पशुपति अष्टकम्

Pashupati Ashtakam


पशुपतिअष्टकम् ।

पशुपतीन्दुपतिं धरणीपतिं भुजगलोकपतिं च सतीपतिम् । 
प्रणतभक्तजनार्तिहरं परं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम् ॥१॥ 

न जनको जननी न च सोदरो न तनयो न च भूरिबलं कुलम् । 
अवति कोऽपि न कालवशं गतं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम् ॥२॥ 

मुरजडिण्डिमवाद्यविलक्षणं मधुरपञ्चमनादविशारदम् । 
प्रमथभूतगणैरपि सेवितं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम्  ॥३॥ 

शरणदं सुखदं शरणान्वितं शिव शिवेति शिवेति नतं नृणाम् । 
अभयदं करुणावरुणालयं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम्  ॥४॥ 

नरशिरोरचितं मणिकुण्डलं भुजगहारमुदं वृषभध्वजम् । 
चितिरजोधवलीकृतविग्रहं भजत रे  मनुजा गिरिजापतिम्  ॥५॥ 

मखविनाशकरं शिशिशेखरं सततमध्वरभाजिफलप्रदम् । 
प्रळयदग्धसुरासुरमानवं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम्  ॥६॥ 

मदमपास्य चिरं हृदि संस्थितं मरणजन्मजरामयपीडितम् । 
जगदुदीक्ष्य समीपभयाकुलं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम्  ॥७॥ 

हरिविरञ्चिसुराधिपपूजितं यमजनेशधनेशनमस्कॄतम् । 
त्रिनयनं भुवनत्रितयाधिपं भजत रे मनुजा गिरिजापतिम्  ॥८॥ 

पशुपतेरिदमष्टकमद्भुतं विरचितं पृथिवीपतिसूरिणा । 
पठति संश्रृणुते मनुजः सदा शिवपुरीं वसते लभते मुदम् ॥९॥ 

इति श्रीपशुपत्यष्टकम् संपूर्णम् ॥

Back to Sanskrit Page
Back to Hindu Scriptures and Stotras Main Page
Back to Shaivam Home Page