவலிங்கப் பதிட்டை யேனைச்
    செவ்வியுடைத் திருமேனி திருக்கோயிற்
          பணிபூசைச் சிறப்பு மற்றும்
    ஒளவியந்தீர் மெய்யடியார் திருத்தொண்டு
          முதற்பலவாம் அவற்றுள் மாதோ
    2
    2624 சிவலிங்கப் பதிட்டைப் பயன்
    கயக்கமுறும் அறக்கடையின் சிமிழ்ப்பறுத்துப்
          பிரமாண்டக் கனத்தை நூறி
    மயக்கமிகும் வினைப்பகையும் பெரும்பிறவிப்
          பழம்பகையும் மறுக மாட்டி
    வயக்கமுறு சிவபதத்தின் உய்க்கும்
          இலங்கயில் வாளாய் மாறா வாழ்வு
    பயக்கும்நுதல் விழிக்கடவுள் நயக்கும்அருட்
          சிவலிங்கப் பதிட்டை யம்மா
    3
    2625 விரைமலரோன் மணிவண்ணன் முகிலூர்தி
          முனிவர்சித்தர் விண்ணோர் யாரும்
    வரைகளினும் வனங்களினும் வளர்ந்தநதிப்
          புடைகளினும் மணிநீர் வேலைக்
    கரைகளினும் எங்கெங்குங் கண்ணுதலோன்
          சிவலிங்கப் பதிட்டை யொன்றே
    உரைவிளங்கச் செய்தமைத்தா ரன்றிவே
          றெவன்செய்தார் உணர்வான் மிக்கீர்
    4
    2626 மேதகைய தவம்தீர்த்தங் கொடைவேள்வி
          துறவுநிலை விரதம் யாவும்
    ஓதுசிவக் குறிநிறுவும் பயன்கோடி
          படுங்கூற்றின் ஒன்றுக் கொவ்வா
    ஆதலினிச் சிவலிங்கம் வேதிகையி
          னொடுஞ்சிலையா னமைப்போர் யாரும்
    ஏதமறுத் தவ்வுடம்பின் வீடெய்தப்
          பெறுவரிதற் கையு றேன்மின்
    5
    2627 இம்முறையில் தாபித்த சிவலிங்கம்
          இறைஞ்சுநரும் விமான மேற்கொண்
    டம்மலர்ப்பூங் குழற்பணைத்தோள்
          அரம்பையர்சா மரையிரட்ட அமரர் போற்ற
    எம்மருங்கும் இசைமுழங்கப் பெருந்தேவர்
          அழுக்கறுப்ப யினிதி னேகிச்
    செம்மலருட் சிவலோகத் தானந்தந்
          திளைத்துறைவார் பிறவுங் கேண்மோ
    6
    2628 சோமாஸ்கந்தர்
    வேறு
    அடலிற் கொதிக்கும் படையாழி யண்னல் முதலோர் ஏத்தெடுப்பத்
    தடவுச் சீயப் பிடர்த்தலையிற் கவினும் மணிப்பூந் தவிசும்பர்க்
    கடவுட் பிராட்டி உடங்கிருப்பக் கதிர்வேற் காளை நள்ளிருப்ப
    நடலைப் பிறவி மருந்தாகி வைகும் நாதன் திருவுருவம்
    7
    2629 ஏகபாதர்
    அடுப்பார்க் கருளும் ஒருதாளும் அம்பொற் கமலவிழி மூன்றும்
    படப்பாம் பணிந்த புயநான்கும் சூலப் படையு மெழில் வயங்க
    இடப்பா லரியை வலத்தயனை யெழுநாற் கோடியுருத் திரரை
    நடுப்பால் தோற்றி யையைந்து வடிவு முடனாம் நலம்பிறக்கி
    8
    2630 கன்ற விடப்பாற் பகுதியினைப் புந்தித் தலத்திற் புந்தியினை
    அகங்கா ரத்தின் உறுதன்மாத் திரையிற்பொறியின் அவ்வவற்றைத்
    தகுந்தாள் குய்யம் உந்திகளம் தலையிற் பார்நீர் அனல்வளிவான்
    மிகுஞ்சீர் விழியி னிடத்திரவி வெண்கேழ் மதியைப் படைத்தருளி
    9
    2631 அடியி னடங்குங் கீழுலக மனைத்து மடியி னுறத்தோற்றி
    முடியி னடங்கும் மேலுலக முழுதும் முடிப்பால் அளித்தருளிப்
    படியில் கருணைப் பிழம்பாகிப் பரசும் அடியாரக விளக்காய்க்
    கொடிய மலநோய் அரட்டொதுக்குங் கோணைப் பெருமான் திருவுருவம்.
    அரட்டு- தீமை. கோணை- அழிவின்மை. உலகங்களை இவ்வாறு தனது
    உறுப்புக்களினின்றும் தோற்றுவித்தலை வாதுளாகமம் கூறும்.
    10
    2632 எச்சேச்சுரர்
    ஓவா வின்பப் பெருங்கருணை யொன்றும் வதன மோரிரண்டும்
    பூவார் கமலப் பதமூன்றும் போகு கூர்ங்கோ டொருநான்குங்
    காவா யென்பார் மலமைந்து மறுமா றளிக்குங் கரமெழுந்
    தாவா வருளும் படைத்துடைய வெச்சத் தலைவன் திருவுருவம்
    11
    2633 இடபாருடர்
    இகலி யெதிர்ந்தோர் குடர்குழம்ப இடியின் முழங்கி யேற்றெதிர்ந்து
    தொகுவெம் படைகள் முழுதுழக்குந் தோலா மதுகைச் சூர்த்தவிழிப்
    புகரில் காட்சி வெள்ளிவரை நடந்தா லனைய போர்விடைமேல்
    திகழ மலைமா துடனுறையுந் தேவ தேவன் திருவுருவம்
    12
    2634 சந்திரசேகரர்
    உடையா னொருபால் வீற்றிருக்குஞ் செவ்வி நோக்கி யுள்புக்கு
    மிடையா நின்ற பெருந்தேவர் விலகப் புடைக்கும் வேத்திரத்திண்
    படையார் குடங்கைத் திருநந்தி பகவன் றனக்கு வரமுதவிப்
    புடையார் கணங்கள் போற்றிசைப்ப வைகும் புராணன் திருவுருவம்
    13
    2635 நடராசர்
    சிலம்பி னொலிகேட் டருகணையுஞ் செங்கால் அன்னப் பெடைமானப்
    புலம்பு மணிப்பூண் முலையுமையாள் மகிழ்ந்து நோக்கிப் புடைநிற்ப
    உலம்பி மறைகள் ஓலமிட வும்பர் பழிச்ச முடிக்கங்கை
    அலம்ப வழகார் பெருந்திருக்கூத் தாடும் பெருமான் திருவுருவம்
    14
    2636 உக்கிரர்
    வடாது மலையிற் புயம்நான்கும் மலர்க்கண் மூன்று முருத்திரமும்
    தடாய படப்பாப் பரைநாணுங் கபாலக் கரமுந் தழலன்றிக்
    கடாது சிவந்த சுரிபங்கி கவின்ற முடியும் வெண்ணிறமும்
    கெடாத வனப்பிற் பெருங்கோலங் கெழீஇய பெருமான் திருவுருவம்
    15
    2637 புரசைக் களிறட் டுரிபோர்த்த கோலப் பொலிவும் புகைவடிவும்
    அரசச் சீய வுரிகொண்ட வுத்த ரீயத் தனியழகும்
    பிரசக் கமல மெனச்சிவந்த விழிகள் மூன்றும் பிறங்குலகம்
    பரசத் தகுவெண் டலைதண்டம் பரித்த கரமுங் கூரெயிறும்
    16
    2638 மருவிற் பொலிந்த மலர்க்கிழவன் வகுத்த அண்டம் அனைத்தினையும்
    பொரியிற் கொறித்துக் கொறித்துமிழும் பூட்கைக் குரண்டப் பெயரானைச்
    செருவிற் படுத்த வெள்ளிறகு திங்கட் குழவிக் கதிர்கிளைத்திட்
    டுருவுற் றெழுந்தா லெனமாடே யொளிரச் செருகுந் திருமுடியும்
    17
    2639 திருமால் பணிலக் கோவைநிரை வயங்கும் புயமுந் தெரித்தருளிப்
    பெருநீ ரளக்கர் வாய்மடுத்து முங்கா ரப்பே ரொலிவிளைத்தும்
    வெருவா வீரம் படநகைத்தும் பூதகணங்கள் மிடைந்தேத்த
    அருளா னந்த நடங்குயிற்றும் அண்டர் பெருமான் திருவுருவம்
    18
    2640 அர்த்தநாரீசுவரர்
    உமையுந் தானும் வேறன்மை உருவி னிடத்துந் தெளிப்பான்போல்
    இமைய மயிலை யொருபாதி வடிவி னிருவி நாற்கரத்தும்
    அமைய வனசந் திரிசூலம் அபய வரதம் இவைதாங்கி
    நமையும் உய்யக் கொண்டருளும் நாரி பாகன் திருவுருவம்
    19
    2641 இலகுளீசர்
    அடுத்தங் குடனாம் பரம்பொருளை யன்றே விரவ வொட்டாமல்
    தடுத்து முக்கூற் றுயிருணர்வைத் தகையும் அவிச்சை முழுதிரிய
    மடுத்த கருணைத் திருநோக்கின் மாணாக் கருக்குப் பொருளுரைப்ப
    எடுத்த கரத்தான் வீற்றிருக்கும் இலகுளீசன் திருவுருவம்
    20
    2642 நீலகண்டர்
    நவில்”ஓம் நீல கண்டாய நம”வென் றியம்பும் எட்டெழுத்தும்
    நுவல்வார் மீள மலக்கூட்டின் நுழையா வாறு பெறவிமையோர்
    கவலா திரங்கி யாலாலங் கதிர்ப்பூங் கரத்தின் ஏந்தியரிச்
    சுவலார் அணையின் வீற்றிருக்குஞ் சோதிச் சுடரோன் திருவுருவம்
    21
    2643 சலந்தராதி
    இருகூ றாகச் சலந்தரனை யிறுத்து மாட்டி யவ்வடிவம்
    அருகே தோன்றச் சுதரிசனம் அங்கைத் தலத்தின் மிசையேந்தி
    முருகார் கடுக்கைத் தண்ணறும்பூத் தொடையல் வாகை முடிவிளங்கத்
    திருவார் காட்சி யளித்தருளுந் தேவர் கோமான் திருவுருவம்
    22
    2644 சக்கரதானர்
    வழிதீஞ் சுவைக்கள் வாய்மடுத்து மழலைச் சுரும்பர் இசைமிழற்றுஞ்
    செழிபூங் கமலம் ஒன்றினுக்குத் திருந்து காதல் மெய்யன்பின்
    விழிசூன் றடியின் அருச்சித்த விறல்மா யனுக்குச் சுதரிசனங்
    கழிபே ரருளால் ஈந்தருளுங் கடவுட் பெருமான் திருவுருவம்.
    கள்- தேன். சூன்று- பெயர்த்து
    23
    2645 அந்தகாரி
    வெருவா நிகும்பன் மிசையொருநாள் ஊன்றி நின்று வெஞ்சூலத்
    தொருகூர்ப் பரம்வைத் தொருகரத்தால் உமையைத் தழுவிக் கைகூப்பி
    அருகே நிற்கும் அந்தகனை நோக்கி அரவச் சிலம்பணிந்து
    திருமால் முதலோர் தொழுதேத்தச் சிறக்கு மிறையோன் திருவுருவம்
    24
    2646 திரிபுராரி
    பொருப்புச் சிலையில் வாசுகிநாண் பூட்டி அரிகோல் வளியீர்க்கு
    நெருப்புக் கூராம் படைதொடுத்துப் பிரம வலவன் நெடுமறைமா
    விருப்பிற் செலுத்து நிலத்தேர்மேல் நின்று தெவ்வூர் வெந்தவிய
    அருப்புக் குறுவெண் ணகைமுகிழ்த்த அந்த ணாளன் திருவுருவம்
    25
    2647 கங்காதரர்
    விசும்பி னின்றும் வெகுண்டார்த்து முழங்கிக் கொதித்து வீழ்தந்த
    அசும்பு திரைநீர் வான்யாற்றை யங்கோர் வேணி மயிர்நுதியிற்
    பசும்புல் அறுகிற் பனியுறைபோல் தாங்கி வைகிப் பாவவினை
    இசும்பு கடக்கும் பகீரதன்நின் ரிரப்ப மகிழ்வான் திருவுருவம்
    26
    2648 ஆபற்சகாயர்
    கணங்கள் கலுழி மதக்கடவுள் கதிர்வேற் குரிசில் எழுமாதர்
    நிணங்கொள் திகிரிப் படையேந்தல் நிலவெண் டோட்டு மலர்ப்புத்தேள்
    அணங்கு நவக்கோள் முனிவரர்சூழ்ந் தணுக்க ராகப் பொலந்தவிசின்
    இணங்கும் ஆபற் சகாயனெனும் இறைமைப்பெருமான் திருவுருவம்
    27
    2649 சோதிலிங்கேச்சுரர்
    கடைக்கால் வெள்ளப் பெரும்புணரி நாப்பட் கதிர்த்த சுடரிலிங்கத்
    திடைப்பால் மதியம் முடிவயங்கத் தோன்றி விசும்பின் எகினமுங்கீழ்த்
    தொடைப்பூந் துளபச் சூகரமும் துலங்க முடிமேற் கரங்குவித்துப்
    படைப்பான் முகுந்தன் வலமிடமும் பரவத் திகழ்வோன் திருவுருவம்
    28
    2650 மச்ச சங்காரர்
    வானம் பழிச்ச வலைமாக்கள் வடிவு தாங்கி வலம்புரிக்கை
    மீனம் படுத்து விழிசூன்று விரல்மோ திரத்தின் எவ்வுயிர்க்கும்
    ஞானம் பயப்பக் குருவிந்த நலங்கேழ் மணிபோற் பதித்தணிந்த
    கானம் படித்துச் சுரும்புலருங் கடுக்கைத் தொடையோன் திருவுருவம்
    29
    2651 கூர்ம சங்காரர்
    மகரந் திளைக்குங் கடலேழும் மலங்கக் கலக்கும் பசுந்துளவ
    முகைவிண் டலர்தார் ஆமைதனைப் பற்றித் தகர்த்த முதுகோடு
    நகுவெண் டலைமா லிகையணிக்கு நடுநா யகமாக் கோத்தணிந்து
    புகரின் றுயர்ந்தோர் தொழப்பொலிந்த புத்தேள் செல்வத் திருவுருவம்
    30
    2652 வராக சங்காரர்
    கழிக்கும் புனலேழ் கடல்சுவற்றி மலைகள் ஏழுந் துகள்படத்தீ
    விழிக்குங் கடவுட் பன்றியினை விறல்வே டுருக்கொண் டெழுந்தருளி
    அழித்தங் கொருவெண் கோடுபறித் தணிந்து மற்றை யிடக்கோடு
    பழிச்சுந் துதிகேட் டுளமிரங்கி விடுத்த பகவன் திருவுருவம்
    31
    2653 நரசிங்கசங்காரர்
    நன்னா லிரண்டு திருவடியும் நனிநீள் வாலும் முகமிரண்டும்
    கொன்னார் சிறகும் உருத்திரமும் கொடும்பே ரார்ப்பும் எதிர்தோற்றிச்
    செந்நீர் பருகிச் செருக்குநர மடங்கல் ஆவிசெகுத் துரிகொண்
    டொன்னார் குலங்கள் முழுதழிக்கும் உடையான் சரபத் திருவுருவம்
    32
    2654 கங்காளர்
    குறளாய் அணைந்து மூவடிமண் கொண்டு நெடுகி மூவுலகுந்
    திறலான் அளந்து மாவலியைச் சிறையில் படுத்து வியந்தானை
    இறவே சவட்டி வெரிநெலும்பை எழிற்கங் காளப் படையென்ன
    அறவோர் வழுத்தக் கைக்கொண்ட அங்க ணாளன் திருவுருவம்
    33
    2655 காலபைரவர்
    பொலங்கொள் பங்கி முகரோமம் பொலிய உமையோ டம்புயம்போல்
    அலர்ந்த விழிகள் இரண்டுமது முகிழ்த்தா லனைய நுதல்விழியும்
    இலங்க இரவி நடுவிளங்கி இருவர் இகல்போ தயன்சிரங்கொய்
    தலங்கும் உகிரான் மருங்கமர அமர்ந்த பெருமான் திருவுருவம்
    34
    2656 பிட்சாடனர்
    அடியில் தொடுத்த பாதுகையும் அசைந்த நடையும் இசைமிடறும்
    வடிவிற் சிறப்ப நடந்தருளி மூழை ஏந்தி மருங்கணைந்த
    தொடியிற் பொலிதோள் முனிமகளிர் சுரமங் கையரை மயல்பூட்டிப்
    படியிட் டெழுதாப் பேரழகாற் பலிதேர் பகவன் திருவுருவம்
    35
    2657 பதிட்டைப்பயன்
    என்று மறையா கமம்வகுக்கும் இன்னோ ரன்ன திருவுருவுள்
    ஒன்று காஞ்சித் திருநகரில் உடைய பெருமான் ஏகம்ப
    மன்றல் கமழும் மலர்வாளி மதில்சூழ் கோயில் அகவரைப்பின்
    நன்று மகிழ்ந்து விதியாற்றாற் பதிட்டை புரிந்த நலமுடையோர்
    36
    2658 எண்ணில் கோடி இளம்பரிதி குழீஇக்கொண் டெழுந்தா லெனவயங்கி
    விண்ணை விழுங்கும் வளரொலிசூழ் விமானமேற்கொண் டிருமருங்கும்
    வண்ண மணிச்சா மரையிரட்ட வானோர் முடிகள் அடிவருடத்
    தண்ணென் நறும்பூ மழைபொழியத் தனிவெண் கவிகை மிசைநிழற்ற
    37
    2659 மிதுனம் பயிலுங் கின்னரங்கள் மெய்சோர்ந் தணுகிப் புடைவீழப்
    பொதுளுந் தருக்கள் கனிந்துருகிப் புதுப்பூங் கொம்பர் தலைகுரங்க
    மதுரங் கனிந்த மென்கிளவி மடவார் பாடும் மிடற்றிசையும்
    முதிருஞ் சுவைத்தீங் குழலிசையும் முதல்யா ழிசையுந் தலைமயங்க
    38
    2660 பண்ணின் மழலைத் தேன்துளிப்பப் பனிப்பூங் கதுப்பில் தேன்துளிப்பக்
    கண்ணும் விரலும் புடைபெயரக் கண்டோர் மனமும் புடைபெயர
    வண்ண மணிமே கலையிரங்க மறுகு மிடைக்கு வேளிரங்க
    விண்ணின் வாழ்க்கை மெல்லியலார் மின்னுக்கொடிபோல் எதிர்நடிப்ப
    39
    2661 சென்று சேர்ந்த பன்னெடுநாட் சிவலோ கத்திற் பரபோகம்
    நன்று நுகர்ந்து பின்நெடுமால் நளினக் கிழவன் வாசவன்சீர்
    ஒன்றும் ஏனைப் பெருந்தேவர் உலகம் அனைத்தும் அணைந்தணைந்து
    மன்ற நெடுநாள் ஆங்காங்குப் போகம் நுகர்ந்து வைகியபின்
    40
    2662 முந்நீர் வரைப்பின் அவதரித்து ஞால முழுதும் ஒருகுடைக்கீழ்ப்
    பன்னாள் ஆண்டு மறுவலுஞ்சீர் பரவுங் காஞ்சித் திருநகரின்
    பொன்னார் வேணி யேகம்பப் புத்தேள் அடிக்கீழ் வழிபட்டு
    மின்னோர் பாகன் திருவருளான் மீளா வீட்டின் நிலைபெறுவார்
    41
    2663 மற்றைய பதிட்டைப்பயன்
    எழுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    ஓங்குயர் விழுச்சீர்க் கம்பனார் கோயி
          லுள்ளுற நந்தியெம் பிரானை
    ஆங்கவர் திருமுன் வெள்ளியங் கயிலை
          யமர்ந்தெனத் தருமவெள் விடையை
    வாங்குவில் வரையார் வாய்தலின் இருபால்
          வாயில்காப் பாலரை யமைப்போர்
    தேங்கிய செல்வச் சிவபுரி யணுகித்
          திருநலந் திளைத்துவீ டடைவார்
    42
    2664 அங்குச பாசம் வரதமோ டபயம் நாற்கரத்
          தமைவரக் கலைமான்
    பங்கயக் கிழத்தி பாங்கியர் சூழப்
          பத்திர பீடமேல் வைகும்
    எங்கள்நா யகிதன் திருவுருப் பிறவும்
          இயற்றிவண் காஞ்சியின் அமைப்போர்
    தங்கிளை குளிர்ப்ப நெடிதுநாள் வாழ்ந்து
          கடைமுறை தாளிணை சேர்வார்
    43
    2665 ஐங்கரப் பெருமான் அறுமுகக் குரிசில்
          அறிவிலான் வேள்விபாழ் படுத்த
    வன்கழல் வீரன் கேத்திர பால வயிரவர்
          தம்மை யாங்கமைப்போர்
    செங்கதிர் துர்க்கை மாயனை யயனைத்
          திருத்தக நிறுவினர் தாமுன்
    புங்கவர் வழுத்தும் அவ்வவர் உலகம்
          புகூஉப்பெரும் பயன்நுகர்ந் தமர்வார்
    44
    2666 அறநெறி ஒழுகிச் சிவாகமம் மறைநூல்
          அஞ்செழுத் துண்மைதேர்ந் துணர்ந்து
    முறையுளி வழாது கண்டிகை பூண்டு
          முழுதுநீ றணிந்துவெள் விடையூர்
    இறையவன் அடிக்கீழ்ப் பொதுவறு சிறப்பின்
          எண்வகை உழுவலன் புடையார்
    மறையவர் வேந்தர் வணிகர்வே ளாளர்
          மற்றையர் யாவரே யாக
    45
    2667 மன்னிய பிரம சரியமில் வாழ்க்கை
          வனம்புரி நிலையின ராக
    அன்னவர் தமக்கு மனைநிலை யீகை
          யாதிய அளித்துவண் காஞ்சித்
    தொன்னகர் வரைப்பிற் கவலையின்
          றிருத்துந் தூயவர் கறைமிடற் றிறைவன்
    தன்னருள் வடிவம் பதிட்டைசெய்
          தவர்க்குச் சாற்றிய பயன்முழு தடைவார்
    46
    2668 பற்றெலாம் ஈசன் திருவடித் தலத்தே
          பதித்துடற் சார்பற நீத்த
    அற்றமில் காட்சிப் பெருந்துற வுடையார்
          அடியிணை தொழுதுபோற் றிசைத்துச்
    சுற்றுபூம் பொதும்பர்த் தடம்புனற் காஞ்சிச்
          சூழலுட் பயிக்கம்நன் குதவப்
    பெற்றவர் பெறும்பே றிற்றெனக் கிளத்தல்
          பெரும்பணித் தலைவர்க்கும் அரிதே
    47
    2669 பொருள்நிலைக் கேற்ப வோவியத்
          தலபுகரறு படாந்தனி லனைய
    திருவடி வங்கள் எழுதிவைப் பவருந்
          தீவினை துணித்துவீ டடைவார்
    அருமறை மிருதி சிவாகம புராணம்
          அனைத்தினும் புகன்றவா புகன்றாம்
    மருள்நிலை கழிந்த மாசறு தவத்தீர்
          மற்றுள தருமமும் புகல்வாம்
    48
    2670 சிவாலயம் எடுத்தற் பலன்
    கலிநிலைத்துறை
    வளங்கொள் கச்சிமா நகர்மறு கிடைவிளை யாடும்
    இளஞ்சி றார்களும் புழுதியிற் சிவாலயம் இயற்றிக்
    கிளர்ந்து போற்றினுஞ் சிவபுரங் கெழுமுவ ரென்றால்
    விளங்கு காஞ்சியிற் சிவாலயம் எடுப்பதே வேண்டும்
    49
    2671 ஈட்டு கின்றதம் பொருள்வரு வாயினுக் கிசைய
    ஊட்ட ருஞ்சுடர் மணிகளிற் கனகத்தின் ஒட்பங்
    காட்டு தாதுவில் வெள்ளியிற் சுதையினிற் கனலின்
    வாட்டு செங்கலின் மரத்தினின் மண்ணினா னாதல்
    50
    2672 கந்த மாதனம் பனிவரை நீலம்வான் கயிலை
    மந்த ரந்திகழ் ஏமகூ டம்வளர் நிடதம்
    முந்து பொன்வரை முதற்குல வரைப்பெய ரொன்றாற்
    சந்த மேனிலைக் கோபுரம் மண்டபந் தயங்க
    51
    2673 விளங்கு நாகரந் திராவிடம் வேசரம் மற்றுங்
    கிளந்த வற்றுளோர் பெற்றியிற் கெழுவுபே ரன்பால்
    துலங்கு வெண்டிரைக் கருங்கடற் சுடுவிடம் பருகிக்
    களங்க றுத்தவன் ஆலயங் காண்டக எடுப்போர்
    52
    2674 மேவும் அவ்வமால் வரைநிகர் விமானமேற் கொண்டு
    தேவர் மாலயன் முனிவரர் சித்தரேத் தெடுப்பக்
    காவி நேர்மிடற் றெம்பிரான் கயிலையை நண்ணி
    ஓவ ரும்பெரும் போகமுண் டுறைந்துவீ டடைவார்
    53
    2675 புதுக்குதற் பயன்
    முரிந்து வீழ்ந்தன வெடித்தன உடைந்தன முதிய
    நெரிந்த வாகிய கோபுரம் நெடுமதில் பிறவுந்
    தெரிந்து முன்னையிற் சீர்பெறப் புதுக்குவோர் பண்டு
    புரிந்து ளோர்பெறும் புண்ணியம் நான்மடங் குறுவார்
    54
    2676 மெய்ய னாலயப் பணிவுடல் விருத்தியைக் குறித்துச்
    செய்து ளோர்பெரும் பயனுமொண் மகமெலாஞ் செய்தார்
    எய்து மாறரி தென்றிடில் உறுதியோ டியற்றும்
    உய்தியா ளருக் குரைத்திட வேண்டுவ தெவனோ
    55
    2677 எட்டுச் செங்கலி னாயினும் ஈர்ம்புனல் வேணி
    வட்டச் சென்னியான் ஆலயத் திருப்பணி வகுத்தல்
    ஒட்டிப் பெற்றவிவ் வுடற்பய னாவதென் றுணர்வீர்
    அட்டுத் தீவினை ஐந்தவித் தொழுகுமந் தணர்காள் .
    எட்டுச் செங்கல்லினாலாயினும் என்றதற்குச் சிறுவ்ர்கள் விளையாடுதற்குச்
    செங்கற்கள் சிலவற்றை எடுத்துக் கோயில் போல இணக்கி வைத்தற்
    போலவாயினும் என்பது கருத்துப் போலும்.
    56
    2678 ஏற்றின் மேலவன் ஆலயத் திருப்பணி இயற்றும்
    ஆற்றல் இல்லருங் கோயிலின் அகம்புறம் எங்கும்
    போற்றி நுண்ணுயிர் மெல்லென அலகிடல் புரிதல்
    நூற்று நூறுசாந் திராயண கிரிச்சரம் நோக்கும்
    57
    2679 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    குடம்புரை செருத்தல் தீம்பால் கொழித்திடுங் கபிலை ஆப்பி
    இடம்படும் விசும்பின் ஏந்தி வடித்தநீர் வாக்கி என்றும்
    அடம்பணி சடிலத் தெங்கோன் ஆலயம் மெழுகு வோர்க்குப்
    படும்பயன் அதனின் நூறு மடங்கெனப் பகரும் நூல்கள்
    58
    2680 ஒலிமலர்த் தொடரி பெம்மான் ஒள்நிலாக் குழவி வேய்ந்த
    அலர்முடிச் சடையிற் சாத்தல் நூற்றுநூ றதிகமாகும்
    மலர்தொறும் உவகை பூத்து வானவர் வதிவார் அந்த
    நலமிகு மலர்கொண் டேத்தல் நாதனுக் கினிதென் றோர்வீர்
    59
    2681 மலர்களில் வாழும் கடவுளர்கள்
    கன்னிகா ரத்தில் வாணி அலரியிற் கமலப் புத்தேள்
    வன்னியில் வன்னி நந்தியா வட்டப் பூவிற்
    புன்னையில் வளிந மேருப் பூவினிற் கணங்கள் ஏடு
    துன்னிய எருக்கி னங்கித் தோன்றல்செண் பகத்துச் செவ்வேள்.
    கன்னிகாரம்-கோங்கு. நமேரு- புன்னையின் ஒருவகை.
    60
    2682 திருமகள் வில்லந் தன்னிற் சிரந்தகொக் கிறகின் மாயோன்
    வருணன்வா ருணமென் போதில் வகுளத்திற் சுயசை மற்று
    நிருதிமென் சிரீடப் பூவிற் சாதியில் நிகழ்சானன்
    பரிதிசெங் கழுநீர்ப் பூவிற் குமுதத்திற் பனிவெண் டிங்கள்.
    கொக்கிறகு- மந்தாரம். வாருனம் - ஒருவகை நீர்ப்பூ. வகுளம்- மகிழ்.
    சுயசை- நந்திதேவர் பத்தினி. சிரிடம் - வாகை.
    61
    2683 இந்திரன் மந்தா ரத்தின் இயக்கர்கோன் பொலம்பூ மத்தத்
    தந்தகன பாமார்க் கத்தின் ஆரருள் கூர்ந்து வாழ்வார்
    கந்தமென் கமலப் போதிற் கண்ணுதல் இறையே வைகும்
    பைந்துகள் நீலப் பூவிற் பனிவரைப் பிராட்டி மேவும்
    62
    2684 மேதகு வாசத் தெல்லாம் மலைமகள் விரும்பி வைகும்
    ஆதலால் இனைய பூக்கள் அமைந்தவை கொண்டு செய்யும்
    பாதபூ சனைக்கே கம்பப் பரம்பொருள் கருணை கூரும்
    போதணி புயத்தின் மேலாம் பூந்தொடை தொடுத்துச் சாத்தல்
    63
    2685 அவற்றினு மதிக மாகும் அலர்ந்தபுண் டரிக மாலை
    எவற்றினுஞ் சிறந்த மேன்மை எழிற்கருங் குவளைப் போது
    நிவப்புறு நூற்றுப் பத்தால் நெடுந்தொடை மாலை சாத்திற்
    பவத்தொகை இரிய நூறி முத்தியே பயக்கு மம்மா
    64
    2686 ஓங்குயர் திருவே கம்பம் உடையவன் திருமுன் வாசம்
    வீங்குநெய் விளக்குத் தூபம் விளைத்திடின் முருகு நாறிப்
    பாங்கொளி பரப்பு மேனி படைத்துவெண் கயிலை நண்ணித்
    தேங்கருட் பரமானந்த வேலையுள் திளைத்து வாழ்வார்.
    65
    2687 மட்டவிழ் பொழில்சூழ் கம்ப வரைப்பிடை மதிதேய் பக்கத்
    தட்டமி பதினான் கான தினங்களின் அன்பு கூர்ந்து
    கட்டெழிற் கபிலை ஆன்நெய் கலந்தகுங் கிலியத் தூபம்
    இட்டவர் செய்த குற்றம் ஆயிரம் பொறுப்பன் எங்கோன்
    66
    2688 வடித்தநீர் வாசம் பெய்து வள்ளலுக் காட்டல் செய்யிற்
    படித்தலைப் பத்து நூறு பரிமேதஞ் செய்த பேறாம்
    கடிச்செழுந் தயிலம் ஆன்நெய் கமழுமைந் தமிர்தம் எம்மான்
    அடித்துணைக் குறுமா னைந்தும் ஒன்றினொன் றதிக மாமால்
    67
    2689 மண்டுபே ரன்பின் ஆன்பால் மணிமுடிக் காட்டு வோர்பால்
    அண்டர்தம் பெருமான் மேன்மேல் அளவிலா மகிழ்ச்சி கூரும்
    வெண்டயிர் கருப்பஞ் சாறு விளைமதுப் பிறவு மாட்டின்
    எண்டபும் வேள்வி யெல்லாம் இயற்றிய பெரும்பே றெய்தும்
    68
    2690 மந்திரத் திருவொற் றாடை சாத்திமான் மதங்கர்ப் பூரஞ்
    சந்தனக் கலவை சாந்தாற்றிப் பணிசெய் கிற்போர்
    தந்திரு மரபிற் கோடி தமர்களை நரகின் நீக்கி
    இந்துவாழ் சடிலத் தெந்தை இணையடி நீழல் வாழ்வார்
    69
    2691 நுழையும்நூற் கலிங்கம் வெண்கேழ் நுரைபுரை நறும்பூம் பட்டு
    விழைதகு தீவில் தந்த விசித்திரப் படங்கள் அன்பான்
    மழைமிடற் றிறைக்குச் சாத்தின் மழுவலான் உலகின் ஓரோர்
    இழையினுக் கியம்புங் கற்பம் ஆயிரம் இனிது வாழ்வார்
    70
    2692 நால்விர லளவை கொண்ட நல்லிழை தொண்ணூற் றாறிற்
    சால்பற மும்மூன் றாக்கி மூன்றுறச் சமைத்த பூணூல்
    சீலமோ டென்றுஞ் சாத்துந் திருமறை யவரைக் கண்டால்
    மாலுடைப் புலையர் தாமும் மறுமையின் மறையோ ராவார்
    71
    2693 இம்மியி னளவு செம்பொன் எம்பிரான் முடியிற் சாத்தின்
    அம்மவாங் கவர்பெ றும்பே றனந்தற்கும் அளத்தல் செல்லா
    விம்மிய செல்வர் கோடி வீசலும் வறியோர் தன்னம்
    உண்மையின் அளித்தற் கொவ்வா உறுதியன் புடைமை பெற்றால்.
    தன்னம்- சிறிது
    72
    2694 வெறிமலர் இண்டை மாலை விரைகமழ் தூப தீபம்
    அறுசுவை அடிசில் ஆன்ற வெள்ளிலை பழுக்காய் மற்றும்
    உறுகுடை கவரி யாதி பூசனைக் குரிய வெல்லாம்
    முறுகுபே ரன்பின் எந்தைக் காக்குவோர் முத்த ராவார்
    73
    2695 நித்தியத் திருநாள் பக்க விழாநிகழ் திங்கட் சாறும்
    புத்தல ரிளவே னிற்கட் பொருவரும் வந்தங் கோடை
    மெத்திய முதுவே னிற்கண் மிதவைநீ ராட்டு மாரி
    மொய்த்தகார்ப் பருவந் தன்னிற் பவித்திர முதுவி ழாவும்
    74
    2696 அன்புறு கூதிர்க் காலை ஐப்பசிப் பூரச் சாறு
    முன்பனிப் பருவந் தன்னில் வைகறை முகிழ்த்த பூசை
    பின்பனிப் பருவந் தன்னிற் பிறங்குபொன் னூச லாட்டும்
    என்பன சிறப்பு மான இயற்றுவோர் வீடு சேர்வார்
    75
    2697 பொங்கரி பரந்த உண்கட் பூவையோ டொருமா நீழல்
    தங்கிய பெருமா னார்க்குச் சார்தரும் ஆண்டு தோறும்
    பங்குனித் திருநாட் செய்கை பழுதறு சிறப்பின் மல்க
    மங்கல விதியி னாற்றால் விடைக்கொடி வயங்க வேற்றி
    76
    2698 கலிவிருத்தம்
    முழவந் திண்டிமம் பேரி முரசுசீர்
    ஒழுகு காகள மாதி யுலம்புவ
    கழிபெ ருங்கடல் காட்ட வதனிடைக்
    குழுமு பேனமொத் தொண்குடை பம்பிட .
    பேனம்- நுரை
    77
    2699 அன்ன மாக்கடல் தோன்றிய ஆரமிழ்
    தென்ன மாதர் மிடற்றிசைப் பாடலும்
    நன்னர் மங்கல நாதமும் வேதமும்
    மன்னும் அன்பர்கள் பாட்டும் மலிந்தெழ
    78
    2700 இமய மாதிய ஈகையங் குன்றெலாந்
    தமதி ருங்குடித் தையல்நல் லாளொடும்
    விமலர் கொள்ளும் விழாவணி காணவந்
    தமைவு கொண்டெனத் தேர்க ளலங்குற
    79
    2701 பொன்னங் கிண்கிணி பூஞ்சிலம் பின்னொலி
    மின்னு மேகலை ஆர்ப்பொலி மிக்குற
    அன்ன மன்ன அனங்கனை யார்குழாந்
    துன்னி யெங்கணு மாடல் தொடங்கிட
    80
    2702 சிகர மாளிகைத் தெற்றி தொறும்பயில்
    மகர தோரணப் பன்னிற மாமணி
    துகளில் பேரொளி துன்றிய வீதியும்
    புகரில் சித்திரந் தீட்டிய போலுற
    81
    2703 பூக மும்பசும் பொற்குலை வாழையும்
    மாக முந்திட நாட்டி வயக்கிய
    போகு பந்தரும் பூரண கும்பமும்
    ஏகும் அவ்விடந் தோறு மிலகிட
    82
    2704 வளியு லாமதர் மாளிகை சூளிகை
    குளிர்கொள் மண்டபங் கோபுர மீதெலாம்
    நளிம லைத்தலை நன்கொடி பூத்தெனக்
    களிம டக்கொடி யார்கஞ லித்தொழ
    83
    2705 குங்கு மக்குழம் புங்குளிர் சாந்தமும்
    பொங்கு வாசப் புதுப்பனி நீரொடு
    வெங்கண் மங்கையர் பந்தினில் வீசுவ
    எங்கும் மல்கி யடிகள் இழக்குற
    84
    2706 முடிகள் தம்மின் அராவி முழுமணி
    படியி லுக்கன பாறினங் கொண்மினென்
    றுடைய மாந்தர்க் கறிவுறுத் தாங்கவர்
    அடிகள் பைதுறுத் தங்கங் கவிர்தர .
    பாறினம் -நிலைகுலந்தேம்
    85
    2707 இளிந்த புகத் திருங்கனி வெள்ளிலை
    ஒளிர்ந்த பொன்மணி ஒண்பொரி பன்மலர்
    அளிந்த பல்பழ மாதி இறைப்பன
    குளிர்ந்து வீதி குழீஇத்திடர் செய்திட
    86
    2708 கவள யானைக் கடாம்மழைத் தாரையும்
    இவுளி வாயின் இழிந்த விலாழியும்
    உவரி யாகி யுயர்ந்தவத் திட்டையைத்
    திவள மோதிப் படர்ந்தன செல்லவே
    87
    2709 அறுசீர்க்கழிநெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கல்வரைப் பிராட்டி செவ்வேள் ஐங்கரன் கணங்கள் சூழப்
    பல்வகை யூர்தி யும்பர்ப் படரொளி யரச வீதி
    எல்லையில் உயிர்கட் கெல்லாம் எண்ணருங் கருணை பூத்துப்
    புல்கொளித் திருவே கம்பன் திருவுலாப் போதச் செய்வோர்
    88
    2710 மேதகு தவந்தா னங்கள் வேள்விகள் அனைத்துஞ் செய்தோர்க்
    கோதிய பயத்திற் கோடி யுடையராய்க் கோடி கோடி
    ஏதமில் குலத்தி னோடும் எம்பிரா னுலகின் வாழ்ந்து
    சாதலும் பிறப்பும் இல்லாத் தத்துவந் தலைப்பட் டுய்வார்
    89
    2711 இத்தசகு கடவுட் சாறு நோக்கியங் கிறைஞ்சு வோரும்
    அத்தகு விழவின் ஈற்றில் தீர்த்தநீர் ஆடு வோரும்
    பைத்தபாம் பல்குற் செவ்வாய்ப் பனிமொழி யொருபால் மேய
    வித்தகன் கயிலை நண்ணி விறற்கண நாத ராவார்
    90
    2712 ஏழுயர்ந் தேழு மண்தோய்ந் திலக்கணம் நிரம்பும் வேழங்
    காழ்மணி யணிகள் பூட்டிக் கவின்பெற விருத்தி யோடுங்
    கோழரைத் தனிமா நீழற் குழகனுக் குதவப் பெற்றோர்
    பாழ்வினைச் சிமிழ்ப்பின் தீர்ந்த திருவருள் பற்று வாரால்
    91
    2713 நலமிகு பரிமா ஆக்கள் நாடகக் கணிகள் நல்லார்
    நிலம்நகர் நாடு மற்றும் நெடுமறை மாவின் மூலத்
    தலைவனுக் கினிது நல்குந் தவத்தினோர் கயிலை நண்ணி
    அலகில்பல் லூழி வாழ்ந்தங் கரும்பெறல் வீடு சேர்வார்
    92
    2714 மாயிரு மறைகள் மற்றும் புத்தகத் தெழுதிக் கம்பக்
    கோயிலின் அமைப்போர் வெள்ளிக் குன்றிடை எழுத்தொவ் வொன்றற்
    காயிரங் கற்பம் வாழ்வார் சிவாகமம் அமைக்கும் பேறு
    மேயினோ ரெய்தும் பேற்றை யாவரே விளம்ப வல்லார்.
    93
    2715 வண்டுலர் தனிமா நீழல் வள்ளலுக் கன்பு கூர்ந்து
    பண்டுளோர் ஆக்கும் இன்ன அறங்களைப் பாது காப்போர்
    ஒண்டிறல் அன்னோர் பேற்றிற் பதின்மடங் குறுவர் மையல்
    கொண்டிவை காவா வேந்தர் நிரயமே குளிப்பர் உண்மை
    94
    2716 அனந்தரால் அவற்றொன் றேனுங் கவருநர் ஐய மின்றி
    இனம்பயில் கடும்பி னோடுங் கெடுவரால் இனைய நீரால்
    தனங்களுங் கிளையுந் துன்றத் தங்குதல் விழையும் வேந்தர்
    கனம்பயில் பொழில்சூழ் காஞ்சி உறுதியின் வழாது காத்தல் .
    அனந்தர்- அறிவு மயக்கம். கடும்பு- சுற்றம்
    95
    2717 கச்சியின் வாவி கூவல் கடிபொழில் வகுத்துப் பேணிப்
    பொச்சமில் சிவநே சர்க்குப் பொருள்நிலம் வதுவை ஈவோர்
    நிச்சலும் அன்ன தானம் நிகழ்த்துவோர் எய்தும் பேறு
    பச்சிளங் கொடியின் ஓர்பாற் பகவனே அறியும் மன்னோ
    96
    2718 சொல்லுமித் தரும வாய்மைத் தொகுதியுள் யாவதொன் றானும்
    வல்லுநர் வல்லா ராக மதிபொதி வேணி யார்க்கு
    நல்லர சிருக்கை யாய காஞ்சிமா நகரின் ஓர்நாள்
    அல்லதோர் கணமே யானும் அமர்ந்திடிற் பிறப்பு நீப்பார்
    97
    2719 கண்டிகை நீறு தாங்கிக் காலையும் மாலைப் போதும்
    அண்டர்கோன் அடிகள் போற்றி அடியவர் பூசை யாற்றித்
    தொண்டினால் அங்கண் வைகுந் தூயவர் தமக்கே கம்பத்
    தொண்டொடி பாக னெங்கோன் கருணைகூர்ந் துதவும் முத்தி
    98
    2720 பற்பல பேசி யென்னே பருவரு நிரயத் துன்புந்
    துற்றபல் யோனி தோறுஞ் சுழன்றுழல் பிறவி நோயும்
    உற்றிடும் ஆண்டாண் டெய்தும் உறுதுயர் பலவும் நோக்கி
    மற்றிவை யொழிதல் வேட்டோர் காஞ்சியின் வதிதல் வேண்டும்
    99
    2721 காஞ்சியே கலியில் வசித்தற் கிடமெனல்
    கலிவிருத்தம்
    காமருஞ் சிவிகைகள் காவி யாயினுந்
    தோமுறு பிறர்சுமை சுமந்திட் டாயினுஞ்
    சாமியென் றிழிஞர்தம் பணிசெய் தாயினும்
    மாமதிற் காஞ்சியின் வதிதல் வேண்டும்
    100
    2722 கழுதைமேய்த் தாயினும் மற்றுங் காழ்படும்
    இழிதொழில் இயற்றியும் இரந்துண் டாயினும்
    ஒழிவறு பத்தியின் உறுதி யாளராய்
    வழுவறு காஞ்சியின் வதிதல் வேண்டுமால்
    101
    2723 பாதக மிகுதியோர் பதிதர் மூர்க்கர்கள்
    போதமில் கயவர்கள் புலைய ராயினும்
    மாதர்வண் காஞ்சியின் வதிவ ராயிடின்
    கோதறு கலியினின் முத்தி கூடுவார்
    102
    2724 ஒளவியங் கொலைகள வாதி மிக்குடைக்
    கெளவைகூர் கொடுந்திறற் கலியு கத்திடைத்
    தெய்வதக் காஞ்சியந் தேயத் தன்றிமற்
    றெவ்விடத் தெய்தினும் முத்தி யில்லையே
    103
    2725 இல்லைவை திகநெறி இல்லை நல்லறம்
    இல்லைநால் வருணமாச் சிரமம் இல்லையாம்
    இல்லைமா ணாக்கர்கள் இல்லை ஆரியர்
    இல்லைநல் லொழுக்கமுங் கலியின் என்பவே
    104
    2726 வைதிக சைவநூல் மானக் கோளிலை
    பொய்யிலைந் தெழுத்திற்கண் மணியிற் பூதியில்
    ஐமுகப் பிரானிடத் தன்பும் இவ்வுகத்
    தெய்திடும் இருபிறப் பாளர்க் கில்லையே
    105
    2727 தாபதப் பிருகுமெய்த் ததீசி கெளதமன்
    சாபமன் றியுங்கலி தோடத் தான்மிகத்
    தேய்பொருட் பாஞ்சராத் திரம்ப வுத்தமாம்
    பாபநூல் உறுதியே பனவர்க் குண்டரோ
    106
    2728 யாதுகொல் கலியதன் இயல்பும் அங்கதற்
    கேதமும் அதன்மிறை காஞ்சிக் கின்மையும்
    ஓதுதி விரித்தெமக் கெனவு ரைத்தலுஞ்
    சூதமா முனிமுனி வரர்க்குச் சொல்லினான்
    107
    2729 யுகங்கள் வரம் பெறல்
    கலிநிலைத்துறை
    சகமெ லாமலை மாதொடுந் தன்னகத் தொடுக்கிப்
    பகலி ராவுள திலதெனும் பகுப்பிலக் காலைப்
    புகழ்ப டைத்ததா னொருவனே வைகிமுன் போல
    அகில லோகமும் படைத்திடக் கருணைசெய் தருளி
    108
    2730 அறிவு மிச்சையும் செய்கையு மடைவுறத் தோற்றி
    வெறிம லர்த்தவி சிருக்கைவே தியனைமுன் படைத்து
    மறைகள் ஈந்துபின் மாயனை உம்பரை உலகை
    முறையின் ஈன்றளித் தருளினன் முக்கணனெம் பெருமான்
    109
    2731 மன்னு நான்மறை வேதியர் மன்னவர் வணிகர்
    பின்னு ளோருடன் வீடறம் பெரும்பொருள் காமம்
    என்னு நான்கினை இசைவுறத் தோற்றியிந் நான்கிற்
    பன்னு சீருகப் பெயரிய நான்கையும் படைத்தான்
    110
    2732 கனிந்த காதலால் அன்னவை காஞ்சியைக் குறுகி
    அனந்த பற்பநா பேச்சரந் தனக்கயல் வடபால்
    மனந்த ழைத்திடச் சிவக்குறி நிறுவிநாண் மலர்கள்
    புனைந்து போற்றிநின் றருந்தவம் ஆற்றிடும் பொழுது
    111
    2733 கம்ப நாயகர் விடைமிசைக் காட்சிதந் தருளி
    இம்பர் வேட்டது விளம்புமின் தருதுமென் றருள
    வம்பு லாமலர் தூய்த்தொழு திறைஞ்சிவாழ்த் தெடுத்துத்
    தம்பி ரானெதிர் உகங்கள்மற் றின்னது சாற்றும்
    112
    2734 நரகும் வானமும் நல்கிடும் பனிவரைத் தென்பாற்
    கரும பூமியை யாம்பகுத் தாள்கருத் துடையேம்
    பெரும நீபகுத் தெங்களுக் கருளெனப் பேசித்
    திருவ டித்துணை பழிச்சலுஞ் சேவுடைக் கொடியோன்
    113
    2735 அறுசீர்க்கழி நெடிலாசிரிய விருத்தம்
    கருமநிகழ் பாரதமாம் வருடமிசைக்
          காலப்பே ரிறைமை நும்பால்
    இருவினேம் ஆண்டளவை ஒன்றொழிந்த
          பதினொருநான் கிலக்க மேலால்
    இருபதினா யிரமுறுக விங்கிவற்றை
          நால்வீர்க்கு மேயு மாற்றால்
    வருமுறையிற் கூறுபடுத் துதவுமென்
          றருள்செய்து வகுக்க லுற்றான்
    114
    2736 அருள்பயக்கும் வீடுதவுங் கான்முளையாங்
          கிருதயுக மூத்தோய் ஆதி
    தெருள்பயக்கும் அறம்பயக்குந் திரேதாநீ
          யிளையோய்காண் செப்புங் காலைப்
    பொருள்பயக்குந் துவாபரநீ இவர்க்கிளையாய்
          பொலிவுபெறு காம மீன்ற
    மருள்பயக்குங் கலியுகநீ மூவருக்கு
          மிளையோயாய் வயங்கு வாயால்
    115
    2737 வேதியனே கிருதயுகம் வேல்வேந்தன்
          திரேதாமெய் வணிகன்றானே
    ஓதுதுவா பரம்ஏனோன் கலியாகும்
          இம்முறையான் உமக்கு வைத்த
    ஏதமிலிந் நாற்பத்து மூன்றிலக்கத்
          திருபதினாயிரமாம் ஆண்டும்
    பேதமுறு மீரைந்து கூறாகப்
          பகுத்தந்தப் பிரிவின் மன்னோ
    116
    2738 கிருதமோர் நாற்கூறு முக்கூறு
          திரேதாவுங் கிளந்து கூறும்
    இருகூறு துவாபரமும் ஒருகூறு
          கலியுகமும் எய்து வீரால்
    பெருவாய்மை மறையாக நாற்குலத்து
          மனைவியர்பாற் பெறுஞ்சேய்கட்கு
    வருகூறு மிவ்வாறே நான்குமூன்
          றிரண்டொன்று வழக்க மாமால்.
    114- 117: இந்நூலின்படி பாரதவருடத்தின் காலம் நாற்பத்து மூன்று லடசத்து
    இருபதினாயிரம் வருடம். இதனை பத்துப் பங்காக்கி முறையே நான்கு,
    மூன்று இரண்டு,ஒரு பங்குகளாக இறைவர் நாங்கு யுகங்களுக்கும் அளித்தார்.
    இம்முறையால் நான்கு யுகங்கட்கும் முறையே 17,28,000; 12,96,000; 1,94,000;
    4,32, 000 ஆண்டுகளாகும்.
    117
    2730 இவ்விடையேற் றறக்கடவுள் முறையானே
          எழிற்கிருத முதலீர் நும்மை
    எவ்வமறு நாற்பாதம் முப்பாத மிருபாத
          மொருபா தத்தாற்
    கெளவையற நடத்திடநீர் காசினியை
          நடாத்திடுமின் முதன்மூ விர்க்கும்
    ஒளவியமி லம்புயத்தோ னிரவிமா
          லிவர்முறையே யிறைவ ராவார்
    118
    2740 தீமையே மிகப்படைத் தகலி யிவராற்
          காப்பரிய திறத்தா லிந்த
    நாமநெடுங் கலிநாளின் மன்பதைகள்
          புரப்பதற்கு நாமே யுள்ளேங்
    காமருசீ ருகங்காள் மற்றின்னுமொரு
          மொழிகேண் மின்காதல் கூர்ந்தி
    யாமினிது மகிழ்ந்துறையுங் காஞ்சியிடை
          நும்மவத்தை யெய்தா தாக
    119
    2741 வெய்யகொடுங் கலித்தீமை சிறிதுமிவ
          ணுறல்வேண்டா விவ்வா றென்று
    மையகல நம்மாணை வழியொழுகி
          யுய்மினென வரங்க ளீந்து
    கையொளிரு மழுப்படையோ னருள்செய்தா
          னாதலினிக் கலிநாண் முத்தி
    யெய்தியிடும் விழைவுடையோர் திருக்காஞ்சி
          யிடம்பிரியா திருத்தல் வேண்டும்
    120
    2742 நந்திபிரா னருள்பெற்றுச் சனற்குமர
          னவின்றபடி வியாத மேலோன்
    இந்துவாழ் சடைப்பெருமான் றிருவடிகாண்
          பதற்கேது விதுவே யென்ன
    அந்திலெனக் குரைசெய்த அரும்பொருளிங்
          குமக்குரைத்தே னறிவி னான்ற
    சிந்தையீர் தெளிமினெனச் சூதமுனி
          முனிவரர்க்குத் தெருட்டி னானால்
    121

    ஆகத் திருவிருத்தம் 2742
    ------
    சிவஞான சுவாமிகள் அருளிச்செய்த காஞ்சிப்புராணம் முற்றிற்று.
    திருவேகம்பமுடையார் திருவடி போற்றி
    சிவஞான மாமுனிவர் சேவடி வாழ்க
    ------------


This file was last updated on 28 may 2008.
Feel free to send corrections to the webmaster.

Back to thamizh shaivite literature Page
Back to Shaiva Sidhdhantha Home Page