शिवपादादिकेशान्तवर्णनस्तोत्रम

Shivapadadi Keshanta Varnana Stotram


शिवपादादि केशान्त वर्णन स्तोत्रम

कल्याणं नो विधत्तां कटकतटलसत्कल्पवाहीनिकुञ्ज- 
क्रीडासंसक्तविद्याधरनिवहवधूगीतरुद्रापदानः। 
तारैर्हेरम्बनादैस्तरलितनिनदत्तारकारातिकेकी 
कैलासः शर्वनिर्वृत्यभिजनकपदः सर्वदा पर्वतेन्द्रः ॥१॥ 

यस्य प्राहुः स्वरूपं सकलदिविषदां सारसर्वस्वयोगं 
यत्येषुः शार्ङ्गधन्वा समजनि जगतां रक्षणे जागरूकः । 
मौर्वी दर्वीकराणामपि च परिवृढः पूस्रयी सा च लक्ष्यं 
सोऽव्यादव्याजमस्मानशिवभिदनिशं नाकिनां श्रीपिनाकः ॥२॥

आतङ्कावेगहारी सकलदिविषदामङ्घ्रिपद्माश्रयाणां 
मातङ्गाद्युग्रदैत्यप्रकरतनुगलद्रक्तधाराक्तधारः । 
क्रूरः सूरायुतानामपि च परिभवं स्वीयभासा वितन्वन 
घोराकारः कुठारो दृढतरदुरिताख्याटवीं पाटयेन्नः ।३॥

कालारातेः कराग्रे कृतवसतिरुरःशाणतातो रिपूणां 
काले काले कुलाद्रिप्रवरतनयया कल्पितस्नहलेपः । 
पायान्नः पावकार्चिःप्रसरसखमुखः पापहन्ता नितान्तं 
शूलः श्रीपादसेवाभजनरसजुषां पालनैकान्तशीलः ॥४॥

देवस्याङ्काश्रयायाः कुलगिरिदुहितुर्नेत्रकोणप्रचार-
प्रस्तारानत्युदारान्पिपटिषुरिव यो नित्यमत्यादरेण । 
आधत्ते भङ्गितुङ्गैरनिशमवयवैरन्तरङ्गं समोदं 
सोमापीडस्य सोऽयं प्रदिशतु कुशलं पाणिरङ्गः कुरङ्गः ॥५॥

कण्ठप्रान्तावसज्जत्कनकमयमहाघण्टिकाघोरघोषैः 
कण्ठारावैरकुण्ठैरपि भरितजगच्चक्रवालान्तरालः । 
चणडः प्रोद्दण्डशृङ्गः ककुदकवलितोत्तुङ्गकैलासश्रृङ्गः
कण्ठे कालस्य वाहः शमयतु शमलं शाश्व्तः शाक्करेन्द्रः ॥६॥

निर्यद्दानाम्बुधारापरिमळतरळीभूतलोलम्बपालीझङ्कारैः 
शङ्कराद्रेः शिखरशतदरीः पूरयन्भूरीघोषैः । 
शार्घः सौवर्णशैलप्रतिमपृथुवपुः सर्वविघ्नापहर्ता 
शर्वाण्याः पूर्वसूनुः स भवतु भवतां स्वस्तिदो हस्तिवक्त्रः ॥७॥

यः पुण्यैर्देवतानां समजनि शिवयोः श्लाघ्यवीर्यैकमत्या 
यन्नाम्नि श्रूयमाणे दितिजभटघटा भीतिभारं भजन्ते ।
भूयात्सोऽयं विभूत्यै निशितशरशिखापाटितक्रौञ्चशैलः 
संसारागाधकूपोदरपतितसमुत्तारकस्तारकारिः ॥८॥

आरूढः प्रौढवेगप्रविजितपवनं तुङ्गतुङ्गं तुरङ्गं 
चैलं नीलं वसानः करतलविलसत्काण्डकोदण्डदण्डः । 
रागद्वेषादिनानाविधमृगपटलीभीतिकृद्भूतभर्ता 
कुर्वन्नाखेटलीलां परिलसतु मनः कानने मामकीने ॥९॥

अम्भोजाभ्यां च रम्भारथचरणलताद्वन्द्वकुम्भीन्द्रकुम्भै- 
र्बिम्बेनेन्दोश्च कम्बोरुपरि विलसता विद्रुमेणोत्पलाभ्याम ।
अम्भोदेनापि संभावितमुपजनिताडम्बरं शम्बरारेः 
शम्भोः संभोगयोग्यं किमपि धनमिदं संभवेत्संपदे नः ॥१०॥

वेणीसौभाग्यविस्मापिततपनसुताचारुवेणीविलासान 
वाणीनिर्धूतवाणीकरतलविधृतोदारवीणाविरावान । 
एणीनेत्रान्तभङ्गीनिरसननिपुणापाङ्गकोणानुपासे  
शोणान्प्राणानुदूढप्रतिनवसुषमाकन्दलानिन्दुमौलेः ॥११॥

नृत्तारम्भेषु हस्ताहतमुरजधिमीधिक्कृतैरत्युदारै-
श्चित्तानन्दं विधत्ते सदसि भगवतः सन्ततं यः स नन्दी । 
चण्डीशाद्यास्तथाऽन्ये चतुरगुणगणप्रीणितस्वामिसत्का-
रोत्कर्षोद्यत्प्रसादाः प्रमथपरिवृढाः सन्तु सन्तोषिणो नः ॥१२॥

मुक्तामाणिक्यजालैः परिकलितमहासालमालोकनीयं 
प्रत्युप्तानर्धरत्नैर्दिशि दिशि भवनैः कल्पितैर्दिक्पतीनाम ।
उद्यानैरद्रिकन्यापरिजनवनितामाननीयैः परितं 
हृद्यं हॄद्यस्तु नित्यं मम भुवनपतेर्धाम सोमार्धमौलेः ॥१३॥

स्तम्भैर्जम्भारिरत्नप्रवरविरचितैः संभृतोपान्तभागं 
शुम्भत्सोपानमार्गं शुचिमणिनिचयैर्गुम्फितानल्पशिल्पम ।
कुम्भैः संपूर्णशोभं शिरसि सुघटितैः शातकुम्भैरपङ्कैः 
शम्भोः संभावनीयं सकलमुनिजनैः स्वस्तिदं स्यात्सदा नः ॥१४॥

न्यस्तो मध्ये सभायाः परिसरविलसत्पादपीठाभिरामो 
हृद्यः पादैश्चतुर्भिः कनकमणिमयैरुच्चकैरुज्ज्वलात्मा ।
वासोरत्नेन केनाप्यधिकमृदुतरेणास्तृतो विस्तृतश्रीपीठः 
पीडाभरं नः शमयतु शिवयोः स्वैरसंवासयोग्यः ॥१५॥

आसीनस्याधिपीठं त्रिजगदधिपतेरङ्घ्रिपीठानुषक्तौ 
पाथोजाभोगभाजौ परिमृदुलतलोल्लासिपद्माभिलेखौ । 
पातां पादावुभौ तौ नमदमरकिरीटोल्लसच्चारुहीर-
श्रेणीशोणायमानोन्नत नखदशकोद्भासमानौ समानौ ॥१६॥

यन्नादो वेदवाचां निगदति निखिलं लक्षणं पक्षिकेतुर-
लक्ष्मीसंभोगसौख्यं विरचयति ययोश्चापरे रूपभेदे । 
शंभोः संभावनीये पदकमलसमासङ्गतस्तुङ्गशोभे 
माङ्गल्यं नः समग्रं सकलसुखकरे नूपुरे पूरयेताम ॥१७॥

अङ्गे शृङ्गारयोनेः सपदि शलभतां नेत्रवह्नौ प्रयाते 
शत्रोरुद्धृत्य तस्मादिषुधियुगमधो न्यस्तमग्रे किमेतत । 
शङ्कामित्थं नतानाममरपरिषदामन्तरङ्कूरयत्तत-
संघातं चारु जङ्घायुगमखिलपतेरंहसा संहरेन्नः ॥१८॥

जानुद्वन्द्वेन मीनध्वजनृवरसमुद्गोपमानेन साकं 
राजन्तौ राजरम्भाकरिकरकनकस्तम्भसंभावनीयौ ।
ऊरू गौरीकराम्भोरुहसरससमामर्दनानन्दभाजौ 
चारू दूरीक्रियेतां  दुरितमुपचितं जन्मजन्मान्तरे नः ॥१९॥

आमुक्तानर्घरत्नप्रकरकरपरिष्वक्तकल्याणकाञ्ची-
दाम्ना बद्धेन दुग्धद्युतिनिचयमुषा चीनपट्टाम्बरेण ।
संवीते शैलकन्यासुचरितपरिपाकायमाने नितम्बे 
नित्यं नर्नर्तु चित्तं मम निखिलजगत्स्वामिनः सोममौलेः ॥२०॥

सन्ध्याकालानुरज्यद्दिनकरसरुचा कालधौतेन गाढं 
व्यानद्धः स्निग्धमुग्धः सरसमुदरबन्धेन वीतोपमेन ।
उद्दीप्रैः स्वप्रकाशैरुपचितमहिमा मन्मथारेरुदारो 
मध्यो मिथ्यार्थसघ्र्यङ मम दिशतु सदा सङ्गतिं मङ्गळानाम॥२१॥

नाभीचक्रालवालान्नवनवसुषमादोहदश्रीपरीता-
दुद्गच्छन्ती पुरस्तादुदरपथमतिक्रम्य वक्षः प्रयान्ती । 
श्यामा कामागमार्थप्रकथनलिपिवद्भासते या निकामं 
सा मां सोमार्धमौलेः सुखयतु सततं रोमवल्लीमतल्ली ॥२२॥

आश्लेषेष्वद्रिजायाः कठिनकुचतटीलिप्तकाश्मीरपङ्क-
व्यासङ्गाद्यदुद्यदर्कद्युतिभिरुपचितस्पर्धमुद्दामहृद्यम ।
दक्षारातेरुदूढप्रतिनवमणिमालावलीभासमानं 
वक्षो विक्षोभिताघं सततनतिजुषां रक्षतादक्षतं नः ॥२३॥

वामाङ्के विस्फुरन्त्याः करतलविलसच्चारुरक्तोत्पलायाः 
कान्ताया वामवक्षोरुहभरशिखरोन्मर्दनव्यग्रमेकं ।
अन्यांस्त्रीनप्युदारान्वरपरशुमृगालङ्कृतानिन्दुमौले-
र्बाहूनाबद्धहेमाङ्गदमणिकटकानन्तरालोकयामः ॥२४॥

सम्म्रान्तायाः शिवायाः पतिविलयभिया सर्वलोकोपतापात-
संविग्नस्यापि विष्णोः सरभसमुभयोर्वारणप्रेरणाभ्याम ।
मध्ये त्रैशङ्कवीयामनुभवति दशां यत्र हालाहलोष्मा 
सोऽयं सर्वापदां नः शमयतु निचयं नीलकण्ठस्य कण्ठः ॥२५॥

हृद्यैरद्रीन्द्रकन्यामृदुदशनपदैर्मुद्रितो विद्रुमश्री-
रुद्द्योतन्त्या नितान्तं धवळधवळया मिश्रितो दन्तकान्त्या । 
मुक्तामाणिक्यजालव्यतिकरसदृशा तेजसा भासमानः 
सद्योजातस्य दद्यादधरमणिरसौ संपदां सञ्चयं नः ॥२६॥

कर्णालङ्कारनानामणिनिकररुचां सञ्चयैरञ्चितायां 
वर्ण्यायां स्वर्णपद्मोदरपरिविलसत्कर्णिकासन्निभायाम ।
पद्धत्यां प्राणवायोः प्रणतजनहृदम्भोजवासस्य 
शंभोर्नित्यं नश्चित्तमेतद्विरचयतु सुखे नासिकां नासिकायाम ॥२७॥

अत्यन्तं भासमाने रुचिरतररुचां सङ्गमात्सन्मणीना-
मुद्यच्चण्डांशुधामप्रसरनिरसनस्पष्टअदृषटापदाने ।
भूयास्तां भूतये नः करिवरजयिनः कर्णपाशावलम्बे 
भक्तालीभालसज्जज्जनिमरणलिपेः कुण्डले कुण्डले ते ॥२८॥

याभ्यां कालव्यवस्था भवति तनुमतां यो मुखं देवतानां 
येषामाहुः स्वरूपं जगति मुनिवरा देवतानां त्रयीं ताम ।
रुद्राणीवक्त्रपङ्केरुहसततविहारोत्सुकेन्दीवरेभ्य-
स्तेभ्यस्त्रिभ्यः प्रणामाञ्जलिमुपरचये त्रीक्षणस्येक्षणेभ्यः ॥२९॥

वामं वामाङ्कगाया वदनसरसिजे व्यावलद्वल्लभाया 
व्यानम्रेष्वन्यदन्यत्पुनरलिकभवं वीतनिःशेषरौक्ष्यम ।
भूयो भूयोऽपि मोदान्निपतदतिदयाशीतलं चूतबाणे 
दक्षारेरीक्षणानां त्रयमपहरतादाशु तापत्रयं नः ॥३०॥

यस्मिन्नर्धेन्दुमुग्धद्युतिनिचयतिरस्कारनिस्तन्द्रकान्तौ 
काश्मीरक्षोदसङ्कल्पितमिव रुचिरं चित्रकं भाति नेत्रम । 
तस्मिन्नुल्लीलचिल्लीनटवरतरुणीलास्यरङ्गायमाणे 
कालारेः फालदेशे विहरतु हृदयं वीतचिन्तान्तरं नः ॥३१॥

स्वामिन गङ्गामिवाङ्गीकुरु तव शिरसा मामपीत्यर्थयन्तीं 
धन्यां कन्यां खरांशोः शिरसि वहति किंन्वेष कारुण्यशाली ।
इत्थं शङ्कां जनानां जनयदतिघनं कैशिकं कालमेघ-
च्छायं भूयादुदारं त्रिपुरविजयिनः श्रेयसे भूयसे नः ॥३२॥

श्रृङ्गाराकल्पयोग्यैः शिखरिवरसुतासत्सखीहस्तलूनैः 
सूनैराबद्धमालावलिपरिविलसत्सौरभाकृष्टभृङ्गम । 
तुङ्गं माणिक्यकान्त्या परिहसितसुरावासशैलेन्द्रश्रृङ्गं 
सङ्घं नः सङ्कटानां विघटयतु सदा काङ्कटीकं किरीटम ॥३३॥

वक्राकारः कलङ्की जडतनुरहमप्यङ्घ्रिसेवानुभावा-
दुत्तंसत्वं प्रयातः सुलभतरघृणास्यन्दिनश्चन्द्रमौलेः ।
तत्सेवन्तां जनौघाः शिवमिति निजयाऽवस्थयैव ब्रुवाणं 
वन्दे देवस्य शंभोर्मुकुटसुघटितं मुग्धपीयूषभानुम ॥३४॥

कान्त्या संफुल्लमल्लीकुसुमधवळया व्याप्य विश्वं विराजन 
वृत्ताकारो वितन्वन मुहुरपि च परां निर्वृतिं पादभाजाम । 
सानन्दं नन्दिदोष्णा मणिकटकवता वाह्ममानः पुरारेः 
श्वेतच्छत्राख्यशीतद्युतिरपहरतादस्तापदा नः ॥३५॥

दिव्याकल्पोज्ज्वलानां शिवगिरिसुतयोः पार्श्वयोराश्रितानां 
रुद्राणीसत्सखीनामतितरलकटाक्षाञ्चलैरञ्चितानाम ।
उद्वेल्लद्वाहुवल्लीविलसनसमये चामरान्दोलनीनामुद्भूतः 
कङ्कणालीवलयकलकलो वारयेदापदो नः ॥३६॥

स्वर्गौकःसुन्दरीणां सुललितवपुषां स्वामिसेवापराणां 
वल्गद्भूषाणि वक्त्राम्बुजपरिविगलन्मुग्धगीतामृतानि ।
नित्यं नृत्तान्युपासे भुजविधुतिपदन्यासभावावलोक-
प्रत्युद्यत्प्रीतिमाद्यत्प्रमथनटनटीदत्तसम्भावनानि ॥३७॥

स्थानप्राप्त्या स्वराणां किमपि विशदतां व्यञ्जयन्मञ्जुवीणा-
स्वानावच्छिन्नतालक्रमममृतमिवास्वाद्यमानं शिवाभ्याम । 
नानारागातिहृद्यं नवरसमधुरस्तोत्रजातानु विद्धं 
गानं वीणामहर्षेः कलमतिललितं कर्णपूरायतां नः ॥३८॥

चेतो जातप्रमोदं सपदि विदधती प्राणिनां वाणिनीनां 
पाणिद्वन्द्वाग्रजाग्रत्सुललितरणितस्वर्णतालानुकूला । 
स्वीयारावेण पाथोधररवपटुना नादयन्ती मयूरी 
मायूरीं मन्दभावं मणिमुरजभवा मार्जना मार्जयेन्नः ॥३९॥

देवेभ्यो दानवेभ्यः पितृमुनिपरिषत्सिद्धविद्याधरेभ्यः 
साध्येभ्यश्चारणेभ्यो मनुजपशुपतज्जातिकीटादिकेभ्यः ।
श्रीकैलासप्ररूढास्तृणविटपिमुखाश्चापि ये सन्ति तेभ्यः 
सवभ्यो निर्विचारं नतिमुपरचये शर्वपादाश्रयेभ्यः ॥४०॥

ध्यायन्नित्यं प्रभाते प्रतिदिवसमिदं स्तोत्ररत्नं पठेद्यः 
किंवा ब्रूमस्तदीयं सुचरितमथवा कीर्तयामः समासात । 
सम्पज्जातं समग्रं सदसि बहुमतिं सर्वलोकप्रियत्वं 
सम्प्राप्यायुःशतान्ते पदमयति परब्रह्मणो मन्मथारेः ॥४१॥

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य 
श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य 
श्रीमच्छङ्कराचार्यस्य कृतम 
शिवपादादिकेशान्तवर्णनस्तोत्रं संपूर्णम ॥

Back to Sanskrit Scriptures and Stotras Page
Back to Scriptures and Stotras Page
Back to Shaivam Home Page